oj moja miła najmilsza czy zawsze będzie ślicznie te same słonko od lat raz kwitniei więdnie kwiat a jawor gdzie jawor ten przeto to iwa była ta zwieszonymi gałęziamipod którą żeś przychodziła lata minęły oj szybko cóż to się porobiło chociaż łupią kości i krzyże a i tak do sie nam bliżej tych dwojga tak to wzdycha on Zenek a ona Krycha i iwa gibka nie krucha na której wyryte serducha