miał olbrzym serce małe nic tylko cielsko same czy takiego da się pokochać pomyślała sobie dziewczyna chodził olbrzym od domu do domu i nie mógł wleźć do żadnego co dom za wąska futryna i nie miał jak łba wsadzić usiadł sobie smutny olbrzym i z żalu aż się popłakał czemu ja jestem aż tak wielki i przez to mnie nikt nie chce zobaczyła dziewczyna smutek olbrzyma i łzy wielkie na nią spadały od których wielka urosła i stała się taka jak on dostrzegła w płaczącym serce które zaraz pokochała i odtąd żyli długo i szczęśliwie ależ to śliczna jest bajka