Wyjechali chłopy

po siewie 

po siewie 

a że wszystko se zasiali 

ten nie wie 

ten nie wie 

deszcze se spadną 

będzie po wodzie 

po wodzie 

Sianeczko w stodole 

Kopa w ogrodzie 

areały do dotacji 

doliczone doliczone 

tyle zalane 

policzone 

a ja harfiasz 

se zagram 

na strunie 

na strunie 

bo to co się rozdupczy 

to runie 

to runie

ile dłoni nie u ściśniętych

tyle nienawiści wziętych 

ran na sercach tyle samo 

ludzi pominiętych 

cztery pory w roku mamy 

każdą porę podziwiamy 

wiosna lato jesień zima 

lecz czy kocha cię dziewczyna 

jak ta świeca zapalona 

goni mroki wszędy ona 

i by chłopak ten przytulił 

pragnie ona

co nosi trzydzieści trzy guziki

a kto to taki 

przecież powinieneś wiedzieć 

jako katolik 

z trzydziestoma trzema guzikami 

zbiera z tacy 

teraz to już wiesz 

kto taki 

chyba że jesteś głąb jaki 

oj zbliżają się już zbliżają

niewierni znowu będą światła gasić 

a któż tuż to wymyślił 

ano trzeba się cofnąć 

do średniowiecza 

oni szukali przybytku w duszach

co szaty nie zdobiły 

i złoto odpychał 

i w uczcie 

takowych nie miał 

oto nauczyciel 

co sandałów nie miał 

i na ośle do Jerozolimy wkroczył 

kim jesteś iż stałaś lepszy 

tego bogactwa i tak z sobą nie weźmiesz 

a gdzież pokora 

pewno twoja zmora 

która w ostatnim oddechu 

za pewno udusi