coś szepcze mi musisz żyć pomimo klęsk codziennychnie dziś Waterloo oby nie nadeszło nigdy temu słońce zaświeci który zdoła się oprzeć po prostu wyrzucić z głowy przypadłości najgorsze lato ujrzy swój dzień chmur żadnych nie będzie tylko gorąc w twoim sercu od wiary swojej w siebie zawsze byłeś przyczynątoteż taką będzienie postawiwszy sięsamemu sobie

uczynić dobry uczynek nie chcą pochwał w niebie mniejszy lub większy nie dla siebie patrz oto człowiek zabiedzony nie jedno on ma marzenie spełnij chociaż jedne pytając czego oczekuje tyś jeden ten gwóźdź do trumny swym czynem wyrwać możesz choćby mały a jakże ucieszy by przywróci cokolwieknie trzeba przecież tysiące gdyż tym nie usamodzielnieniechyba że taka konieczność podobna do inwalidztwa