od teraz będę nosił kompas już nie będzie mi potrzebne światło latarni Faros odnajdę drogę swojego domu gdziekolwiek bym nie był w jakimś krańcu świata dom noszę w sercu i nie są to cegły zimne wypalone z pieca niegdyś prosto z cegielni on mi zawsze będzie ciepłym i miłym w którym są wspomnienia całego mojego dzieciństwatych którzy odeszli zawsze serdecznie goszczę ciepła strawa i coś do popicia oni nie odeszli ponieważ są w domu mojego serca uśmiechnie ci i żywi acz oczywiście