nie ma człowiekaa ona żyje dawną miłością trzeba brać to co jest żeby się nie pogrążyć w tym co już było kwiaty kwitną więdną i umierają tak jak człowiek który chodzi po tej ziemi młodość piękna co myśli że będzie taki zawsze marnując to które ma szukając nie wiadomo czego co nie jestem z tych więc nie dołączam do nich kocham cię i dotrzymam twojego kroku