wtorek, 6 sierpnia 2024

dziewczę chodziła po łące koszyk co sobą wzięła na wrzucała w niego rumianod której aż biało na polanie kapelusz co przykrywał śliczną rudą główkę okrągły on ci jak talerz pod który splecione warkocze ślicznymi w górę spojrzała a oczy niebieskie miała tak jak to niebo pod którym śpiewające skowronki

o

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

TU MOŻNA KOMENTOWAĆ

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)

#FeaturedPost1 h3 a:hover {color:#000!important;border-color:#000;} #FeaturedPost1 h3 {important;bor

szybciej się nie da więc po co przebierać  zmęczenie wpierw  po czym umierać  złapać dech jeden  zaś po nim drugi  żeby nie w ostatek  w Boż...

  • (bez tytułu)
    skrzydła obetnij bym nigdzie nie odleciał  wolność bez ciebie  toć żadna  nie daj mi przepaść  w krainie latania  w podniebnym szlaku bez ko...
  • Nie czas
    Gabriel Radzikowski kolejny świt      pora dobra   radość  w sercu  chwile  szczęśliwe  to ty chodź ze mną  nie stercz  przed lustrem jesteś...
  • (bez tytułu)
    pajda chleba że śmietaną i z cukrem  po prostu niebo w gębie  co taki nieb było więcej  bo cukierki kukułki toffi dropsy  guma z komiksami  ...