co puch nawet nie drgnie
tak przelotem myśli
bez gniewnie
po cóż pruć
zdrowie nadszarpywać
lepiej przepuść
i zdrowym bywać
mnie człowieku
co jeszcze ślady widzę
rad jestem
żeś w pierwszej lidze
tego że potencjału
i tak do przodu
pomału
mojej krwi nie przeleje w pojednaniu wszak nadzieję wieży Babel nie ma przeto ten sam język przeczy weto serca piękne i otwarte szlaki ...