piątek, 30 października 2026

do miasta łan w komorę zatem 

zapasy trza by to narobić 

gdyż już zima jest za pasem 

pieszo śniegi zaspy wszędzie 

w sopel ino wywiurczo zatem 

plony które dała ziemia 

trzeba by zebrać latem 

panu panu w gębe nic 

a klucznica wsio pod klucz 

no i jeszcze by napalić 

a ty aż w kominie hucz
patrzę w niebo
a tu Boga 

gdzie nie słyszy 

kędy droga 

pewno bluźnię wypierając 

na języku tylko mając 

wszystko tutaj 

sam to muszę 

codzienne więc katusze 

wiara we mnie 

w tym jest siła 

co się stanie 

koń kobyla 

klaczy więcej 

czy koniowi 

wszak że w bycie 

co stanowi 

złap za grzywę niechaj niesie 

by z tym wszystkim nie zostać w lesie

cóż szykujesz
w te pogody 

jakie zemsty i niezgody 

lawinowo hukiem z góry 

w swym zamiarze 

w chóry 

lauru wielki 

słychać wszędy 

trza na cztery 

robić z gęby 

karmić złego 

co jest w czarnym 

ach ty żeś

jesteś prochem marnym 

tylko tyle 

nie w piach kładziony 

kiedy z urny rozproszony

siedzi błazen bez rozumu 
wszak w narodzie w miernocie bumu 

czy on wie iż jest nie na rzeczy 

co z tą rzeczą w rzeczy przeczy 

nie rozumi ani w ząb 

nie rosły błazen ni to dąb 

lata swoje ma już w tyle 

jeno ognik na mogile 

po cóż w tłumie 

nie rozumi

niech się młodzian ten wy szumi

żeby po nim pokolenie 

co na rzeczy nie przedżemie

gdzież żyć w betonie
korzeni nie wyrywaj 

co w chmurach ma kolonie 

skrzydłami ptaka podrywaj 

chatka mała podwórko 

i glowa zadarta do góry 

wzorem tegoż życia  

zostawiwszy chmury 

a tu jak jeden tak i drugi 

bawiący deweloperke 

spycha stara cegłe 

kurzu przybywającego na ścierce

patrz niebo wszak dla ciebie 

a w duszy szanuj siebie 

i w żadne manipulacje 

chwyć rozum szukając rację 

słup słupem a okoń okoniem

w utopię w herezję w ironię 

nie wchodź gdyż ciebie zgubią 

i ci co na niby lubią 

miłość pełne bukiety 

są sztuczne fakt i konkrety 

by w swoje w takowy sączą 

omegę w męty wtrącą
życie ma swoje tory
a to że wyklejenie 

toć tryb jaki prowadzisz 

że innym wszakże zdziwienie 

jakże podnieść się można 

i kołem w te same tory 

a może kierat pan raczy 

na który zdrów koń i chory 

dni piękne a tu parasol 

i świata zaciemnienie 

pogoda dla bogaczy 

poniżej głębsze stoczenie

#FeaturedPost1 h3 a:hover {color:#000!important;border-color:#000;} #FeaturedPost1 h3 {important;bor

za nim rzucisz we we mnie różańcem nie trzeba kamienia podnosić  modlitwę sobie sam u proszę u Boga  co najszczerszą będzię  widzę więc wiem...