chmurą
która to samo ma w sobie
wodą
w potoku w rzece
nurtem krwi mojej
pomalowaną przez poczęcie
matka patrzy na mnie
już nie
gdyż wszechświat ją wziął do siebie
kosmos we mnie
i w około
tym właśnie jestem
znam takie miejsca które tylko w głowie a na mapie znajduję w dziczy co do łask wróciły nie ma już dróżek nie ma a i kurnej babciny in...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
TU MOŻNA KOMENTOWAĆ