Ten nie jest wart

 Ten nie  jest wart

zjawiskowa 

jeśli mylnym 
zaprzecie   

krzywej drogi 

nie wyprostuję 
za to 

kochać potrafię 

od wschodu 

do zachodu  

bądź ze mną 

wtedy 

przeżyję 

poranki 

piękne 

będzie po co 

wstawać 

nas tylko 

niebo może 

zatrzymać 

piekło 

pochłonąć 

ale 

kto

przeklnie 

miłość 

ten nie jest 

wart miłości

Mario Panno Jezus Chryste

Mario Panno 

Jezus Chryste

skąd 

nienawiść   

w świecie 

pięść garści 

nie starcza 

druga 

potrzebna 

kula 

o mnie 

może 

nie 

jeszcze siedzi 

w okach 

Mario Panno 

Jezus Chryste 

oddał życie 

 

Szklany dom

 trudno  być sobą

kiedy coś

  umyka

jakbym
patrzył
w lustro weneckie
za którym widzę
zagubionego siebie

ściany oszustki
których nie opuszczę
nie mają drzwi 

okien

 dom ze szkła

widzę niebo
nocą każdą
 ptakiem nie jestem
by łatwo się wzbić

 choćby
 nad głową
to samo

po prostu

przestrzeni brak 

Deszczowa piosenka

 DESZCZOWA PIOSENKA

gniewne  chmury  

jakże pięknie    

   deszcz 

oczekiwany    

mieliśmy 

deszczową piosenkę 

 parasol 

zbędny 

między  kropelkami

tańczyliśmy

kto tak potrafił 

ja i ty  

cóż   

stwórzmy 

nową 

poczekajmy 

na 

kolejny

 

Domy

autor: Radzikowski

0.0/5 | 0

---

pamiętaj
o dekalogu
nie bądź nastawiony
wrogo
potyczki
niszczą człowieka
coraz mniej
siebie

zauważ
że ktoś patrzy
z góry
lub prosto
w oczy
rozważ
a źle
nie postąpisz
posłuchaj czasem

z tej samej gliny
wiara
niczym węzeł
gordyjski
Mojżesz zniósł 
tablice
złotego cielca
zobaczył

napuszeni
gdzieś w Rosji
Cyryl karze
zabijać
świętą wojnę
oznajmił
czołgi
tratują ludzi

ale my jesteśmy
z gryzów powstaniemy
żółto niebiesko powiewa
domy odbudujemy

Wrony i kruki

autor: Radzikowski

0.0/5 | 0

---

trupy

ścielił

wrony krakały

morze krwi

śmierć pachniała



czciciele

kapłani magowie

z flaków wróżenie

patrzenie
w gwiazdy


skąd oni

pewno

od morza

liczną arkadą

by świat

opanować



a Ateny

tylko patrzyły

perskie ścierwo

gdzie teraz

Iran



jeszcze

do dziś

wsłuchać należy

jęki jazgoty

konających



wrony i kruki

i lisy nażarte

szarpiące ciała

dość

sytości

    

 

Nie ma sensu

 

Nie ma sensu

nie prawdę mówisz

po oczach widzę 
płytkie kłamstwo 
chwili nie przetrwa 

szkarłat na twarzy 
podły zdradliwy 
zdemaskował
ciebie 

przyłapać 
na kłamstwie 
głupio przecież 
wodziłaś za nos 
 często

że miłość 
kocham 
sensu nie ma
okłamywać siebie

Zapach ciebie

 dnia ubywa

żal
zielonych lasów
letniego  słońca

bory zrzuciły 
liście
Jesion

pierwszy
nad głową 
klucze gęsi

dokąd 

zapytam

popatrz 

pod  stopami 

złoto 

promieniuje      

barwne liście 

które dzieci 

wkładają 

między kartki

wiem 

jesień 

jest piękna 

mnie 

milsze lato

i wiosna 

która 

kradnie serca 

skradłaś moje 

odeszłaś 

został 

zapach ciebie 

kobiety 

która 

miłuję   

 

Ucieczka

 schowałem cząstkę 

siebie 

kawalątek 

moje ja 

prywatność 

musi być 

ucieczka 

przed 

dziwnym światem 

głęboko  w sobie 

tam jestem

wyrwać 

ciężko będzie 

nawet nie słucham 

świata 

jutro 

powrócę 

PANNO - W

Panno

jak zwał 

tak zwał

 nie obrażę kobiety 

może  kochanków 

wielu miałaś 

zaiste 

na pewno 

z dwurogiem

na  głowie 

wskoczył 

do łóżka 

Moskwę zobaczył 

płonącą 

powrotnie 

głód 

choroby 

 tęgi mróz

wróciło nie wielu

armia 

zdziesiątkowana 

Polska 

przepadła 

  miał swoje 

Waterloo

i sto dni rządu 

uciekając 

z Elby

by po klęsce 

dokonać żywota

na wyspie

świętej HELENY

Miłując siebie

 w La Palma

są wolne
starczy nieba

kanaryjskie
lazur
złoty piach

wschód słońca
po zachód
Gran Canaria

koniecznie
zajrzyjmy
tam

daleko
od domu
ale serca
wolne

kanarków
mnóstwo
barw tęczy

statek
ty i ja
jak w Titaniku

utoniemy
miłując
miłując
siebie

Nie czas

Gabriel Radzikowski

kolejny świt     
pora dobra 
 radość 

w sercu 
chwile 

szczęśliwe 

to ty

chodź

ze mną 
nie stercz 

przed lustrem

jesteś piękna 

taką       

zawsze

wschód

zachód 

oddychajmy 

dniem 

żegnaj 

brzmi martwo  

toż  

nie powiem   

do widzenia

promykiem naszym 

puste krzesła 

może 

nie czas 

umierać

 

Za światów

 zabłysło

słonko

krokusy

zakwitły

odwiedźmy

łąkę chochołowską



nastawmy uszy

weźmy

na zapas

szelest liści

w upalne

lato



rzadko kto słucha

anioły tracą

skrzydła

za nasze plany

nieudane



f -dur

f- moll

Vivaldi

przygrywa

zza światów

Niewybaczalne

niehumanitarne 

mordują 

kto 

świat wie 

córką miłość 

okazuje

które daleko

od 

jachty długie 

dystans 

Bolta

nie tylko 

Car da 

a Cyryl

karze 

zabijać 

sałdaku

strzelaj 

gwałć 

ale 

kamienie 

przemówią 

z grobów 

powstaną ci 

niczym 

w dziadach

upomną się 

dusze

czemuż 

przelanej 

tej krwi 

Diabeł i wiatr

 o czym myśli kat 

o sumieniu 
którego nie ma 
hula 
z diabłem 
wiatr 
polne wydarzania 

czemuż 
gna 
i gna 
chwiejąc
złote łany 
kładąc
zboża 
gdy gniewne 
tumany 

rano 
wyszedł chłop
żyto po

łożone 
przeklnął wiatr
i czarta
w inną poszli 

stronę 

Róża

 róża

przy płocie

 jakże

 kwiaty

zakwitły 

dla niej  

droga 

kurzem 

oddycha

niebo 

dzisiaj 

gniewne

głodny 

miłości 

  co dzień 

ona 

moje 

cudo 

podaruję

 róże

daj Boże 

odwzajemni

prysnął 

czar 

kochanie

róże

na nic 

 zdały 

kwiaty

zmarnowane

serce 

zranione

głupcze 

mówię 

do siebie

róża 

przy płocie

 jakże.

rok cały 

ponownie 

zakwitła

kwiatów 

nie zmarnuję 

choćby 

najpiękniejsza