również i we łbie
kiedy przyćmione
pod twoją obronę
nie dziwi iż patrzę
w niebo radosne
bo kiedy słońce
tumanów nie prze rosnę
to też zawsze
pod tumanami
a i zaiste
z przyćmiony mi rozumam i
a po co ten Obeliks w dziedięciu powiedziane co powiedział to powiedział jakby grochem o ścianę cielec gdzie by nie patrzył przed miastem ...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
TU MOŻNA KOMENTOWAĆ