nie pukaj do mnie Alzheimerze

dopóki umysł ćwiczę

bo wtedy co mną przepadnie

rośliną się wtenczas stanę

wynoście się świata bezduszności

me serce was dzwonem odprawia

może tą resztką jestem

wraz ze mną inna jeszcze

Pogódźcie się świata okrutności

z tym iż dobra zawsze zwycięża

ten, co mąci ginie we własnych mętach

i biada mu

a ja chciałbym to zobaczyć

jak diabeł stracił swoją robotę

dostając wypowiedzenie

dobry anioł zaśmiałby się czartu prosto w twarz