niech gołębie białe

wyfruną z naszych głów 

i głebi najciemniejszych serc 

dając nadzieję światłu 

by mogło zabłyszczeć 

niczym złoto Midasa 

nie zamieniać nas w tombak 

i aby szlachetny 

nie rzucał sztucznego światła 

które z nocy zostało zrodzone