żeby mój dom 

nie zniknął 

z pór roku 

i dachu nieba 

aby język przetrwał 

pokazać światu trzeba 

bym miał wejść gdzie w próg 

i nie był gościem za progiem 

szabelko Rocha bądź czujna 

nie zaśnij i nie przetrwoń 

i z Bogiem 

mój że 

jak widzę w dalekie 

i które odebrane 

i za tą 

za tamtą rzekę 

Jałtą pokrajane

miałeś chamie złoty róg 

chochoły 

jak ten wrzód 

a ona sen miała 

złotą karetą jechała 

jedna połowa w letargu 

druga nie grzmi 

jak nie z krzyżem do Boga 

z rewersu nie zgoda 

cóż przecięło tak 

i czemu to taki Polak 

że  czapkę z piór 

i podany sznur