mojej krwi nie przeleje

w pojednaniu wszak nadzieję 

wieży Babel nie ma przeto 

ten sam język przeczy weto 

 serca piękne i otwarte 

szlaki przodków toż przetarte 

co z dziada nam przyznane 

więc nie róbmy tabu pianę 

po co marsz jak mnie w sercu 

co nie wytknąć na widelcu 

w pysk włożyć co by lepsze 

to nie sądy ostateczne

czemu nie grzmisz

na różańce 

choćby tak połamać palce 

żeby ręka nie parzyła 

a duszyczka w niebie była 

moja wola 

więc do woli 

kochaj bliźniego 

co pozwolił 

a ja zatem 

bez paciorka 

by nie wskoczyć 

co do worka 

w jednym siedzieć 

nie daj panie 

co się ma stać 

zatem stanie

po cóż dziesięć

starczy raz 

com nie syzyf

co pchał głaz 

syzyfowe 

toć w daremne 

ten jedyny 

a u ziębie 

ni replay 

i dubrela 

na to wszystko 

więc cholera

 nic dodać ująć więcej żeby mieć czyste serce 

w ucisku 

nie być wcale 

kijem popchać jak najdalej 

w jednym nurcie 

rwie gdzieś tam 

oby w nim utonął pan 

prosty chłop dalej był 

i rozumem chłopskim służył 

co u prawi 

zebrał w debrze  

a jak pan nie ma pana 

więc nie zedrze

widzisz panie pod las łan

zalesienie Pana stan 

chrust czy szyszka 

zbiór wywiórczy 

babie na grzbiet 

grzbietem furczy 

nosi baba 

nosi chłop 

na sikierze czy jest stop

co uciupie 

to uciupie 

a jak grubsze 

to pan złupie

to łon to łon 

co przywiózł grochówkę 

pytanie za czyją gotówkę 

Choćta choćta 

czarny przegrywa  biały wygrywa 

a pod kubeckiem śliczniutki zegareczek 

oczywiście nie rozrojs ale też nie tani 

Tałzena dla pani z menopauzą

i tak minie dzień tak minie dzień 

dzisiejszy

złap za rękę

za co nie podziękuje 

kiedy szaber dominuje 

łomu nie trzeba 

przeto strychem 

lub przez okno nie wytrychem 

kradzieży z przykazania 

trza to łamać 

z duszą gram  

jak to zważyć 

w tarze w szali 

żeby w niebios nie poznali 

co w siódmym wyryte 

może lepiej cudzego 

wbrew Bożego

by ręcę umyte 

czego oczy nie widzą

może by nie wiedzieć 

toć lepiej cicho siedzieć 

niżby jady rzucone 

serce nie boli 

tym zdrowym się jest 

co by na ogon soli 

by ściągać własny ogon 

oko nie patrz 

a i rozumie 

tym trzecim okiem nie otwieraj 

żeby we wszystkich uszczypnięty

smatrit za krzaka

widzę przedniego ptaka 

co w godle jest Polaka 

i jego bajutsa 

toć pobili nas w dwudziestym 

tym cud nad Wisłą się stał 

przedni to przedni 

toteż za krzak żem się schował 

na północnej granicy 

chodzą latarnicy  

aż z samego Królewca

przemytnicy 

pusty baniak oczywiście

choćby na głowie jakieś liście 

żeby gapił się ten co powie 

czemu liść ma na głowie 

strach na wróble 

rozum słoma 

jak w tej bajce rzecz wiadoma 

dojdzie tam ci co dostanie 

wraz ze drwalem by nie w złomowanie 

nie wspomnę 

już o lwie 

który czegokolwiek bał się 

lecz nie bajka samo życie 

mniej że pełny i na kwicie

niech cię gęś kopnie

a to czemu skoro skubie 

więc uciekaj chłopie 

bo jego mościa nie lubię 

fajne pierze do pierzyny 

smaczna pieczeń jest z gęsiny 

i w poduszkę również pchana 

tym mnie zima jest nieznana 

nie chuchu chu chu chu cha 

kiedy taka poducha 

a i jajko z gęsi duże 

ze dwa razy większe niż kurze

cieszą oczy

kiedy człowiek rozumny 

bełkotu żadnego 

wiedząc czego chce 

i ja w ten tłum wejdę 

a nie jak pokutnik

dołączając do zapalonych światełek 

jedna Polska nie pisana grubą kredą 

ni belki w oczach lub patrzenie przez palce 

chwytając czyjeś ręki na tym przyłapana 

libero veto 

veto 

straci znaczenie

naród za oskarżonego

i znajdziesz paragraf na niego 

gdyż w narodzie tylu jest 

że łżesz jak pies 

kochany mój narodzie 

kto tu kogo bodzie 

iż dusza rogata 

więc komu zapłata 

na jedno można podzielić 

na dwoje to już tłum 

otóż stąd szum

co nie na bajki nabrany

jak również nie gonię króliczka 

bom mam umysł świeży 

jak biała rękawiczka 

na której kórzu ni wcale 

czyste jak łza wszyściutko

duszyczką się także nie chwalę 

chociaż życie me potrwa krótko 

lat dziesięć jest jednym mgnieniem 

do tego może ciut więcej 

i swoją skorupę zmienię 

jeśli jest życie po za ziemskie

zawsze warto być człowiekiem

obierz więc właściwy kurs 

trzymaj ster weź swój cel 

węzły spiesz się powoli 

pod sklepienie 

żagiel cieniem 

i bez wściekłej piany 

a w dnie morza 

co broń Boże 

niech nie leży ukochany 

temu co na pełnym morzu 

prowadź gwiazdo do latarni 

spojrzyj w niebo niech prowadzi 

światło światłem noc rozjaśni

żeby niebo było piękne

daj niebo słonce 

dając prze pędź chmury 

w bezkresne miesiące 

w takowej bezkres kości 

i ptak nie zbłądzi

piór nie zmoczy   

piorun nie osądzi 

grzmiąc nie przestraszy 

łanu nie spali 

tym byśmy dobrze spali

stamtąd idą kaj pioruny

po chłopskiemu na rozumy 

nie siej wiatru 

a nie zbierzesz 

takie bumy 

z prawa z lewa 

czy po pysku 

łokciem rozpychać 

kij w mrowisku 

po cóż drażnić 

mrowia tyle 

przeto państwo i cywile

siedzi se

zadumiona 

po co ja komu żona 

fajnie siedzę 

gar nie w zlewie 

nie sardynka co w konserwie 

kuchnia mała 

no i mop 

czego nie ruszy chłop 

co nie z zuje to nie z zuje 

a jak z zuje to smród czuje 

więc paznokcie umaluje 

że se siedzę tak bez chopa 

i nie ima mnie robota

siedzi pan

może tron 

i na pole patrzy on 

a na polu co w pańszczyźnie 

w jego plon 

do roboty 

dawać chłopy 

od poniedziałku do soboty 

a w niedzielę swe poletko 

toteż chłop nie ma letko 

status taki chlopa tego 

że do sochy syna swego 

trza za woła gdyż zwierza nie ma 

łany pana do zrobienia

wszak że wszystko co nie dziwy 

a ludzie naiwni 

więc zwodzeni prowadzeni

gołym na cztery de w pokrzywy 

uszy osła 

posłużą za wiosła 

do których wpada 

lepiej przemyj jeden z drugim

takowa ma rada  

rozum przejmij 

we władanie 

za nim coś się w gorsze stanie

Iwan

co padł na kolana 

przed obliczem Stefana 

Fakt ten przeto się zdarzył 

i gwóźdź temu co Europie marzył 

historyja prawdziwa 

w inny Stefanie odżywa 

od Walzych raczej nie 

gdzie pod mostem 

uczyniwszy wersal swój 

tym mostem Poniatowskiego się zwie

mgła olbrzymia w panowanie

co tu się na drodze stanie 

bardzo owszem ależ mlecznie 

ślizg na drodze niebezpiecznie 

droga w lesie sarna skacze 

dzik chrumka nie inaczej 

wydarzenie toć na słupie 

leży zwierzę a on w trupie 

pędził dokąd do świecznika 

tym duszyczka sobie bryka 

gdzie ja jestem czy u Piotra 

mając sarenkę za łotra

do miasta łan w komorę zatem 

zapasy trza by to narobić 

gdyż już zima jest za pasem 

pieszo śniegi zaspy wszędzie 

w sopel ino wywiurczo zatem 

plony które dała ziemia 

trzeba by zebrać latem 

panu panu w gębe nic 

a klucznica wsio pod klucz 

no i jeszcze by napalić 

a ty aż w kominie hucz

patrzę w niebo

a tu Boga 

gdzie nie słyszy 

kędy droga 

pewno bluźnię wypierając 

na języku tylko mając 

wszystko tutaj 

sam to muszę 

codzienne więc katusze 

wiara we mnie 

w tym jest siła 

co się stanie 

koń kobyla 

klaczy więcej 

czy koniowi 

wszak że w bycie 

co stanowi 

złap za grzywę niechaj niesie 

by z tym wszystkim nie zostać w lesie

cóż szykujesz

w te pogody 

jakie zemsty i niezgody 

lawinowo hukiem z góry 

w swym zamiarze 

w chóry 

lauru wielki 

słychać wszędy 

trza na cztery 

robić z gęby 

karmić złego 

co jest w czarnym 

ach ty żeś

jesteś prochem marnym 

tylko tyle 

nie w piach kładziony 

kiedy z urny rozproszony

siedzi błazen bez rozumu 

wszak w narodzie w miernocie bumu 

czy on wie iż jest nie na rzeczy 

co z tą rzeczą w rzeczy przeczy 

nie rozumi ani w ząb 

nie rosły błazen ni to dąb 

lata swoje ma już w tyle 

jeno ognik na mogile 

po cóż w tłumie 

nie rozumi

niech się młodzian ten wy szumi

żeby po nim pokolenie 

co na rzeczy nie przedżemie

gdzież żyć w betonie

korzeni nie wyrywaj 

co w chmurach ma kolonie 

skrzydłami ptaka podrywaj 

chatka mała podwórko 

i glowa zadarta do góry 

wzorem tegoż życia  

zostawiwszy chmury 

a tu jak jeden tak i drugi 

bawiący deweloperke 

spycha stara cegłe 

kurzu przybywającego na ścierce

patrz niebo wszak dla ciebie 

a w duszy szanuj siebie 

i w żadne manipulacje 

chwyć rozum szukając rację 

słup słupem a okoń okoniem

w utopię w herezję w ironię 

nie wchodź gdyż ciebie zgubią 

i ci co na niby lubią 

miłość pełne bukiety 

są sztuczne fakt i konkrety 

by w swoje w takowy sączą 

omegę w męty wtrącą

życie ma swoje tory

a to że wyklejenie 

toć tryb jaki prowadzisz 

że innym wszakże zdziwienie 

jakże podnieść się można 

i kołem w te same tory 

a może kierat pan raczy 

na który zdrów koń i chory 

dni piękne a tu parasol 

i świata zaciemnienie 

pogoda dla bogaczy 

poniżej głębsze stoczenie

dziad jestem

więc idę do Navi 

co innym może tę radosć sprawi 

co po mnie wszędy rozerwane 

tym wielkie nic zostanie 

żaden opiekun 

za życia żem po prostu byłem psem 

dziad sobie już poszedł 

ognisko wnet zgaśnie  

listopad przypomnie 

kiedy ktoś o mnie

właśnie 

znam takie miejsca

które tylko w głowie 

a na mapie znajduję w dziczy 

co do łask wróciły 

nie ma już dróżek nie ma 

a i kurnej babciny  

ino zdrożony w kolnej dekadzie 

 orzeszek leszczyny 

co tam tamte więc po cóż 

zapychać sobie głowę 

 męczyć moją pierś 

odstąpię przeto nie zdrowe 

w zdrowym powiadają 

duch krzepki siedzi 

garściami brać co jest 

barcie co nie uprzedzi

które tylko w głowie 

a na mapie znajduję w dziczy 

co do łask wróciły 

nie ma już dróżek nie ma 

a i kurnej babciny  

ino zdrożony w kolnej dekadzie 

 orzeszek leszczyny 

co tam tamte więc po cóż 

zapychać sobie głowę 

 męczyć moją pierś 

odstąpię przeto nie zdrowe 

w zdrowym powiadają 

duch krzepki siedzi 

garściami brać co jest 

barcie co nie uprzedzi

fedruj że fedruj że

szufelka 

a że dym i sadza buchnie 

kosmołuchą będziesz piękną 

trzymaj ogień przez noc całą 

by nie zmarzły dzieci 

wbrew postępu który prze 

kiedy dym z komina leci 

trza fedrować i różańce 

by nie poszły w tańce 

od przedszkola nie do Opola 

żyć w mydlanej bańce

czy wiecie

co czynicie 

toć w podskokach kopy w rzycie 

niech jak zając podskakuje 

toć powietrze truje 

wstydy wielkie 

w kraju tym 

i nie Rej i czy Kochanowski 

by w te treny ołtarz troski 

bo Urszulka co wierszyka 

czy to by czy z kołnierzyka 

wytrzepał se 

sam wieszcz co Kochanowski się zwie

deszczyk pada 

łepek zmoknie 

czarne niebo jest okropnie 

za to w taką kwiatki rade 

kapu kapu już nie blade 

tu i tam wszak zmoczyło 

a popołudniu czarne nie było 

pojaśniało w okolicy 

co ucieszyło i w dolnicy 

wszak u pani kwiaty piękne 

z parapetu nie przelęknie 

choćby burza nawet była 

tychże dolnic nie strąciła

Przyszedł czas

roku świni 

co w zodiaku baran za wini 

kozła owszem trza poświęcić 

żeby osłowi śrubę dokręcić 

gdyż długouchy nie kumaty 

do zaprzęgu no i baty 

tragaj że pomyje wieprza 

kozioł wieprz dziad niech spieprza

widzisz

co słowem nie pieścisz 

omijasz gorszący w treści 

nikt tobie chociaż człowiekiem 

jakbyś widział kalekę 

człowiek w porównanie 

jakież o sobie mniemanie 

wyższością wszak dokazuje 

tym minionego piętnuje 

a choćby uśmiech jedny 

ominął co przeszedł wredeny 

czynem dziwem w świat 

czemu to wskaz tyle nie rad

dzień kundelka

rzecz wszak wielka 

a bezdomni nie świątecznie 

w szczodre gody 

by bajecznie talerz barszczu 

ostatecznie 

już że myjnie postawili 

psa wyszorować by pchły nie był 

co ten biedak pod kartonem 

nie król słońce 

a jednak tonę 

tym z ulicy nie podnieść

żyj w swoim

łapy precz 

co nie zdoła odciąć miecz 

to w mowie 

w przywary 

bo żeś szary 

w swoim mniej 

choćby barć 

trzeba toć słodyczą karć 

miodek misiu i kochanie 

wszak w spełnieniu pożądanie 

dziewczę mile 

jakżeś blada 

do czerwoności więc wypada 

choć nie lecie 

upał w ciele 

czy to aż i zawiele

widziałem wiele

co śmiem mówić 

bałagan 

oj bijcie się bijcie 

w cymbały 

durne pały 

gdyż pan Buczek 

dał każdemu po talencie 

a tu gały 

wytrzeszcz oczów takowy 

ponoć jest nie zdrowy 

wór rozumu trza by to wsypać 

we głowy 

żeby w uświadomienie 

na czym stoicie 

sowicie

w nie leczenie 

nie mów nic 

Aleksandria dawno temu 

poczytaj se harlekina 

cienki romasik ku zdrowotnemu 

serduszko inaczej wtedy 

w bredy bredy 

takimi słowy zmieszane 

w innym bedzię kultywowane 

wtedy czarne 

wręcz we białe 

które w świnie rzucone 

 czy za błyszczą w poświacie okazałe 

perły błotem obnażone

skąd przyszly

modne trendy 

co na cztery czynią z gęby 

wiktorie 

Wiktory z tłumu 

ptasi móżdżek 

źdźbło rozumu 

co w zapędy do rządzenia 

w mowy takie czego nie ma 

fata Morgana acz panie 

pałac Saski nie powstanie 

Poniatowskim most nazwany 

co kraj z miliona rozerwany

wyniosłość

aż kretyństwo bije po oczach 

z kurzego jaja 

wielki struś 

i jak co do czego 

chowający głowę w piasek 

tyle jest mądrych ludzi 

a i byli 

którym pomniki postawiono 

a tu jakby Libery veto 

po którym veto 

sto tysięcznej armi jeszcze nie ma 

ale drony już spadają 

ze steropianu

wstyd mnie ogarnia wielki

gdyż kłania się co wyżej niż belki 

otóż po cóz przepiórcze szkoły 

kiedy generalicji bić się w czoły 

Job twoja mać 

młodziaszka by trzeba dać 

zdało by się malczyka 

by po główce pogłaskać chłopczyka 

jak wielki tak i mały 

gram władzy 

i złupieżały 

z Ekwadoru trza by to na to 

od krzyża i łopatą

żywy jestem więc prawdziwy

nie omijaj wszak oczyma 

jakbym czymś ulotnym był 

parą z czaja i mnie ni ma 

dotknij zatem trąd nie jestem 

kijem nie szturchaj swym 

jedną chwilą drobnym gestem 

zajmij czas póki żywym 

jak odejdę mnie przypomnisz 

a martwemu na nic to 

gdyż zaświaty któżby stamtąd 

a na ziemi się żyło

Tułacz taki co swej koszuli 

jak również królewskiej bóli 

co koronę swoją stracił 

takowy naród zeszmacił 

po imieniu nie wypada 

jak był dziad więc za dziada 

a córeczka koronowana 

królową Francji faworyzowana 

cztery dekady od i co 

gdzie głowy pod topór 

przez kochanie szło 

a ojciec tułacz 

przy kominku 

od zgniecenia iskry 

szlafrok w dymku 

stąd jestem

tego bronię 

ptak nie w gniazdo 

gniazda chronię 

chociaż strzecha 

flaga w samym szczycie 

.

mój ci dom należycie 

dym z komina 

z mego dymi 

nie obczyzna 

więc nie czyni 

wieszcze co na emigracji 

pisząc wieszcząc 

w innej nacji 

wróć że stamtąd 

dobąć kosy 

żeby Polska 

w nie zaborcze losy

wrony czarne kraczą przeto 

a tu gwary jakby ludzkie  

co się drą z gębą nie na kłódkę 

zamknąć dzioby by się zdało 

żeby laurem nie zawrzało 

takie pyski co w zwierciadła 

w trzasku zbitym bladź przepadła 

miara taką mierzyć lud 

dobry Boże uczyń cud 

 z nowej gliny spraw że daj 

ulep człeka by nie w czaj

nie to samo 

pomnożenie 

czyli wzbogacenie 

poszli w las 

a teraz dzielą skórę  

niedźwiedzia w jednakie 

tylko jak pokroić 

by było sprawiedliwie 

tym laur kość nie zgody 

co poszli 

kukułcze jako jakby nie patrzył

Panie Friedrich

gram co do tony 

z celem nie miniony 

rzec można iż trafia w sedno 

otóż głupiec nie widzi 

że jest naznaczony tymże gramem 

daj gram władzy chamowi 

a wydali placek krowi 

a ty całuj jego myśląc 

on wszakże jest święty 

tona autorytetu 

na ten pusty łeb 

z grama pomnożenia 

oto głupoty władczej argument

a gdybyś mogła zajrzeć

odkryła byś we mnie 

że jestem w nocy słońcem 

a w dzień księżycem 

bywa tak iż ciemno 

kiedy dniem się idzie 

zatem złotym kółkiem 

za którym ty pójdziesz 

oto poprowadzę 

gdy popatrzysz w oczy 

a kiedy zajrzysz 

wszystko będziesz wiedzieć 

swiaty połaczone 

w nasze wszystkie lata 

które są przed nami 

i śladu nie zetrze

ciągnąć ciągnąć

w tyły przeto 

pan nad chłopem 

nie kokietką

a i takie czasy były 

chłop rżną Pana 

trza było piły 

a ten z Austrii 

oko przymknął 

jakby z pod zabory wy mknął 

rób ta swoje 

dwór po dworze 

matki dzieci oszczędź Boże 

był i Wojtek ponoć analfabetą 

acz legendą co nie zaprzeczą

czymże wersal

smród do teraz 

trzeba zdrapać wsio ze ściany 

gdyż król słońce ☀️ 

wetknął kodeks 

tak po kątach kąt ...

bluzgać tu mi nie wypada 

choć nie we mnie krew niebieska 

Austriaczką jego matka 

moja chłopska nie Szlachecka 

chociaż chłop żem z krwi i kości 

nic a nic z plugawości 

mam łazienkę i kibelek 

w której spuszcze kartofelek

młody kwiat

jedzie w świat 

coś zobaczy w świecie 

do portfela cosik wpadnie 

że po krzyczy w kabarecie 

w trybunale 

wszak bezradnie 

tłuste cielsko łysa pała 

razem z resztą wszak w duecie 

i z rykoszetem rzecz się stała 

wieszcz Gałczyński 

patrz chołota 

a pan buczek na to 

kwiaty Polski 

cóż Słowacki 

już minęło lato

Toć w krokieta z królem grała 

wszak że bajka okazała 

czar bajeczki teraz mamy 

że na gruszce przeto znamy 

wyczarują midem mlekiem 

nie pelikan żem człowiekiem 

strachem z bajki wszak nie jestem 

co Warszawa nie Budapesztem 

żyje się psu na budę 

ale również nie w marudę 

wsie miasta dogoniły 

i nie u mnie bo zwolniły

kiedyś baron 

teraz cham 

czemu to 

bo z chłopa pan

niedźwiedź nie śpi

statek tonie 

i zabawa jest przy dronie 

mróz nadciąga ciemno w mieście 

gdzież do lata rwać czereśnie 

a tu mówią tego nie ma 

miś jest dobry w zaproszenia 

Hameryka dywan ściele 

i baryłek pójdzie wiele 

świecie drogi czyż ty miły 

synek ginie patrz mogiły 

małpi jeden od drugiego 

też mam wojnę kij na swego 

bo jak pójdzie strzelać musi 

diabeł pędzi syn nie wróci

załuż się o jutro

otwórz oczy i potwierdź 

nic nie jest takie same 

a na przedmiot światło pada inne 

nie bądź pewien dnia 

gdyż zmora wczoraj za tobą 

choćbyś wyrzucił z głowy 

jest w twojej podświadomości 

idzie tydzień i jeszcze 

na zebrze niczego pewien 

coś zawsze może wytrącić 

a anioły może porwą

szukałem dnia coby

a teraz odsunięte 

odeszły chmury z nieba 

wraz z nimi drogi kręte 

patrzac daleko przed siebie 

znalazłem drogę do ciebie 

tym ucichł wiatr drwiący 

a sercem już jestem w niebie 

we dwoje zawsze raźniej 

pokonać doły i górki 

scianę przebić głową 

kiedy złe ciągnie za sznurki 

a my płyniemy płyniemy 

chociaż latarni nie widzimy 

na współe z naszą miłość 

po cienkim lodzie kroczymy

a teraz odsunięte 

odeszły chmury z nieba 

wraz z nimi drogi kręte 

patrzac daleko przed siebie 

znalazłem drogę do ciebie 

tym ucichł wiatr drwiący 

a sercem już jestem w niebie 

we dwoje zawsze raźniej 

pokonać doły i górki 

scianę przebić głową 

kiedy złe ciągnie za sznurki 

a my płyniemy płyniemy 

chociaż latarni nie widzimy 

na współe z naszą miłość 

po cienkim lodzie kroczymy

załuż się o jutro

otwórz oczy i potwierdź 

nic nie jest takie same 

a na przedmiot światło pada inne 

nie bądź pewien dnia 

gdyż zmora wczoraj za tobą 

choćbyś wyrzucił z głowy 

jest w twojej podświadomości 

idzie tydzień i jeszcze 

na zebrze niczego pewien 

coś zawsze może wytrącić 

a anioły może porwą

siedzi sobie na ławeczce

myśli sobie co ja zechce 

ramol pierdzioł śiwy Szpak 

co ma w garbie tyle lat 

listek spada kolorowy 

krzyże bolą i nie zdrowy 

a pikawa nie rytmicznie 

za to uśmiecha się ślicznie 

Jesień piękna taka pora 

dzika malwa lśni gdzieś w polach 

klucze gęsi ptaki inne 

stoły szwedzkie im gościnnie 

przelot długi 

trzeba w żery 

mocy nabrać 

kop w kupery

struś ma wielkie jajo

co kurzych dwadzieścia jeden 

na patelnię by się zdało 

lub po wiedeńsku 

bez uprzedzeń 

czy się zmieści tak wielgaśne 

w tym dylemat jest właśnie 

skąd to ono czy od strusia 

toć strusiowej i mamusia 

w jakim kraju gdzie kangury 

gdzie pies 🐶 dingo i nie bury 

struś se biega po wolności 

a tu u nas w fermach gości

pochowane pod liśćmi

wzrok sokoli trzeba mieć 

by z pełnymi żeśmy wyszli 

październik nam koloruje 

kolorowo w leśnym runie 

pan borowik ach ten grzybek 

co pod listek ten się w sunie  

ty nie znajdziesz mnie zbieraczu 

chociaż oczy masz toć mnie mniejsz 

i uważaj z orientacją 

gdyż w dużym lesie zbłądzisz 

.

zginiesz

lalek pełno mnogo lalek

pindle jedne trza na bale 

parasole rękawiczki 

i jadanie w kwiatki z miski 

z Bolesławca porcelany 

kunszt na świecie jest acz znany 

nawet Chinom w ucho wpadło 

wyklepali abecadło 

u azjaty ależ proszę 

Bolesławiec polskie grosze 

co tam jeny i rubelki 

przeto świat wszędy wielki

na twoją obronę

żeby nie stracone 

cofnać w tyły nie da 

biiala linia kreda 

żeby tak widziana 

rzecz skorygowana 

winy w odpuszczenie 

acz czy wszak jelenie 

.

głupców mędrców tyly 

farba płynie w żyle 

dzieciak z ostrzem skacze 

a psycholog kracze 

trza by jego skóry 

jaki on z natury 

a że środowisko 

zwalić by na wszystko

zacznij od dobrej myśli

skoro na świat żeśmy przyszli 

na raz dwa trzy żyjemy 

i tępo utrzymujemy 

kurtyna jeszcze nie opadła 

więc ze wszystkim nie do diabła 

co oklepane to oklepane 

a choćby głowa o ścianę 

chociaż mury nie przebije 

jeszcze na dech 

bo wiem że żyje 

wesołych gęby smutasy 

gdyż takie są już czasy 

każdy wiek ma swoje 

a że robić niech będzie za dwoje 

by jedno drugie w dół nie ciągło 

i tak na okrągło

łupia z różnych stron 

unicestwiają społeczeństwa

w mas mediach deklarują 

fałszywa prawdę   

w jakim świecie żyjemy 

panów i ciemiężców 

a religia dalece od wiary 

i Boga 

średniowiecze przenoszone 

w współczesne czasy 

wystarczy Polak skłócić 

jak deklarowała caryca Katarzyna 

do Cyryla 

jak i Mickiewicza tak i Sienkiewicz 

czy oni pisali w swoim kraju 

a i również Szopen kiedy się upił 

to wtedy było wesoło

ciepło jest komfortem

w bardzo zamożnym kraju 

tylko że nam iść tylko w las 

i chrusty zbierać lub szyszki 

zatem uważaj na dziki 

lub wilka co poszedł w rozmnożenie 

i przybyło ich że cho cho 

a te wilczysko idzie na łatwiznę 

jak nie łowieczkę to krówkę 

również pies z łańcuszka oskubie

zostawiając ino kosteczki 

człowieczek o ile się trafi 

zaiste i on pod szablony 

zatem w główkę podrap się 

za nim pójdziesz na grzyby

Tak se myślę nie że iż się przydarzyło 

po prostu nasze ścieżki zygzakiem kręto prowadziły do siebie 

wszelkie wydarzenia pomijamy co złe zapomnieć trzeba 

rządnych oglądania obrazów na ścianie zaglądania w album 

bo po co 

przyszedł nasz czas 

i cieszmy się który dany z nieba 

miłowania jak sztuka 

niczym rzeźby Michała Anioła czyste w bieli i z marmuru zatrzymane w czasie 

tak my miłowanie swoje zatrzymajmy 

by trwało jak najdłużej

Tęsknotę jakże kochać 

kiedy silniejsza niż kochanie 

myślę se iż bez tęsknoty 

nie było by kochania 

i na odwrót 

rozłąką a i również dokucza 

minuta jak jedna godzina 

zaś doba rokiem całym 

ale cóż taka jest kolej rzeczy 

i jedno i drugie poukładać trzeba 

kocham cię już tyle razy mówiłem 

i razy tyle powtarzać będę 

i ile dobry Bóg na to pozwoli

żeby było lepiej

mały kroczek pierw 

od czegoś trzeba zacząć 

nie licząc na kokosy 

kasza manna nie spadnie 

a i rozmnożenie chleba 

dwa chleby i ryby 

co napisane w biblii 

kroczek i bez rządnych ale 

jak również grymasów 

trzeba trzymać pion 

choćby nie wiem jak chwiało 

szyszynka jak na chłopski rozum 

pojmie o co chodzi 

błonnik z równowagi nie wytrąci

już spadają listki z wierzb jeszcze trochę spadną niczym deszcz pora piękna za to chłód nie miły rzeknij więc kochana mój miły 

ptaki a i owszem śpiewają 

lecz nie tyle co wiosną i w 

lecie 

Szpak na Rzym a grzywacz do Afryki gdzie cieplejsze miejsce na świecie 

och moja kochana bądź afryką mnie kiedy wtulem się w Ciebie

wyemigrował żem

nie z twojego powodu 

konieczność wymusiła 

banicja gdyż jestem po za krainą  

w której kochając się całkowicie ulegam 

po załatwiam i wrócę 

a ty czekaj na mnie z dobrym uściskiem 

którego potrzebuję i przytulenia nocą  

stada słońc jak ptaki 

a we wspomnieniach tęsknota 

przerwij moją tęsknotę dotykiem oraz pocałunkiem

dzielmy się sercami

troska o siebie koniecznie potrzebna 

czy na zawołanie 

kiedy woła serce 

oj usłysz mnie 

czekam 

przyszłaś 

podzieliwszy się ze mną 

chociaż nie wołałem 

wiedziałaś 

że przyjść powinnaś 

ukochana 

w jesień złota 

powiało wiosną 

kwiatem lotosu

by miłość nie odeszła 

gdyż byłoby na marne 

lepsze byś z drogi zeszła 

nie można przeto trwonić 

ponieważ życie jest jedno 

na próżno w puste gonić 

a serce ❤️ to przecież sedno 

w którym zawsze widzę 

swoje bezpieczne schronienie 

kochać co znaczy kochać 

przede wszystkim uwielbienie 

przede tobą jedynie u klęczę 

nogi ugnę swoje 

mnie ja zaś tobie 

podróżą przez życie we dwoje 

być razem 

znaczy myśleć podobnie 

uczucia jednakowe 

.

światło włączać nocą 

kiedy jedno do drugiego wraca 

chcę być wciąż 

i nie odstąpić 

nie zawahać się myślą 

żadną 

kochać 

jak śpiewał Połomski 

łatwo powiedzieć 

więc nie powiadam 

a jednak kocham 

.

serce 💓 wie lepiej 

on mnie drogowskazem 

zawsze tam gdzie ty 

i gdzie jesteś 

tam kończą się podróże moje

ileż razy pociągiem w twą stronę 

tylekroć miłowanie większe 

pocałunki dialekty i bycie razem 

cenniejsze 

zawsze wracam taki jakiś 

roztrzęsiony rozkojarzony 

a kiedy moim powrotem u ciebie jestem 

ty mnie zawsze naprawisz 

dziękuję temu co mnie najmilsze 

dwa serca świat jeden 

gdyż jesteś moim światem

bo jestem obok wtulony w ciebie 

nocą każdą kiedy zasypiam

strach drwal i lew

bajka znana 

a przekaz jaki 

że każdemu czegoś brakowało

zadowolić się tym co jest 

to tak jak kurze ziarnko 

i stąd każdy z nas 

wyciąga ręce po swoje 

dać coś od siebie 

oj mało jest nas takich 

to też jeden z drugim nie zauważa 

kiedy innemu krzywa się dzieje 

czy chcesz żyć dobrze i pięknie 

dobre pytanie 

czyż iluzją jest 

znaleźć w kimś i w sobie

myśląc że prawdziwy 

pokemon jaki 

a on przecież żywy 

od pulpitu odszedł 

wziąwszy swe narzędzie 

i w te że realia 

zły to czyn będzie 

nie pan jeszcze taki 

gdyż mleko pod nosem 

biało czerwone z niebieskim 

zebrane pokłosie 

cóż mnie o tym myślicie 

że gry komputerowe 

siódme nie zabijaj 

a on gdzie miał głowę 

Radzikowski Gabriel

myśląc że prawdziwy 

pokemon jaki 

a on przecież żywy 

od pulpitu odszedł 

wziąwszy swe narzędzie 

i w te że realia 

zły to czyn będzie 

nie pan jeszcze taki 

gdyż mleko pod nosem 

są i taśmy żółte 

zebrane pokłosie 

cóż mnie o tym myślicie 

że gry komputerowe 

siódme nie zabijaj 

a on gdzie miał głowę 

Radzikowski Gabriel 

chciałbym wierzyć

w co widzę 

za to wierzę kiedy patrzę w oczy twoje 

w których widzę miłość

a co na innych trzeba uważać

gdyż wszyscy czegoś chcą 

tym stają się nie ufni 

prowadzisz mnie 

serce ❤️ twoje wie najlepiej 

z tobą idę nie na ślepo

więc nie jestem ślepy 

Bóg i ty 

ty i Bóg 

oraz ja 

to jest dobry plan 

tylko że jedno trzeba oddzielić 

od drugiego 

Radzikowski Gabriel

nie trzeba onuc

już nam szykują 

paliwo za dziesięć agitują 

weto za wetem 

nie od Kaszuba 

gdzie obrazy wywracają 

tradycyji święta luba 

najświętsza Maria 

czy tego by chciała 

która przez poczęcie ducha 

.

matka się stała 

kochany narodzie 

gdyż już mnie rozrywa 

lektury więcej 

by w głowie paliwa 

niebo do nieba 

a co ziemskie ziemi 

tym że bądźmy pobłogosławieni

kto to jest Cham

Cham zaczerpnięte słowo z Biblii 

syn zobaczył leżącego nagiego ojca 

którego nie okrył 

więc czemu i tego i tamtego 

wytykają chamem 

gdyż cham to nieprzyzwoitość 

a przede wszystkim brak ogłady słów 

z mównicy krzyczy 

a mównica staje się chamem 

jak i również ambona 

obnażona w gołym słowie

już się szykują

cymbały celebrują 

cymbałem grać będzie 

kurzy móżdżek 

co ziarnko dziobnie 

to u skrobie 

dwie garści w kurze rzucone 

tego mają za ikonę 

oj ci oj ci 

już ci już 

a co jego nie odpuści

usłyszał że jest wojna

nie chciał a jednak zabrali 

nie zdążył nawet zakochać się w dziewczynie 

a już jest na froncie 

nie wie co to jest pocałunek 

chyba że matki 

o ile troszczyła się o niego 

do kogo trzeba strzelać 

jak jeden drugiego nie zna 

czym zawinił 

że trzeba zabić 

nie zabijaj 

a błogosławią

szanuj bliźniego swego

a oni plują 

plując do pieca jad ładują 

wkład za wkładem  

za trzy godziny lekarz 

by stwierdzić kobieciny zgon 

przychodnia 

czyj to tron 

na wczorajszym spacerze 

myślałem że to dziecko 

co moim zdziwieniem 

okazał się pies 🐶 we wózku 

dziecko przegania kaczki 

a inne karmi chlebem 

żeby napuchła

siedzi sobie coś na tronie

czy białe pióra ma w ogonie 

te człowiecze skrzydeł nie ma 

ni gałązki do uniesienia 

a jednak cały w krasie biały 

i jego ręce całowały 

a ci z tłumu laur w śpiewie 

gdyż są syci i przy chlebie 

bomby spadły gruzu pełno 

w dzień i w noc w oczach ciemno 

cicho msza dziecie puchnie 

nic że w buzi w drobnej żuchnie 

a on tu w tronie 

w gołym słowie 

jednak mowa 

prużnia w słowie

za sto tysięcy dolarów 

kolacyja 

a co a stać mnie 

tylko nie przyjdę w sukience

a w spodniach 

w cztery oczy pogadam se 

a jak nabroję 

to drugie tyle na amnestyje 

a co jak ma się sałatę to wszystko wolno

Halo jest tam pan

bo ja na imię Maryśka mam 

więc ile cukru na bimberek 

który leci z kranu 

a co tam po dwudziestej drugiej 

prohibicji nie ma 

kiedy z kranu cieknie 

cena cukru 

och jaki tani 

a im więcej jest cukru w cukrze 

to i procęcik wyższy 

już biorę dwie reklamówki 

i pędzę do sklepu 

tylko żeby jakiś cham 

nie ochlapał mnie błotem

widziałem już wiele

przeto czas pędzi 

ja również ręka swędzi 

pawiana do ziemi 

człowiecze do ud 

dwie ręce od Boga 

toż cud 

Socha prymityw 

do tego wola 

żeby z żołędzi

i pot z czoła 

takowe czasy 

dawno w przemianę 

gdyż co z zachodu 

to z skomputeryzowane  

snopy ze zbożem 

a gdzież tam rodaku 

cepy w odstawkę 

kapelusz na wieszaku

gwiazdkę piękna 

figę tyle 

co w otchłani nie dwie mile 

kosmos wielki 

toż nie sięgniesz 

nie pleć bzdur  

ależ będziesz

jak i dziś 

tak i jutro 

żeby mnie tu z kamasutrą 

zważ ukochany 

chłop jak chłop 

żeby w za mąż pójście 

i na tym stop 

jeden wór 

nocy każdej 

ja mam przecież wyobraźnię 

prawie już czwarta

on tak i tik tak 

miesiąc temu wymieniłem bateryjki 

na samą myśl jakby mi tak kukał 

miałbym zerwana noc 

nocą ciemną 

jakbym słyszał swoje serce 

ścienny zegar w rytm mojego 

spokój obecny zawsze jest potrzebny 

wiem że jesteś ty 

w słowa Ani Wyszkoni 

czy tu czy tam 

jeden dom w moim sercu 

miłość twoja po zawsze

a ja lubię jesienie 

dłuższe noce przytulenie 

szczególnie późniejsze 

w zbliżeniu do równonocy 

święta nie za bardzo

gdyż robi się jarmark wtedy 

gość w domu 

Bóg w domu 

dostałem nowe skarpety 

cóż czas płynie i płynie 

a w lustro nigdy nie patrzyłem 

chyba że przy goleniu 

zacinając się nie raz

życie kochana jest takie

jak sobie po dyktujesz 

a co plamą w honorze 

już tego nie zresetujesz 

toć z dyktanda pała 

kiedy żeś chwilę przespała

a co ci ktoś szepnął do ucha 

na wyrost się tego nie słucha 

w liczeniu nie wliczydle 

dziesiątki przed na skrzydle 

że teraz kalkulatory 

mamy więc problem spory

a gdzież biegniesz kochana

tam gdzie pora ucieka 

przystań bo kawa nalana 

do leję tylko mleka 

jaskółka odleciała 

jesieni nie zatrzymała 

paletą zaskarbi 

kiedy liście zabarwi 

proszę panią idź ze mną 

po tym pięknym dywanie 

co oderwane z gałęzi

ależ proszę mój panie 

i sobie idą tak razem 

które nie spadły tanecznie 

wirują wirują 

na wietrze 

na wietrze

on ci głowę stracił 

kaj ją podział 

frelka niczym malowana 

w czerwonym familiaku mieszka 

familiak jak każdy 

kwadraciak z solidnej cegły 

kiedyś to ich było więcej 

ale cóż nowoczesności 

na parapecie freliki 

storczyki i takie tam 

sznureczki na balkonie 

zaś przed wejściem trzepak

to se myśli chołop 

na tych sznurkach moje kalisony zawisną 

kiedy ja tak jednym cięgiem 

za lukam do niej 

widzi mi się kraj

a ja nie król Maciuś 

taki prawdziwy 

i bez dzwonu 

pobłogosław mnie w polu 

mój dobry Boże 

w którym znajdę prawdziwość twoją 

w złotym kłosie 

z którego chleb będzie 

w rządach buraków

co herbatę słodzić również 

tam cię widzę 

a nie gdzie płatomaty 

i bardziej niż króle 

ubrani w szaty

nie śniący nic

ponieważ snów nie pamiętam

a kiedy oczy otwieram 

stawiam czoła nowemu 

w bajki nie wchodzę więc 

i nie gonię króliczka 

ani upijam się 

żeby zapomnieć jak jest 

mój świat to ty i ja 

od wczoraj nie jestem sam 

przed wczoraj w ogóle nie był 

ten schemat w głowie mam 

śnieg lezał i wiatr wiał 

przebiśnieg pojawił się 

czy cztery pory już przeszły 

w których kochałem cię 

a może to tylko wiatr 

albo leżący śnieg 

bez ciebie nie mógłbym istnieć 

zmienić życie bieg

jest takie miejsce jedyne

to serce mojej kobiety 

w które wpuściłaś mnie wtedy 

co zawsze w nim mogę być 

gdy jestem niebo jest inne  

a gwiazdy śmieją się aż 

w ciemnościach niebo jaśnieje 

pewno uczycie te znasz 

gdyż ja tak a owszem 

nie wyrowadzaj mnie stąd 

bądź przy mnie bądź że zawsze 

by w najgorszym płynąć pod prąd 

wtedy niebo nie spadnie 

a żagle po pcha wiatr 

bo tak miłość głęboka 

nasz najukochańszy świat

zachód piękny był że wtedy

wyjdzie nowy z tejże biedy 

jak bieda mój że miły 

na kochanie masz że siły 

nie narzekać batów nie ma 

długi całus na do widzenia 

jutro przyjdzie Słońce wyjdzie 

jak szczęśliwe być w ojczyźnie 

nic nie spada gruz nie leży 

nie ma zboru list żołnierzy 

kto pochował ktoż zastrzelił 

woda na młyn co prze mielił

Posiał se fasolę

co do nieba tak 

która rośnie rośnie 

wyrósł Wielki krzak 

z dziesięć pędów 

niczym Jakubowa 

przebiły przez chmury 

teraz Jaś se chowa 

do księżyca ależ 

gdyż ziemi nie widzi 

obrósł toć we piórka 

Boga się nie wstydzi 

słońce wnet przypiekało

co nigdy nie gaśnie 

Jasiu swoje piekło 

uczynił tym właśnie

on nie maszeruje

również nie celuje 

raczej upada 

a w głowie ma wielką dziurę 

matka myśli żyje 

narzeczona czeka 

dziewczyna chce pójść na randkę

a on leży z tą dziurą we łbie 

żaden dzień już dla niego 

a on ginie w imię czego 

odpowiedzi może tę znam 

ale obrazi się pan 

czy to dom czy też pałać 

a przed wejściem wielki taraz 

basen w dole a ten w górze 

zawieszony jest na chmurze

za kolejnym dniem 

kiedy jeszcze ty 

powiedz mi że kochasz 

za nim wejdziesz w mgły 

i mi znikniesz z oczów 

raz na zawsze już 

a ja tak zatęskniłem

jak marynarz do mórz 

dzisiaj niechaj trwa 

stada słońc za nami 

kiedy to się skończy 

już nie doczekamy 

w te marzenia więc 

i odejdę w sny 

żebyś zawsze była 

aż do końca dni 

chmur dzisiaj nie ma 

chociaż jesiennie tak 

boś tyś słońcem mnie 

mlecznej drogi blask

panie Buciku kochany

ja całkiem wypompowany

a gdzież mi klęczeć pod krzyżem 

po tej miseczce z ryżem 

w koło jeno jęczenie 

a ja i tak się nie zmienię 

z niczego nie ustąpię 

nie wątpię 

choćby pysków najgorsze 

wyciepie w pierwszym sorcie 

mając wszystko głęboko 

a ty się nie zrażaj wysoko 

również palcem w grożenie 

bo i tak się nie zmienię

na pewno czuje

i tego nie zmarnuje 

kochanie jest piękne 

które potęguje 

jak kropla wody 

na liści zwiędnięty 

a kiedy zmoczy 

wszak kwiatek piękny 

już cię widzę 

piękniejszą niż wczoraj 

a jutro bardziej 

och radość jako 

oj dobry Boże 

niebo mnie zostałeś 

o moim kochaniu 

nie zapomniałeś 

dwa razy się zdarza 

a nawet dziesięć 

już nie będę 

aż tyle pocałunków

strzelaj

domyśl się z czego 

a nie z karabinu 

żeby nam polaków przybyło 

jak pszczółki na kwiatach 

zapyl

dziś dziewica 

jutro matka 

.

kto ty jesteś 

Polak mały 

pani Grzesia zapyta 

oby kbks w rękach nigdy 

ile trzeba zabić 

żeby wojna się skończyła

życie ułóż sobie sam

gdyż nikt za ciebie tego nie zrobi 

a kiedy dojdzie drugie 

i ono coś dołoży 

wspólnota 

nie miernota 

wielka siła jest w niej 

co dwoje może 

temu daj Boże lżej 

z tym wszystkim popchnąć lżej 

i rano kiedy się budzisz 

patrzysz jej w oczy 

a na śle 

które niczym gwiazdy lśnią 

tysiąc życzeń po co one 

to jedno wystarczy 

patrz tak samo również jutro

kto tę tęsknotę wymyślił

temu uszy wytarmosić 

a żeby jego jasna cholera wzięła 

żyć z tęsknotą  

toć czemu się mnie tak uczepiła 

że łzy się cisną do oczów same 

ach te kochanie 

i czyja to sprawka 

iż jednym ciągiem 

rwie rwie w miłowanie 

w jej serce ❤️ wpatrzony

kto tę tęsknotę wymyślił

temu uszy wytarmosić 

a żeby jego jasna cholera wzięła 

żyć z tęsknota 

toć trzemy się mnie tak uczepiła 

że łzy się cisną do oczów same 

ach te kochanie 

i czyja to sprawka 

iż jednym ciągiem 

rwie rwie w miłowanie 

w jej serce ❤️ wpatrzony

świerszcze skakały

lecie w pełni wtedy 

cóż takowy obraz nie powieszę na ścianie 

on w głowie pozostanie 

chmury nie jednakie 

a i życie takie 

kto mi przy klaszcze 

po główce pogłaszcze  

dzisiaj czy ty

pewnych rzeczy nie zmienimy

choćby tysiąc rąk na nie położył

ja mam tylko dwie ręce 

i serce dar Boży 

miałem swoje kąty 

a co tam 

one się nie liczyły 

jakoś teraz dziwnie na nie patrzę 

powrotem 

a w głowie jakbym dostał młotem 

co mi zrobiłaś

dom nie kryształ

i złote złote zestawy 

więc czemu w swoje sprawy 

co jest zaprzeczeniem 

tego co zrobiłaś 

rozwinięty cukierek 

wyrzucony papierek 

którego nawet mrówki 

nie oblezą czy smakował 

miłość ma inny zestaw 

wytrzymać kochać i wytrzymać 

nie pytając na jak długo

nie można mieć wszystkiego

ponieważ takie jest życie 

czasem trzeba przeczekać 

po cierpieć 

żeby być dalej 

zrozumieć 

znaczy wejść w otoczenie 

z czym się człowiek boryka 

i nie poklepać po plecach 

tylko dać otuchy 

czasem tylko czyjś oddech wystarczy 

że jest się 

i tego właśnie oczekiwałem

na ciepłe twoje dłonie

położyłem serce 

co teraz dziura we mnie 

patrz tam mnie nie ma 

jestem na twoich dłoniach 

niesiesz mnie do siebie 

domen moim od teraz 

.istniejąc w tobie 

a ja sobie chodzę z tą dziura 

i mnie nie ma nigdzie

chciałem żyć jak należy

klamki dotknął szarpnął w siebie 

aż mnie serce zabolało 

na miły Bóg czyżbym w niebie 

toć pandora wyżygała 

płazy gady dzikie węże

i jaszczury również widzę 

busz w pikawie 

za orędzie 

jeszcze człekiem 

cóż pod czachą 

nie demencja 

koniec z flachom 

chociaż z prądem tej nie było 

jednak się pokiełbasiło

tyle dróg krętych było

wiadukt upadł 

przeskoczyłem 

żeby nic nie zatrzymało 

może prawda pewno śniłem 

wilgotnych ust dotknął twoich  

posmakował zwariowałem 

po co na co tak se myślę 

że się w tobie zakochałem 

miłość prawa ręką Boga 

zamęt sieje lewa czarta 

i rozrywa we dwie strony 

toć nie prawda funta warta

wstałem rano

i nie wiem nic 

jaki plan na dzień 

grzybów w lesie nie ma 

strach kurzyć

gdyż las może spłonąć

a na zwierzątka również se nie popatrzę 

gdyż wystrzelali 

a mówią natura 200 tysiące 

kiedy to pod piłami 

legną jak zapałki 

a w telewizji wciąż to samo 

nic ino 

a daj Boże deszcz 

pod pierzynę wleźć

tak jak Niemiec

w dziecko strzelał Traczyk widziała 

temu teraz gdyż innej nacji 

zabawki porazbijała

tyle jadu skąd się bierze 

jakowa narracji

wschód czy zachód

wróg szukany 

czyny prowokacji 

hymn w przemianę 

trza to zmienić 

żeby Bogurodzica 

chcę być wolny 

czy ty również 

aby nie prawica

przyjdą zrobią swoje

bo was jest tylko troje 

choćby było ponad stan 

też uczynią taki kran 

brzydko mówiąc że nie urwie 

i pod dywan szurnie 

co za miecie to zamiecie 

gdyż jako reszta żeśmy śmiecie 

kto zdobywał górę tę 

gdzie był klasztor ja to wiem 

moc tej szkoły taka była 

chociaż osiem klas nauczyła 

może gamoń co pod górkę 

ale nie patrzyłem w chmurkę

żebym jako wiedział 

głąby kapuściane 

czy to nie bielinek 

żeby w zmarnowane 

a tu takie pyski 

w rai nie sadzone 

małpy człekokształtne

jakby upośledzone

papiery mają 

w prawy się chwalą 

zaś w lewy z rozumem 

na ten pomnik kumem  

kwiatki z góry lecą 

biały czy z marmuru 

sto milionów fundnął 

może też dla chóru

ja se myślę panie

czemu to tak jest 

gęba tak pikna 

a czyni jak zwierz 

ryjem se za ryje 

dzika toć zrozumie 

ale człowiek żeby 

acz tego nie kumie 

niech mi roz jaśnieje 

żeby durniem temu 

nic palem nie tknąć

czyniąc po swojemu 

zamęt to jest taki 

po cuz pędy towe 

żeby się za sapać 

ależ jest nie zdrowe

nie życz mi niczego

w we wszystkie najlepsze 

jakoś se poukładam 

   coś mi do ucha wyszepcze 

nie ten w kominie w sadzy 

ni guzika nie chwycę 

gdyż głowie co innego 

trzeba kopyto za ryczę 

węże bez jadu czy są 

chyba padalce jakie 

choćbyś języki uciął 

im nie bratem

jak oprzeć się temu

które przyciąga 

właśnie po to wymyślili diabła 

żeby wszystko zwalić na niego 

czysty niczym kryształ 

a za uszami tyle 

że ino łapatą zbierać 

lub czysty jak łza 

która niestety jest słona 

sól cukier 

cukier sól

a łyżkcza ta sama

jak oprzeć się temu

które przyciąga 

właśnie po to wymyślili diabła 

żeby wszystko zwalić na niego 

czysty niczym kryształ 

a za uszami tyle 

że ino łapatą zbierać 

lub czysty jak łza 

która niestety jest słona 

sól cukier 

cukier sól

a łyżkcza ta sama

co to za kraj

że tam konie zamęczą 

w państwie w którym 

w pielgrzymy chodzą 

z odległych stron 

takie oczko wodne 

wysoko w górach 

które zasila dwa wpadające potoki 

a i to co spadnie z nieba 

że nie chce się iść piechotą 

hej dalej jazda 

i batem 

nie szkoda konia 

myśli sobie turysta 

po to jest koń żeby ciągnąć 

i na wesoło

jakby było żal zedrzeć butów

czyżbyś obuchem dostał

że w oszołom taki 

w portfelu miedziak ino 

który nie zaszeleści 

zdrowiej człowieku w umyśle 

gdyż nie jest tajne ściśle 

otwórz oczy szeroko

a zyskasz sobie życie 

ja mam swoje w sercu 

a i w nim świątynie 

w którą zapraszam Boga 

a ciebie na herbatkę

cóż taki świat

radź sobie sam 

jak żeś nie pan 

w taki że stan 

tę kość niezgody 

w te że powody 

panu las cały 

a chłopu chrusty pozostały 

jak było przed 

taki i teraz jest 

że bierze łapczywie 

toć łże jak pies 

gdyż już drzewo pąki pusciło 

a tu wyręb piłą 

na skalę przemysłową

ktoś tam krzyczy 

lecz to nie przyjdzie 

stamtąd 

odpraw posłów 

powinieneś wiedzieć jakich 

więc nie przepisuje tego 

co oni 

innym 

na kolana 

i do przodu 

a przed czym mamy klękać 

przeto z naszej woli 

Bolesława Chrobry 

tysiąc lecie 

żeby Polska była Polską 

i niepodległa w doktrynie 

kochajmy się jak bracia

mit 

takowy że aż wstyd 

kiedy jeden chce odebrać drugiemu 

pluć 

jakież modne 

tylko że szkoda śliny 

gdyż czym karmę przełykać 

a i by plunął 

toteż się hamuje 

zaciskając pięści 

indoruje  

burak 🫜 to czerwony 

że aż się włos na głowie jeży za wczorajsze 

w pamiętliwe

szybciej się nie da

więc po co przebierać 

zmęczenie wpierw 

po czym umierać 

złapać dech jeden 

zaś po nim drugi 

żeby nie w ostatek 

w Boże usługi 

co w niebie 

to w niebiosach 

a tutaj ziemskie 

więc trzymaj się tego 

i znieś choćby klęskę 

bo puki noszą 

pchać trzeba do przodu 

karku nie zgiąć

z byle powodu

czemuż baranie tak wyglądasz

w lustro patrząc 

toż to świnia 

ryj jak ryj 

do tego rogi 

z profilu spoglądać

diabeł w te trwogi 

co nędzy przyprawi 

wiszące ogrody 

dzban pełeni nie pusty 

i brzuszek tłusty 

chodź ze mną w taniec 

z komina wylezę 

ileż mam siedzieć 

aż dusi od sadzy 

a tak po prawdzie 

na wesoł tak szczerze 

dam ci i władzy

Lucyfer niósł światło

a nadali piekło 

po czyjej stronie 

słowo się rzekło 

komu w karmę 

by te straszenie 

bo jeśli zły człowiek 

czy jego zmienię 

co w głowie jest 

to i w zamiarze 

tylko hamulce 

iść wtedy w parze 

bo jeśli nie 

podły ci on 

jak w czynie 

tak w głosie 

zmieniony ton

gąsienica co pełzała

czy oszustka że w kokonie 

ona motyl bięgnij za nią 

wisieć będzie w sciennym gronie 

gdyż na ścianie na gwoździkach 

ów gablotka jest przybita 

za szybkami tam ci mają 

motyle co zabijają 

lepiej było żreć ci liście 

niż w te piękno oczywiście 

co niestety ginie właśnie 

bez powrotnie raz na zawsze

śliczny dzień 

kto popsuje 

uśmiech zgasi 

kamień w serce 

co ten zły adoruje 

kiedy sąd na tejże ścierce 

szmata rządzi

połysk zetrze 

temu co tak błyszczy  

przyćmi 

na te noże i widelce 

w szale co już nie myśli

ów myślenie 

wszak zaorze 

a nadzieja w tej Pandorze 

zgasło w głowie 

które piękne 

i nie świadom co nie zlęknie

kuźka

u Jędruśka 

a że Franki 

on zamani 

kręta dróżka 

moja druga 

czym cię kocham 

może to jak groch o ściane 

miłość żeczę 

czyż że miłość 

a może na haczyk branie 

Jędruś 

jaki on by nie był 

a do tego jeszcze frania 

wlec się z sobą całe życie 

żeby lody przełamania

trąć to wszystko 

w umysł nie pchaj 

popchnąć kijem 

niech zabierze 

rzeka rwie 

a ty nie 

żeby nie zatracić się 

tonąć 

po co 

i dla kogo 

brzytwa tobie 

im sielanki 

na ratunek 

nikt nie raczy 

ze słomki 

mydlane bańki

kto mnie stworzył

czy ja z gliny 

jedno tchnie z tej przyczyny 

żeby życie te wstąpiło

i z bryły  

uczyniło 

mamo tato co wy na to 

przecież od was 

żem na świecie 

a tu bzdura 

rzecz takowa 

któż pod dywan to zamiecie  

bom czym antychryst 

żeby takie 

że wyszli z lasu i kraj od razu 

wyrwać chwasty Bolek rzecze 

rdzenny słowian do wymazu

żem ja taki

pluń mnie w twarz 

za poglądy które mam 

gdzie masz mózg 

cim nie wróg 

w stepach 

w polach 

tam jest Bóg 

nogi męczysz 

dokąd to 

dużo klęczysz  

po co to 

wolę twoją 

talent dał 

czy temu Judasz 

co kur piał

widzisz nie grzmisz

a tu takie 

toż to Polska 

w te wszelakie 

mnie w indora 

w tę purpurę 

jakiż język 

w tę że bzdurę 

a no taki 

prostak on 

jakie poziom 

taki pion

widzisz mnie

czymże jestem 

krawat założę 

poczym resztę 

tym się stanę 

jak w Boże ciało 

strusiem rzec 

toć za mało 

a że broda 

i nie nieokrzesany

tym zostanę 

gdzie mnie pany 

pęknij lustro tejże pani 

gdyż lepsi są nieokrzesani 

co z wyglądem ni grzebienia 

a z miłoscią nie w jelenia

a oni się bawią

a tam strzelają 

kiedy zakopią 

nie pamiętają 

kto na tym korzysta 

czy masy lud 

palec serdeczny 

droga na wschód 

a ci co nas hańbią

onuce walonki 

a jeszcze wyżej 

złote pierścionki

dom stoi na wzgórzu

nad którym chmura 

domu nie zaleje 

lecz porwie wichura 

fundament zatem mocny 

by z wiatrami w szranki 

więźba nie w korniki 

w takowe poranki 

gdzie hula i hula 

dym w komin cofa 

jeśli komin nieszczelny 

będzie katastrofa 

co iskrami z pieca 

we wszystkie izby wpadnie 

co ma strawić strawi 

i wszystko przepadnie

wredny to ci kraj

gdzie pies przywiązany 

do jakiegoś drzewa 

czy bywał on kochany 

żywa zabaweczka 

dla twojego dziecka 

coś ty draniu zrobił 

i morda zdradziecka 

on tak was polubił 

całą familije 

za to oto wdzięczność

łańcuch psu na szyje

Jabłko spadło z drzewa

nie podniosła Ewa 

toczył robak 

jabłko zgniło 

ale czy tak było 

jabłoń zakwitła 

w kwiecie była śliczna 

przyszedł minus 

zmroził kwiaty 

cały sad w straty 

wiosna ach ta wiosna 

co po której lecie 

a już teraz 

kiedy sierpień 

słonecznik w palecie