Ja se króliczki miałem

które w klatce hodowałem 

mięsko to dietetyczne toby 

więc do gęby co by 

a i fruwające ptaki 

gołąbki pstre i płowe 

com z gołebnika wypuscił 

wzbić się były gotowe 

a i kundel u mnie bywał 

co stronił od łańcucha 

we dwie strony się kiwał 

on tak ze stariści 

stu psich lat mając w kości 

kaczki i gęsi były 

i śwnie co żarły kartofle 

szyneczki ach jakie z nich 

uszczypnijj mnie lub niech gęś kopnie

możesz rzucić we mnie

kamieniem 

wtedy popełnisz mniejszy grzech

koloru skóry tych nacji nie trzeba 

żeby Bogu takby wbrew 

psem może jestem lub inną istotą 

kółko ze złota a ludzkość chołotą 

z nieba co przyszła światłość na ziemię 

chlebem podzielił nakarmił wzajemnie 

żeby to chodził po tej pustyni 

kamienia nie podniósł za to co uczyni 

w język się ugryzł i zwilżył serce 

ból ukoił nie na noże i widelce

Niem mam wskaz

więc gumką nie wymazuje 

ktoś gada cham 

tym iż dokazuje 

taki cham 

co Ożeszkowa  napisała 

że on miał serce 💓 

a ona życie se odebrała 

zostawiwszy dzieciątko 

chamowi na wychowanie 

z którym wyławiał ryby 

w lata dorastanie 

takowy cham 

co wyciągną coś uprawnego  z wody 

pewno wiadom 

że z miłości do jej urody

skrzydła obetnij bym nigdzie nie odleciał 

wolność bez ciebie 

toć żadna 

nie daj mi przepaść 

w krainie latania 

w podniebnym szlaku

bez kochania  

uczyń bezpieczny w tej chwili 

a jak już to odleci wraz ze mną 

w kresy każdego dnia 

do kolejnego pocałunku

ja cię sercem nie wystraszę

miłością nie spatałaszę 

człek co sto motyli 

uczuciem unieść w tej chwili 

więc skrzydła furkotają 

furkocząc pożądają

lekko lekko płynnie 

a ty bądź przy mnie 

i nocą 

i dniem 

bym zawsze miał cię 

bo spokój taki wtedy 

że pięknie śnię

pasterzem w koleby

ja cię sercem nie wystraszę

miłością nie spatałaszę 

człek co sto motyli 

uczuciem unieść w tej chwili 

więc skrzydła furkotają 

furkocząc pożądają

lekko lekko płynie 

a ty bądź przy mnie 

i latarnia 

i dniem 

bym zawsze widział cię 

bo spokój taki wtedy 

że pięknie śnię 

kiedy

jaskółeczka furkocze

iż krakowskie gołębie 

w antykoncepcję 

 co łapie w locie komary 

takiego ziarenka nie chcę

nieszczęśliwa ona 

że jej domek strącają 

pod dachem ulepiony 

gdzie wylęg mają  

i mniej ich i mniej 

aż wiosny nie uczyni 

jaki ptak 🐦 ją zastąpi 

bądźmy dla niej dobrymi

czymże cieszyć mnie

jakim skarbem w serce 

ludzką troską i boską 

ogarnąć wielce 

 w jakież ze strony 

by nie być zmęczony 

w poczuciu zawsze cudownie 

bym zdrowie 

i jedno i raz drugi 

i w trzecim te samo 

żeby budzić się szczęśliwym 

w każde rano 

już kroki twoje słyszę 

po czym twe ciepło poczuje 

cudowna energia przemiła 

więc pytam bo może zwariuje

chmury przyjdą nowe

a co by nie na głowę 

rozłóż parasol 

gdyż z mokrą głową 

nie zdrowe 

krawata nie trzeba 

ni muszki pod szyją 

na wszelkie nieba 

w siódmym 

papierze żyją 

a czemu z żywych 

świętych 

i co uczynili 

a za swe usługi inni 

co dokonali i byli 

w drugim upadłe anioły 

w pierwszym same chmury 

papierze czy to cherubini 

z pan Buczkiem co patrzy z góry

głupcze

skoro zmądrzał cóż straciłeś 

czas głupców 

co byłeś 

to jeden i drugi 

uszy swe nastawiał 

jakby ich mówca 

wybawiał 

kulty różne 

czym w taki wpędzony 

talenty rad rzucił 

myślawszy wybawiony 

oj późno lepsze 

niżby w cale 

po rozum do głowy 

acz własny chwale

wyrwij w nowy dzień

w kolory tego świata 

w cudowne zapachy kwiatów 

i śpiewu ptaka 

miłość tańczy wszędy 

w każdym stworzeniu 

odwieczne to już trendy

w twoim i w jego imieniu 

kiedy wyrwane serce 

przywołane drugim 

gna ta w podróże gna 

jak dwie nierozłączki papugi 

co jedna od drugiej nie może 

odstąpić ni na chwilę 

wyrwij jeszcze w jeden 

i w kolejne dni siedem

com szczędzić 

jak życie 

w każdym daje popalić 

to też wytrzeszczu trzeba 

żeby nie zawalić 

toż patrzaj człowiecze 

pod lasy 

a i hen w horyzonty

bo takie to już są czasy 

żeby na wszystkie fronty 

niech belka w oczach nie stanie 

ni cegła na łeb nie spadnie 

a i nie można tak oto 

przed się acz wyszstko 

przesadnie

lecie

od jakiego to dnia 

rok każdy zaczęty 

to owoc dojrzały 

i złoty kłos wspaniały 

co w zębach aż strzela 

jakże to piękny czas 

kiedy z kwiatu co wiosny 

i nie stłumi miłości w nas 

że skowronek radosny 

w śpiewy 

a i po za zasiewy 

nad polem wysoko 

aż jest na czym zawiesić 

swe oko

śmielej dziś patrzę

jak z tego świata 

nie ma na raty 

choć tyle kwiata

pałam ach pałam 

co serce wyrywam 

a w pocałunkach 

do cię się zrywam 

co przyjmiesz jeden 

to drugi śmielej 

i w malowaniu jest mi weselnej 

oj duchu że 

nie strać że tego 

co rwie się i rwie 

z ciała mojego

Buta nie u liże

z butem won łotrze 

mnie w zwadę

nie z takim 

i niech to do ciebie dotrze 

ma głowa wysoko 

za nic karku nie schyle 

przeto rozum we mnie 

co wystarczy na tyle 

duchów nie boję w mroku

ani w śnie nie wystraszą 

żyw jak widzisz w krainie 

w takowej co patałaszą 

chwalebne tym co w poprawy 

i we wszystkim miarkują 

a czy to ślepy kulawy 

koszulę zerwć nie knują

patrzę na niebo

co nie szare 

chociaż chmur aż tyle 

z których deszcz spadnie 

w miarę 

w tym nozdrze 

i w płuca oddechem świeżo 

widzę w głowie światło Słońca

zaś w sercu 

piękno miesiąca 

które przytulam do sie 

jak moją kobietę 

nocy każdej

luba przy kości

chcę do miłości 

a jej luby sprężyna 

gibki młodzieniec

chwyta jej wieniec 

a ona się wygina

co za sprośności 

w tej że nagości 

Sodoma i Gomora 

nim kur zapieje

kuźka sztywnieje 

i od nowa zaczyna

balet dwóch ciał 

bo on nad chciał 

a ona słowiczo śpiewała 

kur nie dla Jadusza 

tylko dla kochasia 

którego w noc noc miała

w szturm nie modlitewnym

wznieśmy ręce w górę 

na te że obłąkania

egzorcyzmy chórem

sto pięćdziesięciu

przywiodło tu z Watykanu 

co by diabła gonić 

wlawszy kler do dzbanu 

i jeden dzban 

i drugi swą głowę nastawia 

żeby nie być pustym dzbanem 

tym się ujawnia

a oni się urwali

co choinki dawno temu 

świętować zatem nie trza 

aż do następnego Bożego Narodzenia 

.

takich wczorajszych nadmiary 

którzy nie są w temacie 

co rozpychają się 

jakoby w swojej chacie 

.

tylko talerzy trza 

i sześć gosposi do tego 

w kuchni tyle chałasu 

a zjeść nie ma niczego

jadę se na świni

jadę se w krainy 

co by mnie wysłuchały 

jakie to kabały 

świnia acz z koryta 

na jedenastej pyta 

kota by zahaczył

co on tam majaczył 

kwicza kwiczą świnie 

że Zorro w innej krainie 

za wywiórka biega 

bo to jego kolega

a ja jestem na fali

a biała fala się wścieka 

że mnie na grzbiecie niesie 

tak odpornego człowieka 

i im bardziej spieniona 

tym bardziej jestem narwany 

co niesie zrzucić mnie chce 

a przede mną bałwany 

nad którymi zwały 

co grożą mnie w złowieszcze 

nie trza było w ocean 

więc czekam na pięc minut słońca 

że wreszcie

za dobrze napisana

więc się rzucili 

i w sto dwadzieścia trzy lata rzucili 

o magnaci biskupi 

co powieszeni 

i portretem obwieszeni 

naród 

mój kochany naród 

nożem na pół 

że masło tyle i drożyzna 

a ja się uciekam 

gdyż nie oto chodzi 

bo mnie najdroższa ojczyzna

komu do śmiechu

ten żyje bez grzechu 

ha ha ha 

ręce złożone 

chociaż nic nie zawinił 

grzech uczynił 

ja mową i ciałem 

i co w myśli miałem 

tom zrobił 

toć nie Kamasutra 

żyje do jutra 

a nocą w uściskach należy 

z butami wchodzą 

iż nie po Bożemu 

jedna pozycja 

i zdrowaśka 

toż czemu

a ona

ma co ma 

a ja w przody 

jak ćma 

światłość widząc w jej oczach 

nie śpiąc tym po nocach  

okno toć mej lubej 

przy ulicy 

więc snuję się jak okularnicy 

wytrzeszcz oczów niczym talary 

że to ona nie do wiary 

co sylwetka mignie 

iż czasem tak bezwstydnie 

z halką czy też bez halki 

przez firanki

dzisiaj deszcz spadnie

jutro wietrznie powieje 

pojutrze znów będzie ładnie 

w czwartym dniu bardziej zazielenienie 

dziś patrząc na pogodę 

świat roślin cieszy oko 

a dla człowieka parasol 

bo jaskółka lata nie wysoko 

nie trza narzekać na życie 

puki trwa ono jeszcze 

każdy zachód więc do żyj 

i że wschód jest nareszcie

ja ciebie znałem od zawsze

że pojawiłaś się wczoraj 

jesteś dzisiaj 

ptak mnie śpiewał 

imieniem twoim 

wiosną latem o każdej porze 

a choćby wróbel 

który nigdzie nie odleciał 

pełen las ptaków w mojej głowie 

w którym byłem z tobą 

i zbieraliśmy grzyby we wrześniu 

i minie lato co znów 

to będziemy robić

jakże mi myśleć o tym

że w około tyle biedoty 

chaty się walące 

a matka synalka w pieszczoty 

co idzie gdyż w powołanie 

tym chłopca na zmarnowanie 

co jeszcze nie w pieszczenie dziewczyny 

w kompanii do drużyny 

i nikt nie zna imieniem 

a w świecie aż wyją milczenia 

tam gdzie wschodzi słońce 

jest kraj Rosyja

lotem sowy

co puch nawet nie drgnie 

tak przelotem myśli 

bez gniewnie 

po cóż pruć 

zdrowie nadszarpywać 

lepiej przepuść 

i zdrowym bywać 

mnie człowieku 

co jeszcze ślady widzę 

rad jestem 

żeś w pierwszej lidze 

tego że potencjału

i tak do przodu 

pomału

firany pajęczyn

na Rzeczypospolitej 

to jeden ucieka 

a drugi zaś złodziej 

i spija najlepsze 

z piany bitej 

a ty z swej głupoty 

jego dobrodziej 

patrz 

a no patrz 

on tak za twoje 

tobie figa 

a jemu balszoje 

plując na but ten 

który lewicy 

i nic do tego 

bo politycy

wiele jest nie dla nas

pewno dlatego wieża Babel runęła 

i Bóg pomieszał w Językach 

nie zgodność w jednym 

od zarania 

a jeszcze większa 

w pomieszaniu 

czemu to mamy rozumy 

a mając piętnujemy innych 

takowymi znakami 

jak na bydle 

a to ten taki 

a to ten siaki 

zadaj sobie

pewno dlatego wieża Babel runęła 

i Bóg pomieszał w Językach 

nie zgodność w jednym 

od zarania 

a jeszcze większa 

w pomieszczeniu 

czemu to mamy rozumy 

a mając piętnujemy innych 

takowymi znakami 

jak na bydle 

a to ten taki 

a to ten siaki 

zadaj sobie 

żeby jedno drugiego

nie ciągło w dół 

trza to zgody całego 

nie pół 

gdyż jedną w drugą 

takie to ciąganie 

psu na budę 

w zmarnowanie 

aby drogi się nie rozeszły 

zostawiwszy czas przeszły 

okiem bystrym 

patrzeć trza w przodu 

nie plując w brody

przed gankiem siedziały

i coś gęgały 

co ławka stała 

więc niż sześcioro zmieść miała 

to mój chłop poszedł w pole 

zaś jej zalać robaka 

to kuźka już nie taka 

z ławki inna rzecze 

i siedzą baby siedzą 

co tym deszcz zwlekują 

a siano w kopach przeto 

znowuż by nie zmokło

usiadł sobie w lesie

wszak Jagiełło po Jagielle

słowiczego głosu posłyszeć 

rzec nie powiem czy w niedzielę 

a był zimny maj wtedy 

co mu iść nie kazano 

tym zimnicy się nabawił 

wtedy chorób toć nie znano 

a leczo i leczo 

choroba postępowała

usiąwszy w lesie na kłodzie 

 krula niestety zabrała

co by na majątki 

tym przychodzili dla hajsu

ich na świat potomki 

a jak to nie przednówek

trawę im żreć nie należy 

a chłop na takiego tyrać 

w służbę zlizywać z talerzy  

wsie pod panowanie 

a komu zmiłuj się panie 

ręce złożone z cierpienia 

pańskie baty i więzienia

wilk w przemowie

owca słucha 

wyście wszystkie mnie do brzucha 

wszystkie zjem was po kolei

jakiego tu mnie widzieli 

dzisiaj jedną jutro drugą 

a i trzeciom boś marudom 

w dzień kolejny napaśiony 

w tej przemowie poproszony 

wilk se gada 

owca słucha 

więc popłynie farba jucha 

sama sobie na zatracenie 

takie to zatrztetrzewienie

kiedyś piłka to był luksus

co dziś w nogach lenistwo 

a nauki pokrojone 

więc jak w zapędach przyszłosci 

naród ma być elastyczny i bystry 

jak woda w strumyku 

biegał żem biegał 

kopając w twardą piłkę 

na złamanie swoich polców 

i kuł żem kułl jak nie Baladynę 

to Pana Twardowskiego 

jak to diabeł czmyhną 

przez dzurkę od klucza

przyszedł czarny do białego

nie murzyn no i co z tego .

czarny gdyż w nim diabła widzą 

co nie nawidzą 

wszedł w rozmowy z białym świętym 

swym językiem rozwiniętym 

prawił o morlności 

i o ludzkiej solidarności 

na to podły podejrzenia 

z czym to mają do czynia 

a i zaproszenia 

nie w roku wyborczym

moje szczęście

co uważasz lub kogo 

dobre pytanie 

rzecz takową 

by drugiemu biła w oczy 

i niczym gromy z nieba 

a tego co komfort zapewni tobie 

gdyż ja bym rozwazył 

i przystanął nad tym 

czym ono jest 

bo mnie ciepłem w sercu 

i miłoscią drugiego człowieka

czemu tak to się stało

że ty masz dużo 

a ja mało 

a co sobie u skrobie 

to jakbym umniejszył tobie 

patrzysz z góry 

co bym był karzeł jaki 

chociaż wzrost ten sam 

a może ciut niższy 

a jednak nim jestem 

masz to masz 

i mniej sobie 

a ja co u skrobie 

to u skrobie 

nie pomniejszając tobie 

a ty zaś myślisz inaczej 

jakbym coś tobie ukradł

być kobietą

a ja nie chcę dorosnąć 

a jak już może dorosnę 

na którąś wiosnę 

już zakwitły kasztanowce 

i lilaki 

a ja nie chcę być kobietą 

wolę mieć koki i lizaki 

małą tą dziewczynką 

no i że Ewa chce spać 

a wy zaspiewajcie mi tę kołysankę 

bym przestała się bać

leć mnie gołąbku

lotek nie gubiąc 

nie pusto w żołądku 

siądnij czasem na pole 

i z tych ziaren posianych 

których tak wiele 

chociaż kilka zbierz 

by pofrunąć w sile 

doleć gołąbku 

usiądnij na dachu 

zajmij gołębnik 

w pokoju bez strachu 

lećcie gołębie 

świata całego 

do gołębników 

domu swojego

co odpowie na to dzik

kwik kwik 

więc kwiczenie 

takie nam 

że on pan 

koryto 

co to jest 

puste w pełne 

trzeba wręcz 

karmij karmij 

świnię tę 

kwik kwik kwik 

w zapłatę 

jedno drugie itd 

wlawszy 

w około wrze 

kwiczenie w światy idzie 

a ty jesteś w piramidzie

za małe do połykania

jak sum co połkną nurogęś 

brać większe 

po cóż rozdrabniać się w kęsy 

bierz zawsze większy 

mniej ugryziesz prędzej połkniesz 

coś w tym jest 

tym dławi się jeden z drugim 

podaj dłoń a urwie ramię 

sąsiedzie drogi sądiedzie 

wpadnij do mnie na jednego 

a zacznie robić fikołki 

i pleść głupoty 

taki to z niego sąsiad

kto to zrobił

czemu zamiecione pod dywan 

kogo winić 

nie psa ciągniętego na sznurku 

tyle jest nie jasny 

więc nie stanie się światłość 

prawda nie rozpędzi mroku 

kiedy nie ma kawy na ławę 

czy to piosenka 

czy to samo życie 

żebym ja zabił ciebie 

żebyś ty zabiła mnie 

i żebyśmy wszyscy pozabijali się 

jakie jest prawdziwe 

i przepraszam za plagiat

wszyscy śpią

tylko nie ja 

świat przecież cały nie śpi 

za oknem ćma 

spać spać 

życz bezennemu

najlepszym życzeniem jakie być może 

małemu bobasowi co najmniej dwanaście godzin 

dorosłemu choćby sześć 

ranek piękny kiedy oczy nie są podkrążone 

ach jak ja kocham taki świt

widziałem diabła

właśnie przed chwilą 

z nim rozmawiałem 

ale nie powiedziałem jemu 

iż jest diabłem 

bo z takim zaszcząć 

użyć trzeba by było 

tychże samych metod 

nie wiedza zaiste 

jest uszczęśliwieniem diabła 

i drugim razem przyjdzie po swoje 

zatem szykuj się na wojnę 

bo będę przygotowany 

na każde zapędy twoje

ach ten diabeł

co mi karze 

kiedy ja tak pod ołtarze 

nie bądźcie w grzechu 

nawołuje 

a on mi taki los gotuje 

wskakuj w kocioł 

za przekręty 

i za to żeś się nazwał świety 

owieczką karzesz pościć w piątki 

a samemu do kiszonki 

to kiełbaskę 

to żeberko 

a ja tu mam dla cię 

piekiełko

zamknij gębę na kłódka

bo na maturę 

Ferdek Dudka 

fantastik Gąbrowicza 

dla naszego cyca 

już kasztany zakwitają 

w drugi dzień co tam mają 

matematyka im się kłania 

no i matoł 

co odczytania 

która na osi jest godzina

czyja 

ano twoja wina

patrz w oczy

i warz

łgarz 

na boki przewraca oczyma 

na wskroś ani raz

mimiki 

ależ zdradzają 

gestykulację resztę wyrażają 

w mowie ciała zaiste 

znajduje się również prawda 

obyś łgawiąc  

nie przepadł 

nie przepadła

wielkie jak dzwon

w ton 

masz ci los 

o włos 

a jednak ona i on 

wiodą wspólnie los 

jak jest 

tak jest pod dachem 

więdzą tylko oni 

ludzie ach ci ludzie 

rozbicia przeto świadomi 

co języki 

niczym w trąbki te 

to syczą tak i syczą 

nie widząc belki w oczach 

ryczą

acz Drzemała miał sposoby

toczył koła co dzień w przody 

urzędnicy mu mierzyli 

a to Prusacy byli 

dom na kołach 

obszedł wszyszysto 

no i za wzięcie stanowisko  

poszło w światy więc w gazety 

że Dżemała ma konkrety 

ale oni co innego 

dom za niski więc winnego 

ale poszło w ośmieszenie 

że Dżemała w utrapienie

leży kamień w polu

nóg nie ma a chodzi 

to pług go przesunie 

a inne godzi

i tak się toczy 

od lasu do drogi 

chociaż on ci martwy 

a jednak ma nogi 

lemiesz toć złamny 

na tymże kamieniu 

trza wyrzuci z pola 

nim w heder w koszeniu

na co mamy wpływ

nawet nato iż przyciśnie 

człowiek nim spuści pory 

pełne ma gaciory 

nie ma ano nie ma 

na panewce zatem 

żebym to ogarną 

nie poszedł bym w stratę 

tyle było w przedy 

koniu ogoń plecie 

trza by to z kopyta 

nim pod dywan zmiecie 

ploną stosy płoną 

dawno temu było 

młot czarownic na nie 

trza to się spaliło

Sonio Sonio

z Rusi 

czy Jagieło musi 

Klechy go obsiadły 

i Zbychu zajadły 

trzy żony już miał 

z którymi żadnego syna 

teraz z tą że czwartą 

zdała by się rodzina 

lat siedemdziesiąt toć 

na twym karku Władź 

pręcie acz nie te 

toż ono we spadź 

w lasy trza tu isć 

we zwierzyna strzelac 

niż że młodej dziewce 

nasieniem udzielać 

ja cię widzę u siebie

a domem jest moje serce 

zamieszkaj mnie 

umebluj 

tylko nie zagracaj 

bardzo proszę 

ład to staranność 

porządek w każdym kącie 

niech każde uczucie twoje 

będzie nowym meblem 

serce ach serce 

mieszkanie 

i płuca świeże powietrze 

dopóki doputy oddycham

idąc tropem

w twoje serce 

czyś mnie zwierzyną 

jak za juchą co psy węszą 

węchem nie ominą 

trop miłości 

idzie w kości 

mieśnie napinając 

gdzie ty jesteś 

sterczą uszy 

ale czym ja zając 

nasłuchuje 

w te godziny 

kroków twych nie słysze

noc zapadła 

żeś przepadła 

znów barany liczę

kręci baba korbą

wodę se do prania 

żeby uprać gacie 

z kibelkami gania 

tarę masz ci babo 

i wielgachną wannę 

jak że na krochmali 

będzie pachnieć ładnie 

chop się wypucuje 

i brodę ogoli 

lakierki w dzieje 

dziedzic z chłopskiej roli 

w takowym przybraniu 

jak z tejże operetki 

że mucha nie siada 

patrząc przez lornetki 

tańczą tańczą czarownice

tyle jest że ich niezliczę  

mioteł a no mioteł wcale

w tę kabałę  

po cóż te że zamieszanie 

i straszenie snu zrywanie 

czarownica wszak kobietą 

może grilla nie z kokietą 

tak po prostu rozpaliły 

no i w szyje również były

pomnij

wyciągając rękę do mnie 

wszak jesteś damą 

a jakby co rzuć chusteczkę białą 

a z pomocą przybędę 

nocą mysz szarą 

co z dziury wyszła przepędzę

taki to ze mnie rycerz 

śmiały na wszystko 

przystoi 

a no przystoi 

żeby ma dama 

w krzywdy żadne nie poszła 

toż ja od tego 

nie fajtłapa

obgadują wzajemnie siebie

a potem się uśmiechają 

co jest pod tym uśmiechem 

czyje kołysają 

swoje dla umiłowań 

czy ono umiłowane 

że w serce i w rozum idzie 

lub fata Morgana na stanie 

co by to przepiłować 

i żeby w pięty poszło 

w obgadaniu takowe jest

złośliwie i ponoć głośno

szukać wiatru w polu

po co skoro wieje 

durne te przysłowie 

rozumem acz kuleje 

wiatr raz jest raz nie ma 

przy dobrej pogodzie 

słoneczko z góry 

świeci mnie w nagrodzie 

po cóż to się chmurzyć 

kiedy chmury za mnie 

i piękne bałwany 

jak mimiki pannie 

oj jestem szczęśluwy 

i na co mi więc 

zatem na te szczęścia 

nie rozkładam ręce

Wracam

tylko skąd 

pytam siebie 

dłoni nie składam 

za siebie odpowiem 

też wiem za co jestem winien .

nie wybielan 

to co zrobiłem 

patarz jakie klarowne 

fałsz 

czy wyglądam na takiego

chyba że komuś tak jest wygodnie 

stery 

a za jakie 

samemu sobie kapitanem 

nie patrzę w niebo 

gdyż ono głuche 

i różami nie usłane

we łbie masz światło

niech cię nie rozprasza mrok 

który łatwo zastrasza 

wykorzystaj swoją wiedzę 

która jest twoim mostem 

o jakim wspomniał Jezus 

ten kto nie rozumi czym jest 

 ugnie kolana i po nim nie przejdzie 

głowo moja widzę to co przeżyje 

w taki sposób samemu od siebie

a ja się nigdzie nie wybieram

dziś jeszcze nie umieram 

co nie którzy by chcieli 

żebym zdechł 

a ja żyć będę za trzech 

włoże w piersi płaera 

zresetuje do zera 

och mlodziaszek 

niech rzecze 

tym co odwlecze 

nie uciecze 

nic nie jest spóźnione 

chociaż kości zgruchocone 

i oczy co tyle widziały 

a płuca jak cymbały 

gwiżdżąc tak zdrowe

szukałem lata

no wiecie 

starego od dekad na świecie 

jakie to ono na prawdę 

może na kawę wpadnę

dzień długi czasu wiele 

nie trzeba iść w niedzielę 

w czerwcu w las po paprocie 

czy w lesie usnę w namiocie 

gorąco oj duchota 

odeszła mi lata ochota 

żółte barwne liście 

wolę jesień oczywiście

wieżę Babel 

dziś czyni to samo 

tak zwaną himerę 

co odetnie głowę jednej 

to odrośnie druga

nie trzeba takowej wieży 

gdyż w rodzinie jest podobnie 

niby jeden język 

a z sobą w niezgodzie 

człowiek jest człowiekiem

od początku samego

acz czy na pewno

bo ja widzę

i owcę barana

a i krowę która się rozpycha sama

są i wieprze

istne Zoo

już cyrku nie trzeba

ze zwierzętami

gdyż sami sobie są zwierzęciem

coś w tym jest

z teorii Darwina

iż zeszła z gałezi

by się uczłowieczyć

padły strzały

łooko mu wybili 

ślepemu z jednym łookiem 

z odsieczą przybyli 

w kawiarenkach w konferesyji 

gdzie zlot łupieżców świat 

co zowią się Bogami 

w nogach guma wata 

Bohaterzy od drinków 

i steków na stole 

to nie zamach w Smoleńsku 

to impreza w stodole

wyjątek

gdyż chce zaimponować 

wyrwane słowo z aluzji 

do obróbki 

samorodek 

złoto które chce zabłyszczeć 

zamienione w cokolwiek 

czymkolwiek nie jest 

pierścionek łańcuszek 

podarunek od kogoś 

sentyment nie zaszufladkowany 

na zawsze

są a jakby nie było

i jesteś cieniem 

cień co ma swoje DNA 

również przeznaczenie 

tylu ich 

a ty biegasz wciąż 

tańczysz jak zagrają 

znów ktoś inny 

na skrzypkach gra 

zabierz im czas 

i weź dla siebie 

niech nauczą się swoich spraw 

które robisz za nich 

leżeć już nie będa 

a ty sobie odpoczniesz 

w swoje ręce dni wszystkie 

dla siebie

otwórz sam sobie oczy

nie proś o to by niebo za ciebie zrobiło 

rozjaśnij umysł swój 

by nic z dyrdynałów nie było 

zacznij myśleć za siebie 

nie pobielaj cudzego 

tak by na swoje podobieństwo 

myśl złota skrzydłami ptaka 

stwórz o to jestem 

zastąp tym co stworzył 

gdyż co wyszło od drugiego 

zaiste może być tworem Bożym

nim wpadniesz w czarną dziurę

myśli powstrzymać mogą 

więc jakże pohamować 

kiedy emocje biorą górę 

jakby drugi człowiek 

którego dotąd nie znałeś 

czy to ja na pewno 

wszak jaki tego rozrachunek 

tym bije się jedno z drugim 

co wylazło z twojego ciała 

mówię na to dwojaźń 

z człowieka jednego

czy twarze pamiętam

skoro starta codzienność 

owy czas minął 

po cóż bezsenność 

dobrze się wyspać 

żyć nowym dniem 

i szeregiem innych 

jesteś nie ma cię 

nie wkładać w album

wciąż nowych zdjęć 

teraźniejszość oto czas 

brać puki jest chęć

kiedyś to okularnicy

snuli się ulicami 

teraz to nie wiadomo co 

ZPT w szkołach już nie ma 

idą sobie na hamburgera 

obiad ciepły zostawiają 

kiedyś mleko dziecko piło 

dzisiaj Pepsi Colą zapijają 

czemu spuchną tak się nadył 

że nogami ciężko wlecze 

kieszonkowe mam dała 

do Donalda zajść kazała

proszę państwa

oto ja 

co gumowe uszy ma 

tu usłyszy 

tam usłyszy 

i tak trąbię w okolicy 

o czym mówię 

wszak zielony 

przeto jestem pomylony 

kto uwierzy 

trąba większy

gdyż w bełkocie 

sensację węszy

miłość

a czymże ona 

wargami skrzydeł ptaków 

które całując odlecieć chcą 

a ty jesteś nimi zmieszana 

jego i twoje na zawsze 

ramiona obejmujące 

mężczyzna to silny 

zatem bezpieczna 

i nie zawiedzie cię 

jeden miesiąc drugi 

a i rok w skowronkach 

jak będzie za lat dziesięć 

do miłość dojrzeć trzeba

może sen miałem

tak prawdziwy że 

pod drzwiami niczym pies 🐕 skomlałem 

żebyś wpusciła mnie 

a ty nic na to 

kiedy ziąb przeszywał 

że ciała swego nieczułem 

a sierć niczym miotła ta 

i w kulkę tak złożony 

jakbym ucichł już 

psiak przez cię nie chciany 

skomlając otwórz

złote klamki

gęba Midasa 

i jak Wojciech Młynarki 

jesteśmy na wczasach 

czasy to takie 

puki ręki nie odetną 

nie grosze żadne 

lecz sumę konkretną 

a jak przybkokują 

żekomo konta 

to w kryptowalutach 

a co nie ma 

niechaj się donsa

która niczym ptak

z głowy wyleciała 

zobaczywszy świat 

on ci taki jaki zawsze 

lecz narzędzia inne 

to co teraz sto lat temu 

wtedy nie powinne 

umysły mieli różni ludzie 

którzy świata nie cofnęli 

tak jak niegdyś Rzym w stagnacji 

tysiąc lat rzymskich wakacji 

czy to jeszcze

Słowo Boże 

czy jak dzik w te bezdroże 

i co z ryje 

to zryje 

przy tym kabzę swą nabije 

przetrzeć oczy oj mnie trzeba 

wcisnać serce ❤️ niech się nie gniewa 

ale jak to czy przystoi 

łukiem minać wiarę moich 

dziad pradziad 

i tak wstecz 

komu kabzę 

czyim precz

z siwą brodą chodził

winogrona zbierał 

w przybranych w odrzuconych 

czym są gorsze one 

a i z takich będzie 

w marnotrawstwo zatem nie pójdzie 

cóż widzicie w lepszym 

przecież sok ten sam a i winie 

smakiem nie ustępuje 

chyba że zgnite jakie czy w pleśń 

zapadło 

bo czy ja z siwą brodą 

do niczego już się nie nadaję

do życia trzeba ile

czy tyle co w pojedynkę 

na Boga podaj dłoń całą 

a ramię urwie za chwilkę  

jak życ więc 

ptakiem co chce swobody 

czy też rozrywany 

w zgody i nie w zgody 

pięć minut szczęscia 

w godzinę późniejszej trwogi 

a i samemu nie można 

bo to jak kula u nogi

w którym miejscu teraz

wczoraj czarna plama 

jutro rozjaśnienie 

droga pokazana 

wskazane mi palcem 

oczy nią powiodą 

a nogi poniosą 

tą wskazaną drogą 

jesteś ależ blisko 

kroku dotrzymujesz 

więc zmęczenie żadne 

z tobą nie przepadnę

widzisz jak jest

acz czy czujesz to 

oczami prawdy 

furtki otworzysz wszystkie 

ona przeto przed tobą 

wiąże lub odpycha 

pytanie czy warto dochodzić 

że iskrzy aż na stykach 

ja ci prawdą 

ty mnie 

i narzędzia które mam 

oby nie w czyny złe 

w powiedzenie jaki kran

pójdzie ze mną

trzemu to stoicie 

dajcie co należne 

a w drugą stronę życie 

i puchniecie każdym dniem 

od przybytku swojego 

chmury tam ci są 

a za chmurami nie ma tego 

co na ziemi to ziemi 

za obłokiem inny świat 

w który wstąpisz goły 

a złemu dany bat

duchu chodzą po pokoju

czy ty spać możesz w spokoju 

nadal żywe niewidoczne 

który nikt nigdy nie dotknie 

i nad łóżkiem twym przystają 

kto to śpi tak pytają 

z przed ćwierć i pół wieku 

kim ty jesteś że człowieku 

jam cię nie znam 

odszedł dawno 

duch do ducha 

co nie przepadną 

i gromadą tylu aż 

ich nie widzisz 

więc nie czmychasz

śpij dziecię śpij

puki w kołysance 

bo potem te życie 

jak muchy na firance 

brzęczą to i brzeczą 

wszędy dokuczają 

gdzie to znaleźć spokój 

diabły kołysają 

jakby to pogonić 

muchy na suficie 

takie jest i one 

toż do góry życie

co mnie piekłem straszysz

sam ci nim jestem 

twą aurolę z nad głowy 

rogami stracę 

żebyś świętością nie był 

kroczę do Ciebie 

ze wszystkim przybytkami 

żeby twą duszę spaprać 

trza to ją w błoto zamienić 

błotem jesteś mnie 

co kopyta w nim umoczę 

samorodek już nie zaświeci 

który ode mnie weźmiesz

co ty we mnie widzisz

patrz w kieszeniach nic nie mam 

otóż kiedy na lewo są wyrócone 

jeno paprochy same 

i dolary z nich nie lecą 

a kiedy lukniesz do chlewika 

stary rower stoi 

jeszcze z PRL

gniotsa nie łamiotsa 

czyż nie solidna firma 

gdy zapisz czy mi on 

wczepuje do jako bajora 

no i problemik jest z głowy

śpi dziewczyna na polanie

w polne kwiaty ma przybranie 

brzęczą pszczółki również trzmiele 

co tej łąki przyjaciele 

gdyż polana jak dziewczyna 

jest tak miła śpi dziecina 

kiedy to poświata księżyca 

w złotej sukni tak zachwyca 

śpi dziewczyna jak te dziecie 

ta polana na tym świecie 

tóż za oknem moim ona 

cudnym kwiatem ustrojona

Dzwon we dzwony

co raz mniej 

gdzie tej duszy zatem jej 

jarzma stosy 

echa przeszłosci 

w zapomnienie dla zdrowotności 

Darh porwała 

Biskup spalił

po tym czynie 

inny chwalił  

wszak kobiecie 

jak to służyć 

co w dzisiejsze 

zdrowasiek użyć 

co wpierwy było 

Ojcze Nasz

dziesiątkami tyle aż

ja wpatrzony w twoje serce

a że figura tak sobie 

dla mnie kobietą jest od serca 

i przyłóż do mych uczuć również 

idziemy przez park nie przysiadając 

na ławce 

prostując nogi podziwiamy widoki 

natura a jakże 

w tej przypadłości ma najwięcej do powiedzenia 

patrz bocian wrócił i jaskółki fruwają nad jeziorem

dziś pięknie a jutro będzie jeszcze piękniej 

tak trzymać

znalazłem dom piękny

serce moje toś ty 

zapraszam cię och miła 

wejdź w te pokoje gdzie mieszkam 

nie może być pusty on 

samemu tak nie da się 

piękna izba na pięć minut 

kiedy jest się samemu 

klamki złote wyrywam 

obrazy ze ścian zrywam 

od teraz będziesz ty 

ukochana że

chrum chrum

goń dzika 

który w las 

 nie znika 

jeno nie chrumkaj do niedźwiedzia 

brunatnego 

co pcha się do kosza twojego 

łubu dubu 

łubu dubu

.

a któż tam niczym do barci 

tak panosząc się 

nikt niedźwiaka nie skarci 

na dzień dobry 

tak już z rana 

miś Uszatek proszę pana

jak zdążę żyć

bo kiedy nie wiem 

a teraz słońce świeci 

w myśl Tołstoja 

torba i kij 

i tak jak reszta żyj 

skarb największy co mam 

co w piersi swej 

bom ja nieborak taki 

kochać świat 

najprościej a jak 

nim z człeka stanie się wrak

jedno z drugim nie gada

Żenada 

przez ulicę szeroką jak rzeka 

mimika niczym u nieboszczyka 

czy ja żywego widzę 

zachodzę sobie w głowę 

przewietrzam zatem umysł 

żeby nie cuchło zgnilizną 

świeżość ach świeżość 

która wiosną widzę w lesie 

a w koranach brzozowych drzew 

słyszę miłość 

co myślę sobie żeby to człowiek tak potrafił 

toż to zupełnie byłby inaczej

koty koty ludzie

chowajta 

z chipami idą 

i będą znakować 

jak to złapać dzikiego 

toż to będą aż firany fruwać 

ludziska a wy to pamiętacie 

jak kazano nam jaja liczyć 

nic tylko stłuczone ze skorupek było by zbierać 

zaś resztę zlizywać

tylko nie mów nikomu

zatem jesteśmy w domu 

jedno odbija w drugie 

no i krytowalut w usługę 

kody QR na konta 

działanie na różnych frontach 

Budapeszt odszedł przyjdzie nowy 

nie Orbanowy 

mnie nie politycznie 

że przyjdzie i będzie ślicznie 

czerwonej kurtyny nad Polską 

już nigdy nie będzie

głupi daj daj daj

niczym w kreskówce 

Gdzie jest Nemo 

kiedy darły się mewy 

na masztach 

ale ten pelikan nie chciał 

oddać błazenka 

więc trzymał  w dziobie 

wielki szacun do tegoż że pelikana 

łykaj my w dziób otóż 

trzymając nie dając pazernym

do radź mi

czy rozum mam 

toć nie mogę zgadnąć sam 

dwie półkule 

w której więc 

jak żeś mądry 

główką kręć 

ramionami trza to wzruszyć 

gamoń ze mnie 

by nauczyć 

uczył Jaś 

Jasia nima 

a jak cymbał 

to żem świnia

beton na betonie

głową nie rozkruszy 

to język za długi 

lub gumowe uszy 

nikogo nie widać 

to tylko pozory 

ściany mają uszy 

wszędy fauny flory 

prawić mową w czyny 

łeb na to za tęgi 

a jak nic nie robisz 

więc dostajesz cięgi

co by nie Karuś

z Blesława Prusa 

co myśleli  iż go wścieklizna naszła 

gdyż tylko był zmieszany 

nie widząc Anielki swojej pani 

więc z widłami chłopy poszli 

i strzelali w niego 

trafiając kulą    

mylność takowa 

czyż nie bywa zgubna 

zatem dobrze przyjżyj się 

 sądząc widząc pozory

pasła się świnia pasła

pasąc chudą wypychała 

co z koryta to za koryto 

więc po niej zlizywała 

chudzinie ach chudzinie 

nie w koryto ryj pchanie 

ino po za korytem 

pomyj zlizywanie 

i przyszli dnia pewnego 

po wieprza utuczonego 

wedzi się już wędzi 

co chudemu w tuszy z krawędzi

nic nie poradzę kochani

na to iż roztrzepani 

indory i pawiany 

folwark zwierzęcy mamy

Orwell cóż napisałeś 

co teraz to samo zaiste 

Wiejska czy Nowogrodzka 

 pytam więc gdzie jest Polska 

ten chrumka płosząc dziki 

a tamten z wizią premiera 

bo ten co chce zerwać panel 

źle się do tego zabiera 

w

wznosisz ręce ku górze

a co tam widzisz frajerze 

weź Boga na swój sposób 

bo ktoś tu cię w trąbę bierze

wolę masz przeto ślepsze 

użyj ją nim on cię zdepcze 

w lewo i w prawe ucho 

a w sercu pusto i głucho 

człowieka zbudź że rozsądkiem 

co w tobie dobrym początkiem 

wlejże z pełnego w puste 

prawdziwy tobie odpuszczę

więc wsad głęboki 

oczywiście w poziomie 

nie w pionie 

zwany piekarnikiem 

upiekę sobie szczeniaczka 

schronisk pełno 

zachaczę o jedno 

lub stanę się hyclem 

uważajcie zatem 

na swoje pieski 

i nie spuszczajcie ze swoich smyczy 

co by nie było jak z tym psem 

Raz wlazł pies do kuchni

kiedyś byłem na wakacjach

i pamiętam który to był rok 

to też podkreślam 

wakacje ma uczeń

lub student 

itd 

ja również kiedyś miałem wakacje 

i jakoś nie przypominam sobie daty 

kiedy to było 

choćbym nie wiem jakbym swój umysł na prężył 

w nagrodę za zbieranie kartofli w PGR

z całą klasą 

płyną żem po Odrze 

bareczką sobie 

do Bytomia Odrzańskiego

i też nie pamiętam tego 

że fajnie było

kto na tym zarabia 

lub traci 

zyskują tylko bogaci 

dwa miliony w tą 

czy w tą 

a  inni haraczu chcą 

nie trzeba grać 

w ruletkę 

iż tutaj będzie niemieckie 

myślę że beton trza skruszyć 

dusze ludu są ogniem pod granitem

wysłać w kosmos

na108 dni 

jak Jurina Gagarina 

i niech wygwizduje tam sobie 

co jemu się podoba

po stu ośmiu dniach gwizdania 

takowy język  złożony w trobkę 

nie jeden kameleon by pozazdrościł 

co strzela językiem

niczym z bata 

Mercedes już wystrzelony 

a i ciebie by się zdało wystrzelić 

panie pomarańczowy 

wpierwy były prokarioty 

produkujące tlen 

jednokomórkowce że powiem 

co sinice mamy aż do dziś 

ponoć same dla siebie 

są wystarczające i mogą przetrwać 

w każdych warunkach 

jak w siarce tak i w palącym słońcu 

więc nie mów mi o jabłuszku 

i o edenie 

proszę zatem do rzeczy 

myślę więc jestem 

i małpa zaczęła myśleć

czerwony pierścień w około księżyc

deszcz spadnie na twoje lica 

fiołki już z pachniały 

pszczółki z barci wyleciały 

las chociaż jeszcze nie szeleści 

a już zielonymi pieści 

wpierwy dzikie grusze 

w kwiat na oczy i dusze 

oj zacnie zacnie w naturze 

i oczekuję na burze 

od Doroty lub pod innym imieniem 

deszcz stanie się zbawieniem

pozwól nam odejść

nie rozpamiętuj 

dusze czyste jak białe chmury 

gdyż Bóg im odpuścił 

nie gniewa się za nic 

bo miłość nie zna granic 

kochać siebie nie znaczy proste 

gdy w lustrze nie widzisz odbicia 

badź zatem lustrem samemu sobie 

w posłuchu ja również w mowie

luby starej daty 

nie w krawaty 

zapięte guzki pod szyją  

tym koszule piją 

masz te mokasyny 

więc idź chłopie w dymy 

płoty niech se grodzi 

a i tak kawaler przychodzi 

na języki nikt nie weźmie 

gdyż to nie czas takowy 

że panna z dzieckiem 

związek nie zdrowy

mój pradziadek

oj panie świeć nad jego duszą 

co wczoraj żem z nim gadał 

przegrał folwark w karty 

po nazwisku moim 

wymaluj i wypisz 

tom szlachcić 

kiedyś to lud był podzielony 

na takowe warstwy 

szlachta z herbem 

średnia zubożała 

no i rzecz jasna pospulstwo 

to ci taką ciekawostkę niedawno usłyszał 

iż co mają trzy mieszkania 

i niskie dochody są złubożałymi 

toteż zachodzę sobie w głowe 

w jakiej kategorii się mieszczą mając jedne

widziałem świnie

w nie chlewie 

i czarną wronę na drzewie 

świnia głośno kwiczała 

zaś glapa na wierchu kra kała 

w ubój przeto nie szła 

ze sznura ze świata nie zeszła 

a te na czubie ptaszysko 

widziała w obrębie wszystko 

po klaski szły dla świni 

iż kwicząc dobrze czyni 

oj ptaszę kracz że powiaty 

a w Jacku i Placku 

baty baty baty

pamiętaj abyś

a może nie działaj 

co do dnia siódmego 

czy koń kojarzy jest z kieratem 

co by sieczkę dla konia 

fazy księżyca 

i ukochany księżyc 

tyle ich co tygodni 

w miesiąc

zniknięciem księżyca

i patrzył tak niegdyś słowianin 

będąc w harmonii 

z dęba czyniąc potecjał siły męskości i długowieczności 

a z pioruna Perun 

osioł ze Shreka

gatunek człowiek 

a co do osła 

co w Brzechwie mrówka niosła 

na wyspach Bargamuta

czy wiśta wio 

powiesz do osła 

lecz koniowi rzecz prosta 

ty ośle 

krzyczy z mównicy donośnie 

do tego co dziewiętnaście kawałków Tupolewa jemu brakuje

znalazłem pewne  zdanie 

przekonanie 

co teraz chodzi ze mną 

ramię w ramię  

toteż nie pewnego 

aż do sądu Bożego 

lewą czy prawą 

już pecha nie ma 

jak zagrzybiony dom

do przewietrzenia 

okna i drzwi rozwarte 

by świerzy klimat

czy on Midas

ze złotym kolanem 

Qvo Vadis 

więc przystanę 

Qvo Vadis temu 

Europa więc 

niech stanie się orężem 

mowa nie pusta 

z pełnego dzbana 

Salomona nie trzeba 

co matka nie pozwoli 

rozerwać swojego dziecka 

a fałszywa prze pędzona 

wiszące ogrody 

jawią się one 

co w głowie przebudzone 

im teraz światłosć 

i niech się stanie

w ukochanym narodzie

kto ty jesteś

magiem kraju 

co w szeregu za mną stają 

cielec mój tworem z głowy 

gór Synaj plac takowy 

a nasz Zygmunt na to patrzy 

to nie smoleńsk grób żołdacy  

co go teraz rozkopują 

i z tym placem porównują 

nie przenoście nam Smoleńska 

gdzie im była pańska męka 

kula prosto w potylice 

a tu tylko są tablice

złaź dziewczyno

cię przetrzymam

na wyciągu nie wytrzymam 

wóz strażacki pod balkonem 

Hej strażaku bo ja z płonę 

podjechało ochotnicze 

a że baba to ja ryczę 

strażak złapał kobiecinę 

wyciąg w dół więc nie zginę 

nie szczelność butli luft zatkany 

no i pożar taki mamy 

czujnik dymu czadu gazu 

kup se baba już od razu

Hymn kiedy śpiewasz

stajesz na baczność

a nie w jakimś proteście 

w czapce 

czy ktoś z was wie 

w naszym godle 

w która stronę jest orzeł zwrócony 

chyba że odbicie w lustrze 

Jeszcze Polska 

kto zna cały 

temu wielki szacunek patriotyczny

a orzeł wywodzi się od Piastów

Przemysława ll 

biały na czerwonym tle

również symbol chrześcijaństwa

to nie mowa strzelaj

po której seria za serią idzie 

Kałasznikow wcześniej wynaleziony 

celniej hełm Niemca podziurawiony 

strzelasz a on ma żonę syna  i córkę 

nie znasz jego ale rozkaz wykonujesz 

idziesz przez trupa i zaraz leżeć możesz trupem zrywając z piersi 

liczenie śmiertelników

imię twoje wybity na śmiertelniku numer

jakim człowiekiem byłeś 

statystyką

widziałem ducha Piłsudskiego

cud w urnach mówię do niego 

więc jestem 

mag do mnie 

a ja do maga 

wetować ukaz wypada 

władcy Polski w duecie 

Neonówka w kabarecie 

z sejmu wyszli czy doszli

po potrójnie widzą posły 

przeto dwóch tylko zaprzysiężonych 

zatem w bibliotece nie będą siedzieć

przed królami nie klękając

przed jednym co wam karze 

mag jeden całym narodem trzęsie 

dzwony fałszywe 

które Bóg słyszy 

Honor Ojczyzna 

kwiczy 

patrzy Michał Anioł 

wschód tam ci jest 

z tektury karabin 

żeś Dawid procę bierz

słowo starczy na jutro

zaś czyn na dziś 

poźna nie ma nigdy 

więc myśl 

szept spać mnie położy 

dobre biorąc na noc 

zły zamiar nie da snu 

w serce wbity grot 

pomiędzy czynem a słowem 

co dzień labiryntu je 

jutro wstanie świt 

wczoraj zmierzchu mit

stoi cielec

na placu Zygmunta 

Waza co smoleńsk zwyciężył 

dokąd te schody 

i kto pod nim klęka 

a na dachu snajperzy 

czy w lud wymierzony 

i po co te modły 

prowadzone w niezgody 

Tupolew pocięty 

bo karzeł w odmęty 

orła ochoczo prowadzi

i światła piękne na niebie

to noc nasza dla siebie 

w mlecznej drodze umysłu tyle 

jak mądrze dobrane chwile 

serce serem 

umysł umysłem 

a ja jednym i drugim 

do ciebie wyszedłem 

bo kochać rozumem 

nie jest czymś pustym 

gdyż objęcie miłości 

najbardziej trafia w spójne

w swoim życiu zrób porządki

uszereguj w rabaty 

żeby lepsze były piątki 

a trzynasty nie trzy światy 

skleić przeto wszystko można 

a wyrobek glina 

jakie ciasto taki chleb 

że zakalca nie ma 

jak już jesteś w swym ogródku 

rwij nim chwast wyrośnie 

aby była dobra karma 

zegnij kark nie bierz z gardła

życie jest takie

kiedy bardziej się przyjrzysz

nie proste oczywiście 

co mają chcą więcej 

w przepychu zgubieni 

a twór zrodzony z braku miłości 

i twory powstają 

tym państwa cierpią 

a nie świadomi tworzą 

brak ogłady 

nie czyni zdrady 

matnia w tak zwanej pułapce

rwij do przodu

barka płynie 

po tej Odrze 

nie po szynie 

a przez kraj nasz 

Rusek wszak 

i gwałt kobiet było tak 

czy zwycięscy 

acz pod but 

to spasiba

a i gutt 

Gombrowicza dzieciom w łeb 

sciance fiction ryje kret 

by cud nad Wisłą jeszcze raz 

do ducha Piłsudskiego gadał tak

czy on krzyżak

lub wizygot 

i czyj był Malbork 

acz zagadka może trudna 

dla studenta bywa zgubna 

państwo Polska czy od chrztu 

lub Lechita wcześniej tu 

nasz że pradziad mieszkał w lesie 

wszak żeś mądry gdzie Polesie 

nie Rejem mnie pisanie 

mowa Polska nie gęganie 

Jan Długosz po Łacinie 

w hymnie Polskim Polska nie zginie

wierszy prosty a i gwara 

com nie Lwowiak za baciara

baba goni dziecko z pasem

chłop se orze gdzieś pod lasem 

dziecię świnka na psociło 

to też babsko go goniło 

czerwiec fajny słonko w szczycie 

jak to woli jest w zenicie 

sianokosy w maju wcześnie 

teraz za to są czereśnie 

szpaki zbóje w sady zatem 

rwij czereśnie lub strasz strachem 

w Jana chlup noc kupały 

po tę paproć pędź w zapały 

by tę szczęście zyskać sobie 

a jak w amor już po tobie

czy to wróbel 

może mazurek 

gdyż wróbelek ten do kurek 

co im ziarno te wyjada 

a chłop goni również baba 

mazurek taniec przeto 

więc do tańca rwij kobieto 

swego pana na ludowo 

jak należy dwupłuciowo 

czy to wróbel 

co już rzadko 

gdyż w tym kadrze 

stop więc klatko 

bo już z Azji pospolity 

toć mazurek z wróblem zgrzyty

siedzi szpak na słupie

a szpak kolega w oczku  chlupie 

po parówie popadało 

jak to w czwartek w Boże Ciało 

siedzi szpak na czerśni 

wiatr dmucha liść szeleści 

pod czerśnią pestki same 

co przez szpaka obiadane 

a ten strach co tu robi 

to na szpaka co nie zdobi 

szpak pomyślał to nie krzyż 

wiec ludziska stąd akysz

co my się nagadali

to nagadali 

no i tak się zagadał 

że aż się spóźnił 

fajnie to było gadać 

o wszystkim i o niczym 

jak to się spotkają gdzieś przy dworcu 

a do dworca rzut kamieniem 

ja to abstynent

więcej nie co mniej gwarą 

zaś on po tej małpce 

jak katarynka 

katarynił i katarynił 

jakby go korbką nakręcił 

a żabka była blisko 

więc myk po następną do żabki

wpadł mi trzmiel do pokoju

czemu brzęczy trzmiel

a no temu w brzęczenie 

gdyż ci pogodnie nie

.

tłucze w szybę sobie trzmielik 

której nie da rady 

złap i wypuści mnie kochany 

tam gdzie są owady 

więc żem chwycił we dwie ręce

trzmiela wypuściłem 

a i ja żem ruszył w drogę 

kluczyk przekręciłem

trzy wagony do Szczecina

gdzie tu zadem cupnąć 

na walizie człowiek siedzi 

a żeby to truchnąć 

toż w agonię może popasć 

serce wali młotem 

ano lecim nie gdzie Szczecin 

na Wawel ochotę 

gdzie ten Hans dawno przepadł 

może powieszono 

przeto ja nie historyk 

nigdy nie wiadomo 

w trzy godziny tyle miałem 

co się sześć zrobiło 

pierwsza klasa na walizce

no i tak to było 

Polska w ukos 

ależ wielka 

w poprzek nie co krótsza 

jedź koleją moja droga 

obyś co nie głupsza 

tak se myślę

iż ten świat spada na psy 

pęta się dziadostwo 

i rządzi tym krajem dziadostwo 

swoje wiem 

a to temu że dużo widziałem 

tak wiele iż można rzec 

wielkie że się nie chcę wyraźcić 

kiedyś to ludzie jakieś za radniejsi byli 

gdyż z niczego zawsze coś wyczarowali 

co teraz pchasz pod sam pysk 

a i tak w gębę nie wpycha

jakże a czemu to

słodko gorzko na przemian

a w ślepia pcha się że co 

iż tego jakbym nie miał 

co chwyci to chwyci 

czy moje 

już wpadam w paranoję   

i tak nagi odejdę 

jak z tego świata zejdę 

com żuk jaki 

co łajno pcha 

tocząc kulkę swą 

gdyż te łajno on wie 

że to jego dozgonny dom

Trzymałem kiedyś gołębie pocztowe

fajne ptaki że powiem 

łęb do góry wzniosłem

jak kółka robiły patrzyłem 

że aż nie raz kark zabolał

lepsze takie patrzenie 

za gówniarza

niżby w łobuzerię pójść 

i nawet dziewczyny nie były mi w głowie

no cóż rzecz by można 

iż wpadłem w gołębią fobię 

teraz jeno po tych latach 

straszy pusty gołębnik

a i zajeżeć nie mam jak 

gdyż to aż dziesięć szczebli 

a sprytu człowiek już nie ma

Żeby tak patrzeć w przód 

wtedy bym wszystko wiedział 

wówczas nie zraniło by mnie 

jak trza cicho se siedział 

powiedz mi po co te nagłe 

czyżby nie było zwolnienia 

a żeby tak przyhamować 

nie prosząc od nieba wybaczenia 

bo taki czyn w zapędzie 

i słowo w po twarzy rzucone 

w mig chwili tracisz zbyt sporo 

że nic pod twoją obronę

kiedy jesteś szczery

tracisz przyjaciół 

więc co robić 

jak z tym żyć 

kłamstwo jest takie słodkie 

dla tych tych którzy zbierają pochlebstwa 

naidąży się taki 

napuchnie jak balon 

i żeby tylko nie pękł 

słyszy 

ja jestem prawdomówny 

bądź moim wrogiem 

gdyż kłamać nie będą 

obiecanki cacanki 

co siedzą na swoich tronach 

nie mają bo ja takiego nie chcę

faceci to durnie

kiedy nie musi idzie na wojnę 

pozostawiając swoją kobietę w ciąży 

to tak jak kula w łeb 

gdyż narodzone może nie mieć już ojca 

czy kobieta to przygoda 

gdyż wojenka dla niego jest ważniejsza

rekrut cymbał a nie żołnierz

powiadają iż ochotnicy giną na wojnie 

ja już jestem za stary na to 

a ty młodzieńcze nie chwytaj za karabin 

niech oni wyślą swoich synów 

oligarchowie i politycy

a jakże tak iż ja tu 

a czemu precedens ten 

samemu źle pchać tyle spraw 

niech skończy się ten dzień 

biegnę po chmurach sercem 

do domku twojego na wzgórzu 

a ty mnie wyglądaj

 kochana 

przed domem swoim na podwórzy 

a kiedy zasypiam cię widzę 

i jestem szczęśliwy z tobą 

tylko szkoda że krótko tak 

gdyż mógłbym śnić nawet sto lat 

ale jak wiesz że sen to mara przecież 

wolę cię w jawie tam gdzie jesteś 

przytulić poczuć ciepło twoje 

moja najukochańszą pragnieniem swoim 

i tak rwać żeby dało się na zawsze 

bratków kwiatków

jak sama żeś kwiatem 

kolorów tyle na życie wystarczy 

co cieszy w ogrodzie 

a i na łące 

jam tobie serce ❤️ kochające 

tumany na niebie ach białe 

a i ja z tumaniałem 

słodyczą twoich ust 

dziś i wczoraj co całowałem 

wydarzy się tyle a jedna ścieżka 

tymi samymi oczami patrzymy 

że łezka w oku to że szczęscia 

i oczywiście wyjątkowo jesteś piękna

jest tylko jedna miłość

dziesięciu nie ma 

również stu 

kochasz a może wydaje się tobie 

że kochasz 

brak snu 

aż tyle dekad trza było 

że jest wielce mnie zdziwiło 

a ci co ja pomnażali 

myli się nie kochali 

czy aż tak dorosnąć trzeba 

i swoje dzieciństwo mieć w tyle 

żeby kochanie które mam 

tak narastało w sile 

dziękuję za to że jesteś 

Boga nie mieszając 

że nie ma cię u mego boku 

to śpię teraz jak zając

nie ograbi mnie nic 

z twoje miłości 

żaden dzień nie przysłoni 

zachmurzyło się

a mnie skowronek w sercu 

to ci powiem 

że kocham cię 

żuraw w polu 

w dziczy swej 

wrona kracze nie boję się 

do pieca podkładam gdyż zimno 

drewno 

kocham cię 

wiem 

na pewno

marynarzu w tejże że Odysei 

latarni której nie widzisz nie oświetli rejsu twojego 

otóż otwierasz oczy żeby nie zbłądzić 

a latarnia wciąż świeci jasnym blaskiem 

majtek taki sam jak i reszta 

szurujący pokład przed abarażem 

bywa że trąci fala w zburzonym morzu 

a głebia czeka na ciebie 

i jedna i druga niczym pociski 

Biała piana ściele się po okręcię 

mniejszy a jednak twardszy od Titanica 

nie idąc na dno wciąż jesteś 

.