Leżę sobie

a jakże leżę 

obok drzewo obalone 

nie żal mi tego drzewa 

łuna miasto płonie 

taki jeden 

co z wieloryba 

niczym Filip z konopi 

a i on leżał pod drzewem 

w swojej że utopii 

i tak mówił se do Bucka 

czemu w koronie uschnięty 

używ że aż od korzeni 

przecież jesteś święty