sobota, 18 kwietnia 2026

jak zdążę żyć
bo kiedy nie wiem 

a teraz słońce świeci 

w myśl Tołstoja 

torba i kij 

i tak jak reszta żyj 

skarb największy co mam 

co w piersi swej 

bom ja nieborak taki 

kochać świat 

najprościej a jak 

nim z człeka stanie się wrak

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

TU MOŻNA KOMENTOWAĆ

#FeaturedPost1 h3 a:hover {color:#000!important;border-color:#000;} #FeaturedPost1 h3 {important;bor

chrum chrum goń dzika  który w las   nie znika  jeno nie chrumkaj do niedźwiedzia  brunatnego  co pcha się do kosza twojego  łubu dubu  łubu...