rzucone liście w rzekę życia

jak pocałunek ciszy

stoi wszy nad brzegiem

drzewo zrzuciło

rzeka nurtem zabrała

w pogoni za lepszym i czymś smacznym

tak jak miłość smakuje

kiedy tych dwojga

tak razem poniesie

z tym prądem

w przeznaczenie

dni biegną noce z nimi

za którymi nie nadążam

chociaż raz dogonić słońce

które przede mną ucieka

gorzkie i słodkie tak pomieszane

a z nimi moje choroby

już byłem prawie trupem żywy wyszedłem

więc nadal jestem

i żyję

świat taki jaki widzisz

nikt z góry nie narzuca

święci tylko patrzą

potem będą sądzić

obyś śladu nie szukał

schylał się i całował

kiedy jakiś szaleniec

naciśnie guzik czerwony

..

niebo będzie czerwone

słońce zniknie z oczów

podmuch niczym zapałki

połamanie z beton kolosy

co wtedy będzie wiadomo

niczego na tejże ziemi

poza szczurem w kanele

który przetrwa człowieka

celują w biały dom

Lincoln stanie w płomieniach

posąg w pół pęknie

odpowiedź natychmiastowa

lubię jaskółki tylko że

szkoda iż w moim chlewiku

nie chcą założyć gniazda

smukłe damy panie od akrobacji

nutki siedzące na drutach

kiedy słoneczko wygląda

dzisiaj będzie pięknie

zaiste przed zachodem

dnia się nie chwali

z pogoda bywa różnie

natura lubi psocić

chłopaki idą w krawatach

dziewczynki w żakietach

przecież dzisiaj matury

kasztanowce kwitną

dzieci wyrosły nam

co roku sady przekwitną

I like Chopin w oczach wodnych

jak powiedziała Danuta Szafraniec

nie pora jeszcze umierać