twoje błędy mogą stać się znośne

przyznając nie sobie rację

małe państwa to my

które są w naszych głowach

oraz w sercach

jakie masz swoje serce

takie jest ono

że niebo jest czarne

i ptaki również są takie

nigdy tak nie myśl

cień stanie się martwy

wychodząc z niego

niepożądane niekoniecznie muszą być czymś złym

a konieczność zaś płynącym dobrem

tylko jak temu zaradzić

by było zgodne z czymś i miało się na rzeczy

Lubię to!

Komentarz

Udostępnij

Mrówki

kim są ci, których spotykasz co dzień

w swoim mieście na deptaku

z jakimi problemami wciąż się borykają

czy zastanawiałeś się kiedykolwiek nad tym

żyjesz w mrowisku patrz jak oni biegają

żywy organizm i każdy ma coś do zrobienia

szef wydaje polecenia

uczeń przerasta mistrza

i tak to się kręci po prostu młyn na wodę

góry nie śpią chociaż są skałami

lasy mówią do świata swoim językami

chmury płyną rzeki nurty niosą

krew nasza podobna jest do wschodu słońca

księgi otwierają się i zamykają

Aleksandrię płoną w naszych głowach

czas narodzin i to, które jest z nami

to my tacy, jakich siebie widujemy codziennie

Lubię to!

Komentarz

Udostępnij

ach te nasze grzeszki

niby tak niechcący

a jednak niczym nocne nietoperze

z jaskiń naszych mroków

nazbiera się tak nazbiera

czemuś ty winna

może przez swój język

oraz czyny swoje

czy nieświadome

będą rozliczone

to ci rzecze owszem

w niebie policzone

każdy przecież ciąży

i na szali warzy

mniej się na baczności

bo cię czart usmaży

Dante nie przyklaśnie

gdyż on pisał o tym

w któryś krąg nie wpadnij

bo dusza nie motyl

krzyczy do mnie radość

ptaki śpiewają

chmurność pogrążona

weselsza dziś jest moja dusza

kołocze moje serce inaczej

tą inną miłością

każda jest niezwykłą

ja swoją upodobałem

człowiek o troskach zapomina

kiedy jest nie sobą

być w tym stanie

ogromne to szczęście

wymyśliłem cię pod najpiękniejszą postacią

może pojawisz się kiedyś

najprawdziwsza z najprawdziwszych

i niewymyśloną

kochasz

acz na pewno

to, czemu migdalisz się z inną

jej wytykasz

tobie zaś wolno

na Boga kim ty jesteś

miłość to łajza

czy nie łajza

a może kochanka, która wskakuje do łóżka

rogaczem on, kiedy ona

że aż po grób o tym zapomnij

aż ręce opadają, ale kochać trzeba

choćby przelotnie i krótko

miłość to taka pocztówka

z tą słodką wiadomością

bogaty ten dom, gdy stół stoi

i krzesło jest nie jedno

gdzie gwar piskląt

kredki i tornistry

tam zamiana pokoleń

i chociaż izba zubożeje

któreś przypomni sobie

ze złym zamiarem

mało kiedy dobrym

o podział

topory w ruch

zdjęcia podarte

na których nikt dobrze nie wygląda

jeszcze nie zastygł

a już tańczą

i każdy lwią część chce wyrwać

wstydźcie się wstydźcie

bo aż świeża ziemia się zatrzęsła

Wszystkie reakcje: