poniedziałek, 17 czerwca 2024

takową aleją często chodzę z tobą gdzie dzięcioł zapuka blask słońca wpadnie dzikie jeżyny paprocie jagody takowe runo cuda przyrody kamień przy ścieżce co wieki rósłktórego nie dźwignie więc ani ruszw kompanieje ozdobą lasu w refleksje takową w nie zabicie czasu napełnić co mamy niczym w dzbany w nozdrza nasze racząc się wielością cudów natury

o

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

TU MOŻNA KOMENTOWAĆ

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)

#FeaturedPost1 h3 a:hover {color:#000!important;border-color:#000;} #FeaturedPost1 h3 {important;bor

Wracam tylko skąd  pytam siebie  dłoni nie składam  za siebie odpowiem  też wiem za co jestem winien . nie wybielan  to co zrobiłem  patarz ...

  • kiedyś to były zimy
    przez Bałtyk można było przejść  stąd żeśmy mieli potop szwedzki  co teraz mamy przenajświętszy obraz  Madonny  po szabli szwedzkiej  kiedy ...
  • Kobieta zrozumie kobietę
    spóż  na faceta  jaki to gbór a zarazem  zwierzę  miłość  ach ta miłość  raczej do bani  ponieważ  rozkocha cię  i zostawi z tym wszystkim  ...
  • Przyszła niedziela
    katolik siódma  rano  a zatem  msza konieczna  by posłuchać pięknego kazania  co jest karmą na cały tydzień  bądź dobrym człowie...