zamknij gębę na kłódka

bo na maturę 

Ferdek Dudka 

fantastik Gąbrowicza 

dla naszego cyca 

już kasztany zakwitają 

w drugi dzień co tam mają 

matematyka im się kłania 

no i matoł 

co odczytania 

która na osi jest godzina

czyja 

ano twoja wina

patrz w oczy

i warz

łgarz 

na boki przewraca oczyma 

na wskroś ani raz

mimiki 

ależ zdradzają 

gestykulację resztę wyrażają 

w mowie ciała zaiste 

znajduje się również prawda 

obyś łgawiąc  

nie przepadł 

nie przepadła

wielkie jak dzwon

w ton 

masz ci los 

o włos 

a jednak ona i on 

wiodą wspólnie los 

jak jest 

tak jest pod dachem 

więdzą tylko oni 

ludzie ach ci ludzie 

rozbicia przeto świadomi 

co języki 

niczym w trąbki te 

to syczą tak i syczą 

nie widząc belki w oczach 

ryczą

acz Drzemała miał sposoby

toczył koła co dzień w przody 

urzędnicy mu mierzyli 

a to Prusacy byli 

dom na kołach 

obszedł wszyszysto 

no i za wzięcie stanowisko  

poszło w światy więc w gazety 

że Dżemała ma konkrety 

ale oni co innego 

dom za niski więc winnego 

ale poszło w ośmieszenie 

że Dżemała w utrapienie

leży kamień w polu

nóg nie ma a chodzi 

to pług go przesunie 

a inne godzi

i tak się toczy 

od lasu do drogi 

chociaż on ci martwy 

a jednak ma nogi 

lemiesz toć złamny 

na tymże kamieniu 

trza wyrzuci z pola 

nim w heder w koszeniu

na co mamy wpływ

nawet nato iż przyciśnie 

człowiek nim spuści pory 

pełne ma gaciory 

nie ma ano nie ma 

na panewce zatem 

żebym to ogarną 

nie poszedł bym w stratę 

tyle było w przedy 

koniu ogoń plecie 

trza by to z kopyta 

nim pod dywan zmiecie 

ploną stosy płoną 

dawno temu było 

młot czarownic na nie 

trza to się spaliło

Sonio Sonio

z Rusi 

czy Jagieło musi 

Klechy go obsiadły 

i Zbychu zajadły 

trzy żony już miał 

z którymi żadnego syna 

teraz z tą że czwartą 

zdała by się rodzina 

lat siedemdziesiąt toć 

na twym karku Władź 

pręcie acz nie te 

toż ono we spadź 

w lasy trza tu isć 

we zwierzyna strzelac 

niż że młodej dziewce 

nasieniem udzielać 

ja cię widzę u siebie

a domem jest moje serce 

zamieszkaj mnie 

umebluj 

tylko nie zagracaj 

bardzo proszę 

ład to staranność 

porządek w każdym kącie 

niech każde uczucie twoje 

będzie nowym meblem 

serce ach serce 

mieszkanie 

i płuca świeże powietrze 

dopóki doputy oddycham

idąc tropem

w twoje serce 

czyś mnie zwierzyną 

jak za juchą co psy węszą 

węchem nie ominą 

trop miłości 

idzie w kości 

mieśnie napinając 

gdzie ty jesteś 

sterczą uszy 

ale czym ja zając 

nasłuchuje 

w te godziny 

kroków twych nie słysze

noc zapadła 

żeś przepadła 

znów barany liczę

kręci baba korbą

wodę se do prania 

żeby uprać gacie 

z kibelkami gania 

tarę masz ci babo 

i wielgachną wannę 

jak że na krochmali 

będzie pachnieć ładnie 

chop się wypucuje 

i brodę ogoli 

lakierki w dzieje 

dziedzic z chłopskiej roli 

w takowym przybraniu 

jak z tejże operetki 

że mucha nie siada 

patrząc przez lornetki 

tańczą tańczą czarownice

tyle jest że ich niezliczę  

mioteł a no mioteł wcale

w tę kabałę  

po cóż te że zamieszanie 

i straszenie snu zrywanie 

czarownica wszak kobietą 

może grilla nie z kokietą 

tak po prostu rozpaliły 

no i w szyje również były

pomnij

wyciągając rękę do mnie 

wszak jesteś damą 

a jakby co rzuć chusteczkę białą 

a z pomocą przybędę 

nocą mysz szarą 

co z dziury wyszła przepędzę

taki to ze mnie rycerz 

śmiały na wszystko 

przystoi 

a no przystoi 

żeby ma dama 

w krzywdy żadne nie poszła 

toż ja od tego 

nie fajtłapa

obgadują wzajemnie siebie

a potem się uśmiechają 

co jest pod tym uśmiechem 

czyje kołysają 

swoje dla umiłowań 

czy ono umiłowane 

że w serce i w rozum idzie 

lub fata Morgana na stanie 

co by to przepiłować 

i żeby w pięty poszło 

w obgadaniu takowe jest

złośliwie i ponoć głośno

szukać wiatru w polu

po co skoro wieje 

durne te przysłowie 

rozumem acz kuleje 

wiatr raz jest raz nie ma 

przy dobrej pogodzie 

słoneczko z góry 

świeci mnie w nagrodzie 

po cóż to się chmurzyć 

kiedy chmury za mnie 

i piękne bałwany 

jak mimiki pannie 

oj jestem szczęśluwy 

i na co mi więc 

zatem na te szczęścia 

nie rozkładam ręce

Wracam

tylko skąd 

pytam siebie 

dłoni nie składam 

za siebie odpowiem 

też wiem za co jestem winien .

nie wybielan 

to co zrobiłem 

patarz jakie klarowne 

fałsz 

czy wyglądam na takiego

chyba że komuś tak jest wygodnie 

stery 

a za jakie 

samemu sobie kapitanem 

nie patrzę w niebo 

gdyż ono głuche 

i różami nie usłane

we łbie masz światło

niech cię nie rozprasza mrok 

który łatwo zastrasza 

wykorzystaj swoją wiedzę 

która jest twoim mostem 

o jakim wspomniał Jezus 

ten kto nie rozumi czym jest 

 ugnie kolana i po nim nie przejdzie 

głowo moja widzę to co przeżyje 

w taki sposób samemu od siebie

a ja się nigdzie nie wybieram

dziś jeszcze nie umieram 

co nie którzy by chcieli 

żebym zdechł 

a ja żyć będę za trzech 

włoże w piersi płaera 

zresetuje do zera 

och mlodziaszek 

niech rzecze 

tym co odwlecze 

nie uciecze 

nic nie jest spóźnione 

chociaż kości zgruchocone 

i oczy co tyle widziały 

a płuca jak cymbały 

gwiżdżąc tak zdrowe

szukałem lata

no wiecie 

starego od dekad na świecie 

jakie to ono na prawdę 

może na kawę wpadnę

dzień długi czasu wiele 

nie trzeba iść w niedzielę 

w czerwcu w las po paprocie 

czy w lesie usnę w namiocie 

gorąco oj duchota 

odeszła mi lata ochota 

żółte barwne liście 

wolę jesień oczywiście

wieżę Babel 

dziś czyni to samo 

tak zwaną himerę 

co odetnie głowę jednej 

to odrośnie druga

nie trzeba takowej wieży 

gdyż w rodzinie jest podobnie 

niby jeden język 

a z sobą w niezgodzie 

człowiek jest człowiekiem

od początku samego

acz czy na pewno

bo ja widzę

i owcę barana

a i krowę która się rozpycha sama

są i wieprze

istne Zoo

już cyrku nie trzeba

ze zwierzętami

gdyż sami sobie są zwierzęciem

coś w tym jest

z teorii Darwina

iż zeszła z gałezi

by się uczłowieczyć

padły strzały

łooko mu wybili 

ślepemu z jednym łookiem 

z odsieczą przybyli 

w kawiarenkach w konferesyji 

gdzie zlot łupieżców świat 

co zowią się Bogami 

w nogach guma wata 

Bohaterzy od drinków 

i steków na stole 

to nie zamach w Smoleńsku 

to impreza w stodole

wyjątek

gdyż chce zaimponować 

wyrwane słowo z aluzji 

do obróbki 

samorodek 

złoto które chce zabłyszczeć 

zamienione w cokolwiek 

czymkolwiek nie jest 

pierścionek łańcuszek 

podarunek od kogoś 

sentyment nie zaszufladkowany 

na zawsze

są a jakby nie było

i jesteś cieniem 

cień co ma swoje DNA 

również przeznaczenie 

tylu ich 

a ty biegasz wciąż 

tańczysz jak zagrają 

znów ktoś inny 

na skrzypkach gra 

zabierz im czas 

i weź dla siebie 

niech nauczą się swoich spraw 

które robisz za nich 

leżeć już nie będa 

a ty sobie odpoczniesz 

w swoje ręce dni wszystkie 

dla siebie

otwórz sam sobie oczy

nie proś o to by niebo za ciebie zrobiło 

rozjaśnij umysł swój 

by nic z dyrdynałów nie było 

zacznij myśleć za siebie 

nie pobielaj cudzego 

tak by na swoje podobieństwo 

myśl złota skrzydłami ptaka 

stwórz o to jestem 

zastąp tym co stworzył 

gdyż co wyszło od drugiego 

zaiste może być tworem Bożym

nim wpadniesz w czarną dziurę

myśli powstrzymać mogą 

więc jakże pohamować 

kiedy emocje biorą górę 

jakby drugi człowiek 

którego dotąd nie znałeś 

czy to ja na pewno 

wszak jaki tego rozrachunek 

tym bije się jedno z drugim 

co wylazło z twojego ciała 

mówię na to dwojaźń 

z człowieka jednego

czy twarze pamiętam

skoro starta codzienność 

owy czas minął 

po cóż bezsenność 

dobrze się wyspać 

żyć nowym dniem 

i szeregiem innych 

jesteś nie ma cię 

nie wkładać w album

wciąż nowych zdjęć 

teraźniejszość oto czas 

brać puki jest chęć

kiedyś to okularnicy

snuli się ulicami 

teraz to nie wiadomo co 

ZPT w szkołach już nie ma 

idą sobie na hamburgera 

obiad ciepły zostawiają 

kiedyś mleko dziecko piło 

dzisiaj Pepsi Colą zapijają 

czemu spuchną tak się nadył 

że nogami ciężko wlecze 

kieszonkowe mam dała 

do Donalda zajść kazała

proszę państwa

oto ja 

co gumowe uszy ma 

tu usłyszy 

tam usłyszy 

i tak trąbię w okolicy 

o czym mówię 

wszak zielony 

przeto jestem pomylony 

kto uwierzy 

trąba większy

gdyż w bełkocie 

sensację węszy

miłość

a czymże ona 

wargami skrzydeł ptaków 

które całując odlecieć chcą 

a ty jesteś nimi zmieszana 

jego i twoje na zawsze 

ramiona obejmujące 

mężczyzna to silny 

zatem bezpieczna 

i nie zawiedzie cię 

jeden miesiąc drugi 

a i rok w skowronkach 

jak będzie za lat dziesięć 

do miłość dojrzeć trzeba

może sen miałem

tak prawdziwy że 

pod drzwiami niczym pies 🐕 skomlałem 

żebyś wpusciła mnie 

a ty nic na to 

kiedy ziąb przeszywał 

że ciała swego nieczułem 

a sierć niczym miotła ta 

i w kulkę tak złożony 

jakbym ucichł już 

psiak przez cię nie chciany 

skomlając otwórz

złote klamki

gęba Midasa 

i jak Wojciech Młynarki 

jesteśmy na wczasach 

czasy to takie 

puki ręki nie odetną 

nie grosze żadne 

lecz sumę konkretną 

a jak przybkokują 

żekomo konta 

to w kryptowalutach 

a co nie ma 

niechaj się donsa

która niczym ptak

z głowy wyleciała 

zobaczywszy świat 

on ci taki jaki zawsze 

lecz narzędzia inne 

to co teraz sto lat temu 

wtedy nie powinne 

umysły mieli różni ludzie 

którzy świata nie cofnęli 

tak jak niegdyś Rzym w stagnacji 

tysiąc lat rzymskich wakacji 

czy to jeszcze

Słowo Boże 

czy jak dzik w te bezdroże 

i co z ryje 

to zryje 

przy tym kabzę swą nabije 

przetrzeć oczy oj mnie trzeba 

wcisnać serce ❤️ niech się nie gniewa 

ale jak to czy przystoi 

łukiem minać wiarę moich 

dziad pradziad 

i tak wstecz 

komu kabzę 

czyim precz

z siwą brodą chodził

winogrona zbierał 

w przybranych w odrzuconych 

czym są gorsze one 

a i z takich będzie 

w marnotrawstwo zatem nie pójdzie 

cóż widzicie w lepszym 

przecież sok ten sam a i winie 

smakiem nie ustępuje 

chyba że zgnite jakie czy w pleśń 

zapadło 

bo czy ja z siwą brodą 

do niczego już się nie nadaję

do życia trzeba ile

czy tyle co w pojedynkę 

na Boga podaj dłoń całą 

a ramię urwie za chwilkę  

jak życ więc 

ptakiem co chce swobody 

czy też rozrywany 

w zgody i nie w zgody 

pięć minut szczęscia 

w godzinę późniejszej trwogi 

a i samemu nie można 

bo to jak kula u nogi

w którym miejscu teraz

wczoraj czarna plama 

jutro rozjaśnienie 

droga pokazana 

wskazane mi palcem 

oczy nią powiodą 

a nogi poniosą 

tą wskazaną drogą 

jesteś ależ blisko 

kroku dotrzymujesz 

więc zmęczenie żadne 

z tobą nie przepadnę

widzisz jak jest

acz czy czujesz to 

oczami prawdy 

furtki otworzysz wszystkie 

ona przeto przed tobą 

wiąże lub odpycha 

pytanie czy warto dochodzić 

że iskrzy aż na stykach 

ja ci prawdą 

ty mnie 

i narzędzia które mam 

oby nie w czyny złe 

w powiedzenie jaki kran

pójdzie ze mną

trzemu to stoicie 

dajcie co należne 

a w drugą stronę życie 

i puchniecie każdym dniem 

od przybytku swojego 

chmury tam ci są 

a za chmurami nie ma tego 

co na ziemi to ziemi 

za obłokiem inny świat 

w który wstąpisz goły 

a złemu dany bat

duchu chodzą po pokoju

czy ty spać możesz w spokoju 

nadal żywe niewidoczne 

który nikt nigdy nie dotknie 

i nad łóżkiem twym przystają 

kto to śpi tak pytają 

z przed ćwierć i pół wieku 

kim ty jesteś że człowieku 

jam cię nie znam 

odszedł dawno 

duch do ducha 

co nie przepadną 

i gromadą tylu aż 

ich nie widzisz 

więc nie czmychasz

śpij dziecię śpij

puki w kołysance 

bo potem te życie 

jak muchy na firance 

brzęczą to i brzeczą 

wszędy dokuczają 

gdzie to znaleźć spokój 

diabły kołysają 

jakby to pogonić 

muchy na suficie 

takie jest i one 

toż do góry życie

co mnie piekłem straszysz

sam ci nim jestem 

twą aurolę z nad głowy 

rogami stracę 

żebyś świętością nie był 

kroczę do Ciebie 

ze wszystkim przybytkami 

żeby twą duszę spaprać 

trza to ją w błoto zamienić 

błotem jesteś mnie 

co kopyta w nim umoczę 

samorodek już nie zaświeci 

który ode mnie weźmiesz

co ty we mnie widzisz

patrz w kieszeniach nic nie mam 

otóż kiedy na lewo są wyrócone 

jeno paprochy same 

i dolary z nich nie lecą 

a kiedy lukniesz do chlewika 

stary rower stoi 

jeszcze z PRL

gniotsa nie łamiotsa 

czyż nie solidna firma 

gdy zapisz czy mi on 

wczepuje do jako bajora 

no i problemik jest z głowy

śpi dziewczyna na polanie

w polne kwiaty ma przybranie 

brzęczą pszczółki również trzmiele 

co tej łąki przyjaciele 

gdyż polana jak dziewczyna 

jest tak miła śpi dziecina 

kiedy to poświata księżyca 

w złotej sukni tak zachwyca 

śpi dziewczyna jak te dziecie 

ta polana na tym świecie 

tóż za oknem moim ona 

cudnym kwiatem ustrojona

Dzwon we dzwony

co raz mniej 

gdzie tej duszy zatem jej 

jarzma stosy 

echa przeszłosci 

w zapomnienie dla zdrowotności 

Darh porwała 

Biskup spalił

po tym czynie 

inny chwalił  

wszak kobiecie 

jak to służyć 

co w dzisiejsze 

zdrowasiek użyć 

co wpierwy było 

Ojcze Nasz

dziesiątkami tyle aż

ja wpatrzony w twoje serce

a że figura tak sobie 

dla mnie kobietą jest od serca 

i przyłóż do mych uczuć również 

idziemy przez park nie przysiadając 

na ławce 

prostując nogi podziwiamy widoki 

natura a jakże 

w tej przypadłości ma najwięcej do powiedzenia 

patrz bocian wrócił i jaskółki fruwają nad jeziorem

dziś pięknie a jutro będzie jeszcze piękniej 

tak trzymać

znalazłem dom piękny

serce moje toś ty 

zapraszam cię och miła 

wejdź w te pokoje gdzie mieszkam 

nie może być pusty on 

samemu tak nie da się 

piękna izba na pięć minut 

kiedy jest się samemu 

klamki złote wyrywam 

obrazy ze ścian zrywam 

od teraz będziesz ty 

ukochana że

chrum chrum

goń dzika 

który w las 

 nie znika 

jeno nie chrumkaj do niedźwiedzia 

brunatnego 

co pcha się do kosza twojego 

łubu dubu 

łubu dubu

.

a któż tam niczym do barci 

tak panosząc się 

nikt niedźwiaka nie skarci 

na dzień dobry 

tak już z rana 

miś Uszatek proszę pana

jak zdążę żyć

bo kiedy nie wiem 

a teraz słońce świeci 

w myśl Tołstoja 

torba i kij 

i tak jak reszta żyj 

skarb największy co mam 

co w piersi swej 

bom ja nieborak taki 

kochać świat 

najprościej a jak 

nim z człeka stanie się wrak

jedno z drugim nie gada

Żenada 

przez ulicę szeroką jak rzeka 

mimika niczym u nieboszczyka 

czy ja żywego widzę 

zachodzę sobie w głowę 

przewietrzam zatem umysł 

żeby nie cuchło zgnilizną 

świeżość ach świeżość 

która wiosną widzę w lesie 

a w koranach brzozowych drzew 

słyszę miłość 

co myślę sobie żeby to człowiek tak potrafił 

toż to zupełnie byłby inaczej

koty koty ludzie

chowajta 

z chipami idą 

i będą znakować 

jak to złapać dzikiego 

toż to będą aż firany fruwać 

ludziska a wy to pamiętacie 

jak kazano nam jaja liczyć 

nic tylko stłuczone ze skorupek było by zbierać 

zaś resztę zlizywać

tylko nie mów nikomu

zatem jesteśmy w domu 

jedno odbija w drugie 

no i krytowalut w usługę 

kody QR na konta 

działanie na różnych frontach 

Budapeszt odszedł przyjdzie nowy 

nie Orbanowy 

mnie nie politycznie 

że przyjdzie i będzie ślicznie 

czerwonej kurtyny nad Polską 

już nigdy nie będzie

głupi daj daj daj

niczym w kreskówce 

Gdzie jest Nemo 

kiedy darły się mewy 

na masztach 

ale ten pelikan nie chciał 

oddać błazenka 

więc trzymał  w dziobie 

wielki szacun do tegoż że pelikana 

łykaj my w dziób otóż 

trzymając nie dając pazernym

do radź mi

czy rozum mam 

toć nie mogę zgadnąć sam 

dwie półkule 

w której więc 

jak żeś mądry 

główką kręć 

ramionami trza to wzruszyć 

gamoń ze mnie 

by nauczyć 

uczył Jaś 

Jasia nima 

a jak cymbał 

to żem świnia

beton na betonie

głową nie rozkruszy 

to język za długi 

lub gumowe uszy 

nikogo nie widać 

to tylko pozory 

ściany mają uszy 

wszędy fauny flory 

prawić mową w czyny 

łeb na to za tęgi 

a jak nic nie robisz 

więc dostajesz cięgi

co by nie Karuś

z Blesława Prusa 

co myśleli  iż go wścieklizna naszła 

gdyż tylko był zmieszany 

nie widząc Anielki swojej pani 

więc z widłami chłopy poszli 

i strzelali w niego 

trafiając kulą    

mylność takowa 

czyż nie bywa zgubna 

zatem dobrze przyjżyj się 

 sądząc widząc pozory

pasła się świnia pasła

pasąc chudą wypychała 

co z koryta to za koryto 

więc po niej zlizywała 

chudzinie ach chudzinie 

nie w koryto ryj pchanie 

ino po za korytem 

pomyj zlizywanie 

i przyszli dnia pewnego 

po wieprza utuczonego 

wedzi się już wędzi 

co chudemu w tuszy z krawędzi

nic nie poradzę kochani

na to iż roztrzepani 

indory i pawiany 

folwark zwierzęcy mamy

Orwell cóż napisałeś 

co teraz to samo zaiste 

Wiejska czy Nowogrodzka 

 pytam więc gdzie jest Polska 

ten chrumka płosząc dziki 

a tamten z wizią premiera 

bo ten co chce zerwać panel 

źle się do tego zabiera 

w

wznosisz ręce ku górze

a co tam widzisz frajerze 

weź Boga na swój sposób 

bo ktoś tu cię w trąbę bierze

wolę masz przeto ślepsze 

użyj ją nim on cię zdepcze 

w lewo i w prawe ucho 

a w sercu pusto i głucho 

człowieka zbudź że rozsądkiem 

co w tobie dobrym początkiem 

wlejże z pełnego w puste 

prawdziwy tobie odpuszczę

więc wsad głęboki 

oczywiście w poziomie 

nie w pionie 

zwany piekarnikiem 

upiekę sobie szczeniaczka 

schronisk pełno 

zachaczę o jedno 

lub stanę się hyclem 

uważajcie zatem 

na swoje pieski 

i nie spuszczajcie ze swoich smyczy 

co by nie było jak z tym psem 

Raz wlazł pies do kuchni

kiedyś byłem na wakacjach

i pamiętam który to był rok 

to też podkreślam 

wakacje ma uczeń

lub student 

itd 

ja również kiedyś miałem wakacje 

i jakoś nie przypominam sobie daty 

kiedy to było 

choćbym nie wiem jakbym swój umysł na prężył 

w nagrodę za zbieranie kartofli w PGR

z całą klasą 

płyną żem po Odrze 

bareczką sobie 

do Bytomia Odrzańskiego

i też nie pamiętam tego 

że fajnie było

kto na tym zarabia 

lub traci 

zyskują tylko bogaci 

dwa miliony w tą 

czy w tą 

a  inni haraczu chcą 

nie trzeba grać 

w ruletkę 

iż tutaj będzie niemieckie 

myślę że beton trza skruszyć 

dusze ludu są ogniem pod granitem

wysłać w kosmos

na108 dni 

jak Jurina Gagarina 

i niech wygwizduje tam sobie 

co jemu się podoba

po stu ośmiu dniach gwizdania 

takowy język  złożony w trobkę 

nie jeden kameleon by pozazdrościł 

co strzela językiem

niczym z bata 

Mercedes już wystrzelony 

a i ciebie by się zdało wystrzelić 

panie pomarańczowy 

wpierwy były prokarioty 

produkujące tlen 

jednokomórkowce że powiem 

co sinice mamy aż do dziś 

ponoć same dla siebie 

są wystarczające i mogą przetrwać 

w każdych warunkach 

jak w siarce tak i w palącym słońcu 

więc nie mów mi o jabłuszku 

i o edenie 

proszę zatem do rzeczy 

myślę więc jestem 

i małpa zaczęła myśleć

czerwony pierścień w około księżyc

deszcz spadnie na twoje lica 

fiołki już z pachniały 

pszczółki z barci wyleciały 

las chociaż jeszcze nie szeleści 

a już zielonymi pieści 

wpierwy dzikie grusze 

w kwiat na oczy i dusze 

oj zacnie zacnie w naturze 

i oczekuję na burze 

od Doroty lub pod innym imieniem 

deszcz stanie się zbawieniem

pozwól nam odejść

nie rozpamiętuj 

dusze czyste jak białe chmury 

gdyż Bóg im odpuścił 

nie gniewa się za nic 

bo miłość nie zna granic 

kochać siebie nie znaczy proste 

gdy w lustrze nie widzisz odbicia 

badź zatem lustrem samemu sobie 

w posłuchu ja również w mowie

luby starej daty 

nie w krawaty 

zapięte guzki pod szyją  

tym koszule piją 

masz te mokasyny 

więc idź chłopie w dymy 

płoty niech se grodzi 

a i tak kawaler przychodzi 

na języki nikt nie weźmie 

gdyż to nie czas takowy 

że panna z dzieckiem 

związek nie zdrowy

mój pradziadek

oj panie świeć nad jego duszą 

co wczoraj żem z nim gadał 

przegrał folwark w karty 

po nazwisku moim 

wymaluj i wypisz 

tom szlachcić 

kiedyś to lud był podzielony 

na takowe warstwy 

szlachta z herbem 

średnia zubożała 

no i rzecz jasna pospulstwo 

to ci taką ciekawostkę niedawno usłyszał 

iż co mają trzy mieszkania 

i niskie dochody są złubożałymi 

toteż zachodzę sobie w głowe 

w jakiej kategorii się mieszczą mając jedne

widziałem świnie

w nie chlewie 

i czarną wronę na drzewie 

świnia głośno kwiczała 

zaś glapa na wierchu kra kała 

w ubój przeto nie szła 

ze sznura ze świata nie zeszła 

a te na czubie ptaszysko 

widziała w obrębie wszystko 

po klaski szły dla świni 

iż kwicząc dobrze czyni 

oj ptaszę kracz że powiaty 

a w Jacku i Placku 

baty baty baty

pamiętaj abyś

a może nie działaj 

co do dnia siódmego 

czy koń kojarzy jest z kieratem 

co by sieczkę dla konia 

fazy księżyca 

i ukochany księżyc 

tyle ich co tygodni 

w miesiąc

zniknięciem księżyca

i patrzył tak niegdyś słowianin 

będąc w harmonii 

z dęba czyniąc potecjał siły męskości i długowieczności 

a z pioruna Perun 

osioł ze Shreka

gatunek człowiek 

a co do osła 

co w Brzechwie mrówka niosła 

na wyspach Bargamuta

czy wiśta wio 

powiesz do osła 

lecz koniowi rzecz prosta 

ty ośle 

krzyczy z mównicy donośnie 

do tego co dziewiętnaście kawałków Tupolewa jemu brakuje

znalazłem pewne  zdanie 

przekonanie 

co teraz chodzi ze mną 

ramię w ramię  

toteż nie pewnego 

aż do sądu Bożego 

lewą czy prawą 

już pecha nie ma 

jak zagrzybiony dom

do przewietrzenia 

okna i drzwi rozwarte 

by świerzy klimat

czy on Midas

ze złotym kolanem 

Qvo Vadis 

więc przystanę 

Qvo Vadis temu 

Europa więc 

niech stanie się orężem 

mowa nie pusta 

z pełnego dzbana 

Salomona nie trzeba 

co matka nie pozwoli 

rozerwać swojego dziecka 

a fałszywa prze pędzona 

wiszące ogrody 

jawią się one 

co w głowie przebudzone 

im teraz światłosć 

i niech się stanie

w ukochanym narodzie

kto ty jesteś

magiem kraju 

co w szeregu za mną stają 

cielec mój tworem z głowy 

gór Synaj plac takowy 

a nasz Zygmunt na to patrzy 

to nie smoleńsk grób żołdacy  

co go teraz rozkopują 

i z tym placem porównują 

nie przenoście nam Smoleńska 

gdzie im była pańska męka 

kula prosto w potylice 

a tu tylko są tablice

złaź dziewczyno

cię przetrzymam

na wyciągu nie wytrzymam 

wóz strażacki pod balkonem 

Hej strażaku bo ja z płonę 

podjechało ochotnicze 

a że baba to ja ryczę 

strażak złapał kobiecinę 

wyciąg w dół więc nie zginę 

nie szczelność butli luft zatkany 

no i pożar taki mamy 

czujnik dymu czadu gazu 

kup se baba już od razu

Hymn kiedy śpiewasz

stajesz na baczność

a nie w jakimś proteście 

w czapce 

czy ktoś z was wie 

w naszym godle 

w która stronę jest orzeł zwrócony 

chyba że odbicie w lustrze 

Jeszcze Polska 

kto zna cały 

temu wielki szacunek patriotyczny

a orzeł wywodzi się od Piastów

Przemysława ll 

biały na czerwonym tle

również symbol chrześcijaństwa

to nie mowa strzelaj

po której seria za serią idzie 

Kałasznikow wcześniej wynaleziony 

celniej hełm Niemca podziurawiony 

strzelasz a on ma żonę syna  i córkę 

nie znasz jego ale rozkaz wykonujesz 

idziesz przez trupa i zaraz leżeć możesz trupem zrywając z piersi 

liczenie śmiertelników

imię twoje wybity na śmiertelniku numer

jakim człowiekiem byłeś 

statystyką

widziałem ducha Piłsudskiego

cud w urnach mówię do niego 

więc jestem 

mag do mnie 

a ja do maga 

wetować ukaz wypada 

władcy Polski w duecie 

Neonówka w kabarecie 

z sejmu wyszli czy doszli

po potrójnie widzą posły 

przeto dwóch tylko zaprzysiężonych 

zatem w bibliotece nie będą siedzieć

przed królami nie klękając

przed jednym co wam karze 

mag jeden całym narodem trzęsie 

dzwony fałszywe 

które Bóg słyszy 

Honor Ojczyzna 

kwiczy 

patrzy Michał Anioł 

wschód tam ci jest 

z tektury karabin 

żeś Dawid procę bierz

słowo starczy na jutro

zaś czyn na dziś 

poźna nie ma nigdy 

więc myśl 

szept spać mnie położy 

dobre biorąc na noc 

zły zamiar nie da snu 

w serce wbity grot 

pomiędzy czynem a słowem 

co dzień labiryntu je 

jutro wstanie świt 

wczoraj zmierzchu mit

stoi cielec

na placu Zygmunta 

Waza co smoleńsk zwyciężył 

dokąd te schody 

i kto pod nim klęka 

a na dachu snajperzy 

czy w lud wymierzony 

i po co te modły 

prowadzone w niezgody 

Tupolew pocięty 

bo karzeł w odmęty 

orła ochoczo prowadzi

i światła piękne na niebie

to noc nasza dla siebie 

w mlecznej drodze umysłu tyle 

jak mądrze dobrane chwile 

serce serem 

umysł umysłem 

a ja jednym i drugim 

do ciebie wyszedłem 

bo kochać rozumem 

nie jest czymś pustym 

gdyż objęcie miłości 

najbardziej trafia w spójne

w swoim życiu zrób porządki

uszereguj w rabaty 

żeby lepsze były piątki 

a trzynasty nie trzy światy 

skleić przeto wszystko można 

a wyrobek glina 

jakie ciasto taki chleb 

że zakalca nie ma 

jak już jesteś w swym ogródku 

rwij nim chwast wyrośnie 

aby była dobra karma 

zegnij kark nie bierz z gardła

życie jest takie

kiedy bardziej się przyjrzysz

nie proste oczywiście 

co mają chcą więcej 

w przepychu zgubieni 

a twór zrodzony z braku miłości 

i twory powstają 

tym państwa cierpią 

a nie świadomi tworzą 

brak ogłady 

nie czyni zdrady 

matnia w tak zwanej pułapce

rwij do przodu

barka płynie 

po tej Odrze 

nie po szynie 

a przez kraj nasz 

Rusek wszak 

i gwałt kobiet było tak 

czy zwycięscy 

acz pod but 

to spasiba

a i gutt 

Gombrowicza dzieciom w łeb 

sciance fiction ryje kret 

by cud nad Wisłą jeszcze raz 

do ducha Piłsudskiego gadał tak

czy on krzyżak

lub wizygot 

i czyj był Malbork 

acz zagadka może trudna 

dla studenta bywa zgubna 

państwo Polska czy od chrztu 

lub Lechita wcześniej tu 

nasz że pradziad mieszkał w lesie 

wszak żeś mądry gdzie Polesie 

nie Rejem mnie pisanie 

mowa Polska nie gęganie 

Jan Długosz po Łacinie 

w hymnie Polskim Polska nie zginie

wierszy prosty a i gwara 

com nie Lwowiak za baciara

baba goni dziecko z pasem

chłop se orze gdzieś pod lasem 

dziecię świnka na psociło 

to też babsko go goniło 

czerwiec fajny słonko w szczycie 

jak to woli jest w zenicie 

sianokosy w maju wcześnie 

teraz za to są czereśnie 

szpaki zbóje w sady zatem 

rwij czereśnie lub strasz strachem 

w Jana chlup noc kupały 

po tę paproć pędź w zapały 

by tę szczęście zyskać sobie 

a jak w amor już po tobie

czy to wróbel 

może mazurek 

gdyż wróbelek ten do kurek 

co im ziarno te wyjada 

a chłop goni również baba 

mazurek taniec przeto 

więc do tańca rwij kobieto 

swego pana na ludowo 

jak należy dwupłuciowo 

czy to wróbel 

co już rzadko 

gdyż w tym kadrze 

stop więc klatko 

bo już z Azji pospolity 

toć mazurek z wróblem zgrzyty

siedzi szpak na słupie

a szpak kolega w oczku  chlupie 

po parówie popadało 

jak to w czwartek w Boże Ciało 

siedzi szpak na czerśni 

wiatr dmucha liść szeleści 

pod czerśnią pestki same 

co przez szpaka obiadane 

a ten strach co tu robi 

to na szpaka co nie zdobi 

szpak pomyślał to nie krzyż 

wiec ludziska stąd akysz

co my się nagadali

to nagadali 

no i tak się zagadał 

że aż się spóźnił 

fajnie to było gadać 

o wszystkim i o niczym 

jak to się spotkają gdzieś przy dworcu 

a do dworca rzut kamieniem 

ja to abstynent

więcej nie co mniej gwarą 

zaś on po tej małpce 

jak katarynka 

katarynił i katarynił 

jakby go korbką nakręcił 

a żabka była blisko 

więc myk po następną do żabki

wpadł mi trzmiel do pokoju

czemu brzęczy trzmiel

a no temu w brzęczenie 

gdyż ci pogodnie nie

.

tłucze w szybę sobie trzmielik 

której nie da rady 

złap i wypuści mnie kochany 

tam gdzie są owady 

więc żem chwycił we dwie ręce

trzmiela wypuściłem 

a i ja żem ruszył w drogę 

kluczyk przekręciłem

trzy wagony do Szczecina

gdzie tu zadem cupnąć 

na walizie człowiek siedzi 

a żeby to truchnąć 

toż w agonię może popasć 

serce wali młotem 

ano lecim nie gdzie Szczecin 

na Wawel ochotę 

gdzie ten Hans dawno przepadł 

może powieszono 

przeto ja nie historyk 

nigdy nie wiadomo 

w trzy godziny tyle miałem 

co się sześć zrobiło 

pierwsza klasa na walizce

no i tak to było 

Polska w ukos 

ależ wielka 

w poprzek nie co krótsza 

jedź koleją moja droga 

obyś co nie głupsza 

tak se myślę

iż ten świat spada na psy 

pęta się dziadostwo 

i rządzi tym krajem dziadostwo 

swoje wiem 

a to temu że dużo widziałem 

tak wiele iż można rzec 

wielkie że się nie chcę wyraźcić 

kiedyś to ludzie jakieś za radniejsi byli 

gdyż z niczego zawsze coś wyczarowali 

co teraz pchasz pod sam pysk 

a i tak w gębę nie wpycha

jakże a czemu to

słodko gorzko na przemian

a w ślepia pcha się że co 

iż tego jakbym nie miał 

co chwyci to chwyci 

czy moje 

już wpadam w paranoję   

i tak nagi odejdę 

jak z tego świata zejdę 

com żuk jaki 

co łajno pcha 

tocząc kulkę swą 

gdyż te łajno on wie 

że to jego dozgonny dom

Trzymałem kiedyś gołębie pocztowe

fajne ptaki że powiem 

łęb do góry wzniosłem

jak kółka robiły patrzyłem 

że aż nie raz kark zabolał

lepsze takie patrzenie 

za gówniarza

niżby w łobuzerię pójść 

i nawet dziewczyny nie były mi w głowie

no cóż rzecz by można 

iż wpadłem w gołębią fobię 

teraz jeno po tych latach 

straszy pusty gołębnik

a i zajeżeć nie mam jak 

gdyż to aż dziesięć szczebli 

a sprytu człowiek już nie ma

Żeby tak patrzeć w przód 

wtedy bym wszystko wiedział 

wówczas nie zraniło by mnie 

jak trza cicho se siedział 

powiedz mi po co te nagłe 

czyżby nie było zwolnienia 

a żeby tak przyhamować 

nie prosząc od nieba wybaczenia 

bo taki czyn w zapędzie 

i słowo w po twarzy rzucone 

w mig chwili tracisz zbyt sporo 

że nic pod twoją obronę

kiedy jesteś szczery

tracisz przyjaciół 

więc co robić 

jak z tym żyć 

kłamstwo jest takie słodkie 

dla tych tych którzy zbierają pochlebstwa 

naidąży się taki 

napuchnie jak balon 

i żeby tylko nie pękł 

słyszy 

ja jestem prawdomówny 

bądź moim wrogiem 

gdyż kłamać nie będą 

obiecanki cacanki 

co siedzą na swoich tronach 

nie mają bo ja takiego nie chcę

faceci to durnie

kiedy nie musi idzie na wojnę 

pozostawiając swoją kobietę w ciąży 

to tak jak kula w łeb 

gdyż narodzone może nie mieć już ojca 

czy kobieta to przygoda 

gdyż wojenka dla niego jest ważniejsza

rekrut cymbał a nie żołnierz

powiadają iż ochotnicy giną na wojnie 

ja już jestem za stary na to 

a ty młodzieńcze nie chwytaj za karabin 

niech oni wyślą swoich synów 

oligarchowie i politycy

a jakże tak iż ja tu 

a czemu precedens ten 

samemu źle pchać tyle spraw 

niech skończy się ten dzień 

biegnę po chmurach sercem 

do domku twojego na wzgórzu 

a ty mnie wyglądaj

 kochana 

przed domem swoim na podwórzy 

a kiedy zasypiam cię widzę 

i jestem szczęśliwy z tobą 

tylko szkoda że krótko tak 

gdyż mógłbym śnić nawet sto lat 

ale jak wiesz że sen to mara przecież 

wolę cię w jawie tam gdzie jesteś 

przytulić poczuć ciepło twoje 

moja najukochańszą pragnieniem swoim 

i tak rwać żeby dało się na zawsze 

bratków kwiatków

jak sama żeś kwiatem 

kolorów tyle na życie wystarczy 

co cieszy w ogrodzie 

a i na łące 

jam tobie serce ❤️ kochające 

tumany na niebie ach białe 

a i ja z tumaniałem 

słodyczą twoich ust 

dziś i wczoraj co całowałem 

wydarzy się tyle a jedna ścieżka 

tymi samymi oczami patrzymy 

że łezka w oku to że szczęscia 

i oczywiście wyjątkowo jesteś piękna

jest tylko jedna miłość

dziesięciu nie ma 

również stu 

kochasz a może wydaje się tobie 

że kochasz 

brak snu 

aż tyle dekad trza było 

że jest wielce mnie zdziwiło 

a ci co ja pomnażali 

myli się nie kochali 

czy aż tak dorosnąć trzeba 

i swoje dzieciństwo mieć w tyle 

żeby kochanie które mam 

tak narastało w sile 

dziękuję za to że jesteś 

Boga nie mieszając 

że nie ma cię u mego boku 

to śpię teraz jak zając

nie ograbi mnie nic 

z twoje miłości 

żaden dzień nie przysłoni 

zachmurzyło się

a mnie skowronek w sercu 

to ci powiem 

że kocham cię 

żuraw w polu 

w dziczy swej 

wrona kracze nie boję się 

do pieca podkładam gdyż zimno 

drewno 

kocham cię 

wiem 

na pewno

marynarzu w tejże że Odysei 

latarni której nie widzisz nie oświetli rejsu twojego 

otóż otwierasz oczy żeby nie zbłądzić 

a latarnia wciąż świeci jasnym blaskiem 

majtek taki sam jak i reszta 

szurujący pokład przed abarażem 

bywa że trąci fala w zburzonym morzu 

a głebia czeka na ciebie 

i jedna i druga niczym pociski 

Biała piana ściele się po okręcię 

mniejszy a jednak twardszy od Titanica 

nie idąc na dno wciąż jesteś 

.

młody mężczyzna niczym Bóg

co siła w nim taka mocy stu 

młodości jest piękna niewiastą mnie 

czułem tę młodość jak teraz ciebie 

młody mężczyzna odszedł gdzieś sobie 

przychodząc stamtąd starą skórą wlozył 

widzisz go teraz ze szronem na głowie 

przeprasza cię za to że wtedy nie był 

i z tym co jest na resztę lat 

jak co przekwitną Lotosu kwiat 

z dni co pozostały wicisnąć co się da 

zamykając oczy a świat dalej trwa

były takie dni których już nie pamiętam

te wcześniejsze przed pojawieniem się ciebie 

otóż nie trzeba mieć śmietnika w głowie 

po prostu nie ma tego 

słuchałam ważnych słów wciąż twoim uczniem jestem 

i cenię sobie rady jakie mnie dajesz

trzymasz mnie za rękę nawet wtedy 

kiedy nie śpisz ze mną 

a jednak czuję że jesteś

już ciemno noc zapadła

jeszcze mnie bladź nie zjadła 

bać się a czemu to

nie skoczy przeto do gardła 

złe myśli co nieraz mam  

w garść zatem i przybrać stan 

by w obroty dobremu 

w te byty ku lepszemu 

rozumiem przecież zapłata 

.

głupotą raczej  strata 

z wtórnego nie wyciśniesz 

co przed zyskając zabłyśniesz 

było tylu w wsi 

co rękę podawałem

a i w mieście w przeminę 

że miasta nie poznałem

małe sklepiki padły 

supermarkety powstały 

od picia z gwintu pomarli 

odeszli ci których znałem 

dzieci już nie biegają 

bo mają swoje smartfony 

co za dużo to nie zdrowo 

zakaz na telefony 

żadnego listu nie piszę 

ślę tylko smsy 

czekający na wiadomość 

czy mi odpiszesz gdzie ty

nie jest mi wcale zimno

również trupem nie jadę 

serce nie bije samotnie 

bo słyszę twoje dam radę 

czuję grunt pod nogami 

jeszcze się brzytwy nie imam 

gdyż biją serca dwa razem 

a z tobą wszystko wytrzymam 

jeszcze nie drzewa zielone 

ale już widzę takie 

i wtedy wszystko w chłonę 

bom twym mężczyzną na nie siakie

nie jest mi wcale zimno

również trupem nie jadę 

serce nie bije samotnie 

bo słyszę twoje dam radę 

czuję grunt pod nogami 

jeszcze się brzytwy nie imam 

gdyż biją serca dwa razem 

a z tobą wszystko wytrzymam 

jeszcze nie drzewa zielone 

ale już widzę takie 

i wtedy wszystko w chłonę 

bom twym mężczyzną na nie siakie

żeby na tyle był mądry

co wpierwy to przewidział 

ale bystrości tyle 

co ciału w martwej mogile 

a czemu zatem w zero 

krok myślą postawiony 

przecież miało być pięknie 

trza spłoszyć czarne wrony 

i we łbie się kołacze 

myśl myśli nie ustępuje 

jeno w kochaniu moim 

wielce procentuje 

ciebie zabrałem sobie 

mam w sercu również i w głowie 

na to co teraz mnie 

kochanie odgania złe 

dziękuję że jesteś

tylko nie wiem czy w moim pięknym sercu 

gdyż tyle gadają żem taki i siaki 

pewno bardziej złego niż dobrego 

czego może chcieć od drugiego człowiek 

i jakiego zrozumienia oczekuje 

na to wszystko czasem serce ❤️ bije

wielkim dzwonem 

którego chciano by usłyszeć 

i jak te echo co zakochana była w Narcyzie 

.

która gadatliwa wśród nif aż głos utraciła 

jeno piskliwym jednym zdaniem mówiła 

echo echo cho

tylko nie wiem czy w moim pięknym sercu 

gdyż tyle gadają żem taki i siaki 

pewno bardziej złego niż dobrego 

czego może chcieć od drugiego człowiek 

i jakiego zrozumienia oczekuje 

na to wszystko czasem serce ❤️ bije

wielkim dzwonem 

którego chciano by usłyszeć 

i jak te echo co zakochana była w Narcyzie 

.

która gadatliwa wśród nif aż głos utraciła 

jeno piskliwym jednym zdaniem mówiła 

echo echo cho

wczoraj piękny wielki księżyc

wielkie prawdziwe kółko ze złota 

którego sięgnąć chciałem 

lecz rady nie dałem 

moja ty złota 

wtedy bogaci byśmy byli 

i cały świat zwiedzili 

ale ten zamiar czy byłby słuszny 

gdyż zrobiło by się ciemno potem 

taki cudowny księżyc 

zapowiedział bardzo chłodny poranek 

po pełni tak zawsze jest 

w tychże marcowych dniach

żeby się wszyscy kłaniali 

co trzeba zrobić 

po prostu kłaniać się na prawo i lewo

z serdecznym uśmiechem 

po tym zaraz poznają kto ty taki 

czy z porcelanową szczęka 

lub ze złotymi zębami 

a i zwykła proteza wystarczy 

wtedy to mniejszość się ukłoni 

choćbyś nie wiem jakie miał złote serce 

co nie widać gdyż pod żebrami jest ono 

to i tak z tym które twoje na wierzchu 

pewno głupio tak 

kłaniać się na prawo i lewo 

a i w przód kiwając 

jak żyd jakiś pod ścianą płaczu

kiedy tobie w głowie za krzątają jesteś wtedy gdzie indziej

jakbyś była w jakimś romansie 

a może jesteś i szalejesz za nim 

a tego z gromadką od stawiasz 

nie mniej tajemnic gdyż

Fakty się ujawnią przecież jesteś matką 

przygody z mężczyzną ci nie można 

powodem 

pierścionek na palcu przysięga małżeńska na ludzkich językach 

chociaż jesteś piękna 

dużo by rzec lecz ty wiesz swoje 

chociaż chcesz uciec zaangażowanie jest coraz głębsze co nie odda ci kobiecości przy młodszym mężczyźnie a przy starszym resztki kobiety zgubisz

kiedy tobie w głowie za krzątają jesteś wtedy gdzie indziej

jakbyś była w jakimś romansie 

a może jesteś i szalejesz za nim 

a tego z gromadką od stawiasz 

nie mniej tajemnic gdyż

Fakty się ujawnią przecież jesteś matką 

przygody z mężczyzną ci nie można 

powodem 

pierścionek na palcu przysięga małżeńska na ludzkich językach 

chociaż jesteś piękna 

dużo by rzec lecz ty wiesz swoje 

chociaż chcesz uciec zaangażowanie jest coraz głębsze co nie odda ci kobiecości przy młodszym mężczyźnie a przy starszym resztki kobiety zgubisz

Taka jedna z miasta pewnego 

ma se mieszkanie może M3

mieszkanie swoje 

koniecznie chce sprzedać 

wyprowadzając się z miasta tego 

w głowie jaj zalśniło pięknie marzenie 

iż za sprzedane domek kupi 

co stoi nad morzem i konia gniadego 

by mogła poczuć wiatr we włosach 

piękne oj piękne świtanie w makówce 

czy M3 sprzedał nie mam pojęcia 

ty masz swój ogródek mnie powiedziała 

zatem nie jesteś chłopakiem do wzięcia 

bo mnie pazury ziemię nie wbijać 

mnie się przecież chce tańcować 

chodzę na kursy tańca kawaler żeś nie dla mnie 

a swoje rabaty zwróć innej pannie 

domek nad morzem konik gniady 

foksfort walce i takie tam 

i tak sobie myślę czy czytała Orzeszkową  

bo ja czytałem jaki był cham

gdzie oni sobie poszli

czy w niebie miejsca aż tyle 

i znajdzie się dla bezdomnych 

skoro jaki na ziemi taki w niebie 

po co oni idę z niczym z pustymi rękoma 

tylko z grzechami na duszy 

przed Bogiem pełni pokory 

dlaczego mi nic nie powiecie 

jak jest na tamtym świecie 

żadnego ducha nie widziałem 

o którym czasem słyszałem 

puki co zabawiam tutaj 

do ludzi podchodzę z dystansem 

a że jest gorzej lub lepiej 

i tak kwadrans za kwadransem

no nie wiem czy tak by se nago stała

pana naga w marcu na płótnie 

malarza 

przeto by mogła dostać zapalenia płuc 

i rychło zejść z tego świata 

litości ty że od pędzla daj jej jakieś odzienie 

że wiosna to już ma nago stać 

weź sam się rozbierz i spróbuj jak to jest 

dlaczego z tej młodej kobiety zdzierasz 

wszystko więc

kiedyś to zające hasały 

i kuropatw było pełno 

wróbelki co chłopom 

z podwórza ziarna wyjadały 

mnóstwo oj tego było 

a teraz jeno wiatr hula 

i trawa się kołysze 

która mogłaby pogłaskać szaraka 

wiecie po czym 

z grzeczności tejże z nie wyrażeniem 

a dzika w polach chłopskich nie zobaczysz 

wolą miasta bo ktoś tam widział stado na Wilnie

ach te mieszczuchy żurawia zobaczył 

a mówi że już bocian przyleciał 

a może to czapla

wielka pani magister

nie chciała chłopa 

co palcem nie ruszyła 

i z dala jej robota 

jej ojcem chłopem był 

a matka krowy doiła 

cisnęli wszystko w córę 

żeby się wykształciła

córka wypięła się na to 

z familii talerza nie zjada 

magistra chce ona za męża 

a nie jakiegoś dziada 

chociaż chłopek zaradny kawaler 

co jeździ se mercedesem 

z tą podstawową co ma 

przepadł u niej z kretesem

gęba nie ciekawa 

fryzura ryżawa 

ale strawić trzeba 

jak ten bochen chleba 

oczy świdrowate 

w mowie bełkot taki 

mało oczytany 

i nieokrzesany 

chociaż taki jest 

to nie dziw żaden 

uszanuj że to 

przymknij prawe oko 

prawe nie przymknięte 

toż gorszy jak on 

bo przecież on człowiek 

a z ciebie to dzwon

widzimy się jutro

chociaż pewności żadnej nie ma 

ponieważ żyjemy jak mucha 

i tak jak ona czasem do góry nogami 

nie patrzmy w lustra 

nie mówmy sobie że jesteśmy piękni 

gdyż narcyzm spojrzał tylko raz 

i również spokoju nie zaznał poza światem 

kochajmy siebie sercem 

a i zaiste rozsądkiem 

szerosć jak dukaciki górala 

niech będzie nasza zapłatą

czemu młyn na młyn

a nie dawany chleb 

mielą tak sobie mielą 

a tobie kula w łeb 

po co w zawiści mowa 

nie popchnie siebie sam 

przedtem zdrada ludowa 

teraz państwowa i cham

z pustego nie naleje 

z zera nie będzie nic 

parasol nie można zamknąć 

jak tu bezpiecznie żyć

żeby gumowe ucho odpadło

którego Van Gogh nie odgryzł 

takiego jakbym w imadło 

i niechaj se piszczy gadzina 

z gumowym uchem do płota 

i jak przyssawka ta 

na pogaduszki sobie 

oj jaki jęzor ma 

uważaj na ucho i język 

bo co usłyszy to peplnie 

a po wsi pójdzie takowy smród 

jak w gaciach gdzie odbyt i zwód

no i po co się gapiłeś

co w jelenia zamieniony 

na zwierzynę poszedł psami 

przez psy własne rozszarpany 

bo to mało tego kwiatu 

co nie było by tematu 

jeleń z ciebie to się stał 

kiedy wdzięki podziwiał 

psy przez las goniły cię 

ty żeś ryczał bo rzeź zwierz 

trza nie było lukać w nią 

teraz na rozszarpanie psom

ten dzień kiedyś nadejdzie

jak trzeba pazurów użyje 

przestrzenie bez ograniczeń 

takowego pragnę świata 

chusta lub burka na głowie 

kobieta upodlona  

gbur bierze sobie które ze chce 

harem trzyma dla siebie 

czy wejść w dom męża 

i biały całun zrzucić 

co nierządnic ma wiele 

które w loże nie idą z ochotą

dookoła wariaci

co rozpętali to 

niech poślą swoich synów 

by naprawili zło 

 twój syn niech nie pójdzie 

co wiąże koniec z końcem 

i chce mieć własnego syna 

pod tym wspaniałym słońcem 

by córa nie opatrzyła 

rannych w szpitalu polowym 

bo ten co zaczął to wszystko 

jest frajerem miliardowym

łyse koty

łysy pies 

którzy to jeszcze łysy jest 

łysa pała ogolona 

co se bulka na stadionach

łyse mioty zawsze były 

co łysiny nie zakryły 

łyso na koncie 

więc również w kieszeni 

przez łysiny namaszczeni

z nenufarami na głowie 

może ta co strzelca porwała 

ze świtezianki kochanka 

w gębiny jeziora 

e tam toż bajki opowiadasz 

prędzej co ekskalibur ponoć darowała 

miecz Ryszardowi co zwali waleczny 

gaworząc se tak za krzaku jełopy 

co podglądają nagą dziewczynę w jeziorze 

a jej skóra złoci się od słońca 

sobie nie jechała 

tylko żeby w tramwaju z nenufar na głowie

sobie nie pojechała 

jakieś szmatki

nie czynią jeszcze kobiety 

dla mnie choćbyś nawet worek włożyła 

to i takbyś piękną była 

co kobiętę czyni 

że jest urodziwa 

jej piękny uśmiech 

który jak kotwa 

w hacza się w serce

lustro a na co ci one 

kiedy moje lustrami 

gdy spojrzysz w nie 

siebie widzisz 

jesteśmy tacy sami

aż kregosłupy pękną

do zdarcia skóry 

łeb na szyję jak matka mi mówiła

a co mam tańczyć 

leżeć bykiem oj chciało by się 

lecz jeść się chce a człowiek wiatrem 

nie żyje 

a i od łyżki można się zmęczyć 

.

to też michę odsówa 

Ryszard Rynkowski spiewł 

leżeć sobie nic nie robić 

i wsopmniał również o wierszach 

więc piszę

kiedyś będzie lepiej

rzekł kamień do kamienia 

i leży kamień przy kamieniu 

aż z kamienieją 

wiek dwa dla kamieni 

jak mrugnięcie oka 

tysiąc lecie jest tylko oddechem 

i w dachem 

jedne Milenium drugie 

czasem do południa  

to rozgrzane a i lodem pokryte  

aż się rozpadną

żeby stać się normalnym

trzeba lawirować

obijając jedno od drugiego 

słuchasz więc jesteś 

ust złotych mieć nie trzeba 

czyny obrócić w proch 

dokonanych nie obrócisz 

ponieważ będą zapamiętane 

myśl cofnij zatem 

którą można 

dzień każdy może być dobry 

spakuj zatem i niech ci będzie

 plecakiem 

przewidzieć każde

na szachownicy 

życie nas z ruchów rozliczy 

pionek goniec koń czy wieża 

jakbyś zjadł z talerza 

zaserwował żeś sobie 

więc masz 

figury jakim grasz 

połukosie na boki na wskroś 

wybór twój w tym mądrość 

pionek goniec koń czy wieża 

nie jedno się zje z talerza 

źle przemyślane jeszcze nie trup 

dobry ruch więc zrób

pod sufitem

cóż to tak buszuje 

a no mysz moja miła 

co zboże śrutuje 

czy .mam zrywać 

z tych stolarzy 

robić se bałagan 

trutki raczej nie rzucę 

łapki ponastawiam 

w każdy kącik 

tejże myszy 

może z góry zejdzie 

w kasetonie dziurkę widzę 

i jej kres nadejdzie 

bez trucizny  kota trzymam 

toć zwierzak szkoda 

jak że te dudnie znieść

na miłość pana Boga 

jedną noc bym wytrzymał 

ale nie aż tyle 

regips leci kupę śmieci 

a ma gęba w pyle 

mówią mi wierszoman

piszę trzy po trzy 

pewno i język kalecze 

a i ortografia ciężko przychodzi 

co z duszy to z duszy 

a że jest prosta taki już jestem 

po prawdzie mówiąc 

jaką by łatkę przylepić 

jak krowie na skórę 

krasulę a no goniło się i palawało 

żeby to nie biegać niczym ksiądz w powieści Reymonta 

przodem idź zawsze przodem 

kiedy krowę prowadzisz w pole 

takowy i ja idę ze swoim wierszowaniem 

mówią mi wierszoman

piszę trzy po trzy 

pewno i język kalecze 

a i ortografia ciężko przychodzi 

co z duszy to z duszy 

a że jest prosta taki już jestem 

po prawdzie mówiąc 

jaką by łatkę przylepić 

jak krowie na skórę 

krasulę a no goniło się i palawało 

żeby to nie biegać niczym ksiądz w powieści Reymonta 

przodem idź zawsze przodem 

kiedy krowę prowadzisz w pole 

takowy i ja idę ze swoim wierszowaniem 

i gadajta co chceta

człowiek skulony

przeto lękliwy 

co dziewczynka mała 

którą bić będą 

rączki patyczki 

nóżki podobnie 

oj biedne dziecię 

do tego głodne 

chce szybko dorosnąć 

więc kredą pisze 

stoi na paluszkach 

i płacz znów słyszę 

chciałaby jak najprędzej 

żeby już dorosła 

i samodzielna w świat sobie poszła

zjednać

dwa plus dwa 

reasumując 

czyli cztery 

powiedzmy proste 

co między ludźmi inne poglądy 

pogodzić czworo w jednej

zakopać topór 

żeby waśni nie było 

zapomnieć krzywdy 

i policzek swój nastawić   

czy potrafi homo sapiens 

bo oto Homo sapins

nie dać się pokroić 

przestrzeń czyni własnością

.

więc jesteś ptakiem 

patrz jaki błękit 

pod którym widzisz skowronka 

tak wysoko również możesz być 

patrzeć na świat z góry 

jak szary skowronek 

co pięknie śpiewa 

w nadejściu wiosny 

niestety prąd rwie 

gdyż takie są drogi również 

które są z nie naszego wyboru 

na co nie mamy wpływu .

by życie lepsze było 

a co do u milej 

to tak jak z ta kostka cukru 

masz więc posłodzisz sobie 

nie mając o będziesz się 

kruszynki zbiera wróbelek 

jastrząb co porwać chce 

jaki dzisiaj jest dzień 

może są zagubieni 

lub mają dość tych dni 

kosa na wszystko 

woda na młyn 

chociaż zegar miarą czasu 

to czas i tak jest banitą

ja nie przeminę w twoim sercu 

chciałoby się rzec 

kiedy ciało zgnije i w piach 

a kości w kamień 

Co nie którzy nie wiedzą

jaki dzisiaj jest dzień 

może są zagubieni 

lub mają dość tych dni 

kosa na wszystko 

woda na młyn 

chociaż zegar miarą czasu 

to czas i tak jest banitą

Jak wyjdę nigdy nie będzie pusto

ponieważ zostawiam swoje serce 

zostawiwszy jestem tam 

w każdym pokoju w sypialni 

zostawiam swój oddech 

jesteś moją kobietą 

a to więc niż powiedzieć kocham cię 

i wyżej

nie smuć się 

bo i teraz, jestem szczęśliwy 

zabierając z sobą

safari na człowieka

do byłej Jugosławii żeby do ludzi 

strzelać niczym w kaczki 

bogatym panom już zwierzyna nie wystarczyła

jak to jest zabić człowieka 

chcieli poczuć na własnej swojej skórze 

zabijaj oto prawo panów 

zabić i nie znaleźć na to prawa 

gdyż sam poczuwa się prawem 

którego zowię nędznikiem 

ponieważ nie ma w nim nic z człowieczeństwa

co to jest sierp

to je taki fajny sprzęt chłopski 

a młot co by nim pale wbijać 

i z czym to się tobie kojarzy 

a no z takim krajem którego już nie ma 

pod tą nazwą 

ura i nasi w Czechosławci 

czy rozumiesz coś z tego 

i z rozkazu czyjego 

jak teraz tak dziś 

ten sam but 

z pałacu prezydenta

chleba mi dajcie bom głodny

póki zagnacie w roboty 

ma mowa taka jak widać 

choćby bez wolne soboty 

każdy grosz przyda się 

i dach coby nie kapało 

dziurawy załatam sobie 

żeby się dobrze spało 

do życia nie mam nic 

gdyż człowiek w zadek szpic 

a ten czarny z kolędy 

przekręty w jego urzędy 

i prawi jeden i drugi 

jam jabol zaciągam długi 

euro niech chleb zasmakuje 

więc na zachód wyemigruje

Vistula to taki trunek

więc wielki do niej szacunek 

również kombajn co kosi 

żyto co wiatr wytarmosił 

a i Bizony mamy 

 żyją tam gdzie są Stany 

ja je z kombajnem kojarzę 

czerwone w łanach hektarze 

oj bywało bywało 

że w kajet się pisało 

były o kombajn bujki 

i rzucane w oczy hujki 

deszcz od Doroty oj biada 

niech zgnije u sąsiada 

jeden kombajn na wsie 

jam pierwszy więc bujaj się