ludziska chciwi

mnie już nic nie zdziwi

Boryna dajkę poślubił

ani kochał, ani lubił

na taczce wywieziona

to w końcu czyja ona

a ten, który nie wierzy

ów nobel się należy

jemu pod górę było

przeto niebo skarciło

przecież dla was ludziska

by płynęły wszędzie ogniska

Podobno Zeusa, oszukał

któż taki w pandorę zalukał

tym stała się wieść nie

słychana

Nadzieja człowieku dana

dwaj bracia ponoć byli

wspólnie mleko pili

zaiste wilczyca karmiła

a gdzież Rzym zawyła

orły nad wzgórzami fruwały

które miejsce wybrały

za tych zawistnych braci

dziś ponoć w mniejszej postaci

przeto rozległy był

noc w dzień i upadł Rzym