bo kiedy nie wiem
a teraz słońce świeci
w myśl Tołstoja
torba i kij
i tak jak reszta żyj
skarb największy co mam
co w piersi swej
bom ja nieborak taki
kochać świat
najprościej a jak
nim z człeka stanie się wrak
chrum chrum goń dzika który w las nie znika jeno nie chrumkaj do niedźwiedzia brunatnego co pcha się do kosza twojego łubu dubu łubu...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
TU MOŻNA KOMENTOWAĆ