chmurą
która to samo ma w sobie
wodą
w potoku w rzece
nurtem krwi mojej
pomalowaną przez poczęcie
matka patrzy na mnie
już nie
gdyż wszechświat ją wziął do siebie
kosmos we mnie
i w około
tym właśnie jestem
on ci głowę stracił kaj ją podział frelka niczym malowana w czerwonym familiaku mieszka familiak jak każdy kwadraciak z solidnej cegły ...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
TU MOŻNA KOMENTOWAĆ