jest już za późno na pesymizm toteż cóż teraz począć jak zabić smog nad miastem kiedy węgiel kopalniany dla zysku niszczony świat stal i beton sięgają chmurw których aniołów nie widać kiedy ktoś w toń patrzy z czterdziestego piętra i niebo niebieskie i woda nie ta same i życie inne ocean umiera lasy pod zrąb i skłócone religie czy Babel kiedykolwiek była poto by skłócić człowieka między sobą głupcy chcieli zobaczyć twarz Boga który za krzakiem gorejącym

jakże targane serce kiedy myśli okropne zasłaniają świat piękny kiedy chmury ciemne przegnać a cóż może lub kto taki przyjaciel podobny do przyjaciela bo w sercu czarna jagódka czarna i bardzo kwaśna pojętność niezrozumiała myśląc o tym owocu ślina cofa się w gardle co w sercu to i z serca pytanie czym się stałeś że przetrawić nie mogę tego które podałaś