wyjdę w pola piękne

przywitam lasy zielone 

gdzie sosna strzela nasieniem 

i kwieciem przesycone 

dzikie polany ach dzikie 

i myślą Słowackiego

u kocham swoją Polskę

złowieszczym nic do tego 

głos orli słyszę 

zaś kania wypatruje 

i tak nad polem 

po prostu lewituje 

chmury pędzą białe 

a w polach maki czerwone 

te barwy moje ojczyzny 

na te oczy zmęczony 

co tyle iż widziały 

zaś mnie dekada kolejna 

i puki trwa życie 

postawa zawsze bierna