Kiedy przyjdzie już moja jesień

zabiorę się z ptakami

tyle ich odlatuje

i drogi powrotnej nie będzie

starzec nie jest nikomu potrzebny

gdyż materiał życiem zmęczony

po prostu złom a na dodatek samotny

nic dodać ani ując

najmniejsze wtedy drobiazgi moje

największym ciężarem się staną

starość to przecież wyrok

kiedy łyżeczka z moich rąk wypadnie