Szklany dom

 trudno  być sobą

kiedy coś

  umyka

jakbym
patrzył
w lustro weneckie
za którym widzę
zagubionego siebie

ściany oszustki
których nie opuszczę
nie mają drzwi 

okien

 dom ze szkła

widzę niebo
nocą każdą
 ptakiem nie jestem
by łatwo się wzbić

 choćby
 nad głową
to samo

po prostu

przestrzeni brak