wyfruną z naszych głów
i głebi najciemniejszych serc
dając nadzieję światłu
by mogło zabłyszczeć
niczym złoto Midasa
nie zamieniać nas w tombak
i aby szlachetny
nie rzucał sztucznego światła
które z nocy zostało zrodzone
w ostatniej kwadrze rogalik w kadrze na prawo obrócony a co się stało że księżyca tak mało co tak obiadło do pełni oj jeszcze gdyż w ...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
TU MOŻNA KOMENTOWAĆ