a jakże tak

w przemiany inne 

że jesteś tym 

czego ogarnąć nie potrafię 

co wylazł ze skóry 

i jak lisek bury 

mając szyje żyrafie 

gdzie wyjdę śledzony 

za śladem mym 

jakbym był przedmiotem twym 

karlica królowej Bonny 

co nie śpi na kanapie

tutaj spotkaliśmy się

czy pamiętasz 

jak wtedy biegłem do ciebie 

z bukietem róż królowej kwiatów 

a ty mi mówiłaś 

ach po co ten wydatek 

czas ten krótki 

a jakby wczoraj 

tysiąc dni minęło 

od naszego spotkania 

piękniej i piękniej 

gdyż tak się ma właśnie miłość 

a przecież i chmury burzowe były 

na te wszystkie nasze pocałunki

och że durna babo

nie idź że na prawo 

takie są już czasy 

że im biją brawo 

gola jak że goła 

przykleić do czoła 

nic że z uczciwości 

zatem trza chytrości 

nie imai się cepa 

jeśli żeś kobieta 

dzierże i obijak 

czemu młucka sprzyja 

toć bida klepena 

gdzież manekiri z rana 

do garów i do prania 

i tak do usrania 

idź że w lewo cycem 

których nie uchwycę 

na laso frajera 

i wydoj do zera

nóżki nóżki blade

twarzyczki twarzyczki śniade 

przez te przez te parasolki 

białe białe aniołki 

nie idź w słońce gdyż osłabniesz

bądź w komnacie a nie padniesz 

cały rok cienia szukają 

a na rączka białe mają 

rękawiczki rękawiczki 

co panowie je całują 

sto lat temu tak to było 

i w szapoklaku się chodziło

starczy miłości dla wszystkich

kochaj mnie tak jak ja kocham cię 

pole do popisu gdzie śpimy w sypialni 

jak również po za nią 

nie powiewając chłodem 

gorące uczucie 

motyl co usiadł na kwiatku 

nie podchodź gdy spłoszysz  

a ja cię trzymam za rękę 

serce ❤️ oj najukochańsze 

żeby oczy nie były ślepe 

na to co nie widzą 

które ukrywasz przede mną

oj biedne dziewczę

biedy nikt nie chce 

chrust dawno temu 

jak i ziółka na różne sposoby 

kraj jaki mamy 

a my was rozpieszczamy 

zakładajcie rodziny 

znajdzie się socjalne 

pogoń bajtla do kosciółka 

a dziewczęce spraw białą sukienkę 

w wieku świadomosci 

żeby zaczęlo już myśleć 

że niebo jest piękne 

i musisz zasłużyć sobie 

sierając kolanka 

a matka w tanim proszku upierze sukienkę

szczęśliwy kwiatek

że dostał dolniczkę 

przesądzony w większa 

ma więcej przestanie 

oj urosnę sobie i wreszcie zakwitnę 

nie z ubożeję w kwiatach 

dorównam narcyzowi 

stoi gdzie stał 

usxczęśliwiony światłem słońca 

a gdy nadchodzi deszcz 

patrzy na sływające krople po szybie 

tam inny świat zapragnął czegość więcej 

i aż opadł z liści 

tym poruszony

skąd biorą się ludzie

że tyle przybywa 

pyka w okienka 

zaglądając w pornografię 

tym mit bocianów pada 

przed przesileniem letnim 

a i w noc kopały nie trza iść 

idąc w las szukając paproci 

stąd wzięte ludzie 

iż przyklejeni do siebie 

bez kodu rodzimego

wszedł w ikonę 

acham to tak się robi 

zaciekawiony niedorostek 

bocianom dajcie spokój 

to tylko ptaki

czymże

czemu to 

iż plota poszła w świat 

przede wsze ugruź się w język 

nim rzucisz słowa na wiatr 

krzywo w oczy patrzony 

zamerdał toć pies ogonem 

radować temu czemu 

że smórd poszedł wszędy stronę  

co niesie się w dale sine 

kalając kraj rodzina 

samemu takiemu ajakże 

nie podam ci ręki szwagrze 

wymiociny z gardła 

jak trawa nie dobra popsuta 

przez odbyty świata 

bo z ciebie pała zakuta

czymże

czemu to 

iż plota poszła w świat 

przede wsze ugruź się w język 

nim rzucisz słowa na wiatr 

krzywo w oczy patrzony 

zamerdał toć pies ogonem 

radować temu czemu 

że smórd poszedł wszędy stronę  

co niesie się w dale sine 

kalając kraj rodzina 

samemu takiemu ajakże 

nie podam ci ręki szwagrze 

wymiociny z gardła 

jak trawa nie dobra popsuta 

przez odbyty świata 

bo z ciebie pała zakuta

żeby by silnym

czy krzepy trza 

bo kiedy

coś pęka 

na nic się zda 

och życie kochane 

mądrego czy na nie 

toć tyle głupiego 

księdza kazanie 

rozumem objąć 

nie w mrok żaden 

cela kobiecie 

czy średnioeiecze 

tańcz kochaj 

a chłopaku co należy 

kiedy w progi 

w amory uderzy

tak sobie myślę

czy jest matką 

gdyż takie duże dziecko 

a ona wygląda na lat piętnaście

cóż dziecko rodzi dziecko 

takie to już czasy 

zawetowana pornografia 

edukacja szkolna 

czy ja jestem do tyłu 

czy aż tak dalece świat do przodu 

więc gęby nie otwieram 

w kraju świeckim

młodzież agresywna

gdyż przecież lato 

w brzuchu fruwają motele 

przez hormony 

szuka jedno drugiego 

co ma mleko pod nosem 

mydląc iż jest najważniejszy

a jak się zdarzy bije po mordzie 

u tatusia u mamusiu 

chleb 🍞 am am 

więc nie pyszczy 

chyba że rozwydrzony 

nio tak 

kiedyś to pasem 

a dziś po za nawiasem 

więc jak mamy tak mamy 

niestety

idą portreciarze

i myślą że są Matejkami 

ba może Picasso 

.

ale to nie jest kobieta z zegarkiem 

talenty ach talenty 

co jeden to szurnięty 

może zarobi krocie 

po portretu przewrocie 

awangarda awengardą 

tylko jako na to patrzyć 

a może stanąć na głowie 

patrząc na pomazane

kto wszystko naprawi 

komu rozumu trzeba 

nabić młotkiem do łba 

oj zdałoby się .zdało 

ileż że przykrości 

na tym Bożym świecie 

jak siebie samego nie da rady 

ino w rozpychanie 

nie powiem iż ślepy 

gdyż oczy ma 

toż plecie byle co 

zakute łby ktoś gada 

z samej aż mównicy 

rzec by się chciało że nie obchodzi 

ale jak to tak 

przeto to mój kraj 

jak trzeba postawić należy

Jeżówki nad dachami

dziwne to ptaki .

gdyż fruwają i fruwają 

ponieważ natura je tak obdarzyła

iż nigdzie nie mogą usiąść

co za wspaniały widok 

często mylone z tą 

co pierwsza wiosny nie czyni 

wiosna no cóż 

minęła 

co teraz lato 

oj gorąco bardzo gorąco 

a one tak latają i latają 

aż oko cieszy

bez miłości jak bez chleba

głodny żeś i tylko o puste 

miłuj że idź na łowy 

niczym rybak który zabiera z sobą wędkę

och ma ukochana 

to ty mnie wypatrzyła żeś 

nie rybaczka a jednak 

i śmiała taka 

z popytem na miłość 

ku przeznaczeniu 

żeby być szczęśliwą 

toć jestem twój 

nie odstępuj ode mnie 

jak rzekł Jagiełło do swojej 

czwartej żony 

 bardziej niż bliskich .

uważnie przeglądaj się im 

by nie puści z torbami 

Chat wiele nie masz 

chyba że szubrawiec jaki 

co ma pięć 

i dyba na jeszcze jedną .

miłość miłością 

a rozumen rozumem 

czy idzie razem w parze 

nie pytaj serca 

które zbłądziło niech zawróci 

lecz czy drugie podąży za tąbą 

jeśli tak spotkałeś najorawdziwszą

prostą mową

acz hamuje

miłując  i całuję 

rwą do przodu moje ręce

czemu to 

by w objęcie

od pierwszego 

mocniej darzę

wczoraj nie ma 

dzisiaj w parze 

musisz zawsze 

więc cię słucham 

mnie jest lekiem 

co do ucha 

wiem ach wiem 

i serdecznie 

przy twym boku 

gdzie bezpiecznie 

parasol ☔ rozłożony 

chmury przejdą 

im ukłony 

bo co spadnie 

nas nie z moczy   

pod kołderkę 

i uroczy

prze robiłaś sukienkę

ponieważ była za długa 

włożywszy ją wtedy na siebie 

wyglądałaś jak wiosna 

kwiat przy kwiecie na niej 

i kwiatem uśmiech twój 

czy jest on dla mnie pewno tak 

i ta sukienka 👗 przerobiona 

raz włożywszy żeś 

i tyle sukienkę widziałem 

a wykop że z tej szafy 

i pójdźmy na spacer razem

wierzę w dobre dni

również w Boga w niebie 

ale nie do przesady 

gdyż wolę mam dla siebie 

trza szanować co dane 

w żaden pod but pójście 

i żadne straszenie diabłem 

co w piekle ma swoje ujście 

jaki na ziemi taki w niebie 

to też chulam sobie 

pan Bóczek i tam pozwoli 

niech darzy się mnie i tobie 

a co dorzone nam 

na tę jędną kope 

i niech urośnie wielka 

żeby nie w tę miernotę

rzecze dobry wieczór

kiedy nastanie zmierzch 

położę się obok ciebie 

jak zawsze przecież wiesz

cykad nie usłyszymy 

chociaż pora letnia 

bo przecież auta jeżdżą 

i dawno już nie ma kwietnia 

kwiecień nie zimny nam był 

gdyż nasze ciała nas grzały 

no tak był tęgi mróz 

i leżał śnieg biały 

a teraz w noc świętojańską 

pójdziemy szukać paproci 

lub w domciu zostaniemy 

gdyż szczęście już tak nas złoci 

och jak gorąc na zewnątrz 

w lesie ptaki śpiewają 

bo może już pierwsze grzyby 

prawdziwki się pojawiają 

dębów tyle i świerków 

a ptaków co nie miara 

i nie martw się że twój włos śiwy 

nie wmawiaj sobie żeś stara

i znowu wałkowanie

a czemu drogi panie 

bo takie jest życie 

pod górę i nie obficie 

osioł jak zaprze się 

to da radę 

i mam taką zasadę 

mniej kąsnąć mianowicie 

chspać i chapać 

a czemu 

przecież toż gwóźdź po mojemu 

lub konkol czyli chwast 

w życie

Miłość masz w sobie

którą dziecią przekazujesz 

dlaczego to robisz 

tego nie pojmujesz 

jak kosmos wielki 

tak i w tobie jest ona 

milion uczuć dla dziecka 

niczego nie świadoma 

gdyż skąd tak naraz 

że aż serca rozrywa 

ach kurczęta moje 

i skąd przybywa 

że takie i takie 

że za mało wzięli 

miłości tyle co kosmosu 

i jeszcze więcej by chcieli

czy jest nieskończenie 

jeśli tak dlaczego 

duszy uwolnienie 

ciało które żywe 

przeto ból odczuwa 

a czy duszę w ciele 

ciężki grzech zatrówa 

Boże przezroczysty 

jesteś tu i wszędzie 

a jeśli ciebie nie ma 

więc co dalej będzie 

matka mi mówiła 

że człowiek żyje jak mucha 

czy w niebo wstąpiła 

czy jak w klasy kucha 

bądź silny

a kiedy słabość 

spluń na nią 

pewno wieszcz co tkwi w szczegółach 

a i na niego 

buduj w sobie 

nie wspieraj się na innych 

ten który tobie miły 

w późniejszym drzazgą w oku 

miłowanie czym jest 

nie kapryś 

a będzie dłuższym miłowaniem 

jesteś 

Sezamie otwórz się 

czy do serca 

a może do czego innego

Witaj w moim świecie

i poznawaj odnowa 

co dzień 

a przede wszystkim bądź zdrowa 

oby takiego jutra 

wewnątrz wyciszenia 

we dwoje wszystko możemy 

zmienimy i odepchniemy 

dziurawe dachy nie strachy 

kapitał wysączymy 

jak ja taki chłopak 

i takiej nie widział dziewczyny 

wsomniałaś o tym że kiedyś 

wciąż przecież taką jesteś 

więc wspomiłem pod twój adres 

zakochowujac się grzecznie

czy ja chcę być w tym kraju

bo kiedy na mnie patrzą 

to jakby nożem pokrojony 

w pół podzielony 

do kogo przynależę 

co mnie ni ci również tamci w głowie 

po prostu żyję sobie 

na w pół przekrojony 

czemu na mnie warczy 

a ten strzela jak do tarczy 

czy na czole mam napisanie 

że nie jestem z ich klanu 

oby nie światłość wiekuista raczym dać Panie

nie czynimy sobie krzywdy

na nie wyprostowane 

ścieżek tyle było 

a jednak zeszliśmy się w jedną 

słońce dla świata całego świata 

a że ktoś skądś 

czy to takie ważne 

jesteśmy z tej samej planety 

i kosmos jest również w naszych sercach 

że ktoś odszedł on nie umarł nigdy 

i my tym samym będziemy 

a nasze atomy kochają się 

proton czy neutron 

itd

zawsze mówię

że jesteś moją kobietą 

a to więcej niż powiedzieć

kocham cię 

wiem że dzisiaj 

nie będę spał sam 

ponieważ zawsze jesteś obok 

jakże szczęśliwy poranek 

a teraz tory mnie wiodą 

ty wiesz gdzie 

że nigdy w przeciwną stronę 

gdyż wciąż jesteśmy sobie dotykalny mi

nigdy nie zastanawiałem się nad sobą

gdyż jest stratą czasu 

po prostu brałem wiatr w żagle 

więc nie ma tematu 

co przyjdzie tego nie zmienisz 

zatem nie łeb na szyję 

otóż czego za wiele

to może zabić lub zabije 

kochać bez wyjątku 

i bardziej niż na samym początku 

wiem że ciebie ma 

a co dalej nic nie stało się

nigdy nie będzie tak samo

a wróżenie z kart nic nie da 

astronomia nie ułoży tobie życia 

na to wszystko samemu trzeba dać sobie tę radę 

piszesz sobie los 

 nie ktoś że za ciebie napisze 

no tak do pary jest lepiej 

i do tego miłość z rozsądkiem

żeby nie popełnić głupot 

i trzymać się naszego steru 

zawsze powtarzam i będę na okrągło 

nie pozwólmy żeby ktokolwiek nas wytrącił

nie raz widziałem piękne niebo

ale piękniejszego z tobą nie było 

to też czekam z wielką pokorą 

na wzór jeszcze piękniejszy 

niech nam aniołowie namalują tęczę 

która widzieliśmy ostatnio 

która naszym przymierzem 

wszystkich dobrych dni 

bóle niech odejdą 

niech obrócą się truchło 

i to raz na zawsze 

uśmiech ach jakże on boski 

i patrzeć kiedy jesteś szczęśliwą

mówisz że jesteś

odpowiadam że również 

nasz świat w ramach tych samych 

w kochanie więc uwierz 

niech nikt się nie pcha z butami 

z żadnej strony cios 

przecież jak łyse konie już się znamy 

i w swoje ręce wzięliśmy swój los 

co z góry spada 

te kamienie niech ominą nas 

a które toczone pod 

nie staną się ani raz 

będzie dobrze my to wiemy 

i ze złego się śmiejemy 

nie ma czarnych chmur 

i nigdy nie będzie mając święty spokój

na wieczorku 

tak przy wtorku 

gdzie kwiatem zapachniało 

tam się w incydencie miało 

pachną kwiaty pachną 

co nie jeden się zatrzyma 

a i oko swe nacieszy 

kiedy to była zima 

któż dawne pamięta 

chyba jakiś zapyziały 

trzeba jak ten motyl 🦋 przecież 

czego oczy nie widziały 

kraj że wiary

to też patrz 

ja ze sznurkiem 

chodzi bladź 

lędźwi lewy 

lędźwi prawy 

niech popatrzy 

jak ciekawy 

dziecko patrząc 

niech się uczy 

jak dorośnie 

to za mruczy  

jaką flagę 

trzymać będzie 

orientacja ma się wszędzie 

wyż czy niż 

jest in vitro 

że tak przybędzie 

innym przykro

czy znasz ludzi

dobry Boże 

czemu oni znów na noże 

co w językach ostrze mają 

w we słowach nie przebierają 

gdzie ta mowa 

dawna gwara 

czemu to przelana czara 

ni to język 

ni to zad 

taki jest niestety świat

ty mnie nie czaruj

bom wszystko widzę 

ugryź się w język 

zanim coś powiesz 

odstąp od myśli 

które nie słuszne 

i coś miłego 

powiedz

na noże zwady 

a po cóż one 

życie jest krótkie 

prędkie szalone 

i od kołyski 

aż do gwoździa 

czy jak kto woli 

każdemu można

widzi wszy wronę

rzucił kamieniem 

ja cię zapamiętam 

gułanem doceniem 

nie pelikanów

kormoranów 

lub wiszących nietoperzy 

a od wrony co świeży 

łba nie zawarł 

a wrona pamiętliwa 

rzuciłeś więc masz 

na gałęzi się kiwa 

i kracze kracze 

czarne ptaszysko 

że dziś tak zrobiłam 

to jeszcze nie wszystko

jutro będzie lepiej

i nikt nie strąci makówki 

to też cześnika nie widzę 

co krzyczy do Gerwazego 

na zakrętach życia 

bo nie ma drogi prostej 

trza czasem w gębę dać 

w ripostę 

hej hej nim tupniesz 

w lwa się przemianie

nie myszą mnie w kącie 

zważ żem nie  konkol chwastu nasienie

z szatynki blondyna

czyja to dziewczyna 

co teraz jej urodzin stulecie 

do tego pieprzyk 

i w pół żartem w pół serio 

przyszło grać kobiecie 

nie mięso toż nie rzucam 

wieczne spoczywanie 

żywym zaiście należy 

toć żywą mnie 

więc całuję cię 

gdyż bóstwem dla mnie jesteś

szczęśliwe oczy z rana

z niepokojem przed południem 

bo takie jest życie 

nie łatwe acz trudne 

w śnie odpływać gdzieś 

zastawiając koszmary 

mając szczęścia na tyle 

nie wyczarowane czary mary 

gdyż trudne dni 

przenoszą się również na sny 

dlatego bądź i przytul mnie 

zawsze ty

żebym widział wtedy 

jakie warkocze miałaś 

pomimo niczego nie tracę 

dawne wy patrze 

co jesteś i mam cię w głowie 

a w sercu jeszcze więcej 

nie widać znaku czasu 

nie pomarszczone ręce 

i się kochamy co dzień 

w piękno dni patrzymy 

jak ptaki odlatują 

również w biele zimy 

a wiosna nam oddaje 

czyż nie cudowne maje 

a teraz chabry zaczęły 

w czerwiec co widzisz kochanie

Przyjechało Hollywood za morza

ci co statuę mają 

podarowaną co od wierzy Eifla 

i cosik kręcą 

że jakiś wariat lata 

nie z mieczem Bolesława Chrobrego 

nieśmiertelny w rzeczy samej 

może to Eliasz powrócił 

którego Bóg porwał żywcem do nieba 

ten od płonącego ołtarza 

przy którym bałwochwalcy spłonęli

w fałszywej wierze

czyje to dziecko płacze

cudze 

czyli znaczy nie moje 

czyj to piesek się zagubił 

jeśli nie odnajdzie się właścicieli

przywłaszcze jego sobie 

istota istocie istotą 

płacząca i szczekająca 

dziecię zamerdaj jeszcze ogonem 

a kość gumową ci dadzą

w bardzo katolickim kraju

młoda kobieta leży na ulicy 

auta mijają 

tacy to katolicy 

w czas ten obecny 

pokutnicy zewsząd pielgrzymują 

jacy czyści 

w bieli dokazują 

empatia wredna ach wredna 

to szaty białe 

a ten pielgrzym być może 

co z duszy świątynię czyni  

na ustach szczęść Boże

cóż

czy jak widać 

tak słychać .

dusza w środku 

może i dobra 

tylko że człowiek nie rozsądny 

warzyć zatem należy 

każdy czyn swój 

by w powijaki jaki 

bo czym jest kłębek 

staranie nawiniętą nitką 

która w poplątanie jakie 

miej język krótki 

a rozumu tyle co w cebrze 

żeby w puste czoło nie bić się 

z nie rozwagi

a po co ten Obeliks

w dziedięciu powiedziane 

co powiedział to powiedział

jakby grochem o ścianę 

cielec gdzie by nie patrzył

przed miastem ma złotą koronę 

a w Częstochowie 

pod twoją obronę 

a czy te znaki konieczne 

na serce zatwardziałe 

rozumem oszukuje 

i ręce składa niedbale 

gdyż w złożeniu ich że 

nie ma troski n miłość 

tylko patrzenie w zyski 

z tejże zuchwałości

na Marsie diabeł siedzi

że woda jest bredzi 

gdzieś głębiej ona 

zamrożona 

minusy nie dopisują 

toż dwieście dokazują  

trza tu ognia z piekła 

żeby woda ciekła 

a duszyki nie widać wcale 

może od Maksa ku chwale 

przybędą pierwsi pionierzy 

w jedną stronę frajerzy

Pipi

co konia podnosiła 

więc podniosła 

tym sobie ulżyła 

jak to możliwe 

w czymże wrzawa 

dla chłopa to lepsze 

niż lewa i prawa 

a co ci po głowie chodzi 

jakie że sprośności 

ano takie 

gdyż trzeba dwojga do miłości 

przypadłość samemu 

w prawej i lewej się ma 

robota aż wrze 

i wszystko gra

Popraw mnie

i jakoś nikt nie poprawił 

sztafeta biała pobiegła dalej 

kiedy biały dym uleciał z komina 

świat patrzy słucha 

a może znów w złotą kopułę uderzy piorun

cudem będzie czy też ostrzeżeniem

iż Antychryst jest już na ziemi 

i wielbią jego 

gdyż ludzie podziwiają 

w tym  miejscu 

czy ten 

Ameno 

Ameno

wyjdę w pola piękne

przywitam lasy zielone 

gdzie sosna strzela nasieniem 

i kwieciem przesycone 

dzikie polany ach dzikie 

i myślą Słowackiego

u kocham swoją Polskę

złowieszczym nic do tego 

głos orli słyszę 

zaś kania wypatruje 

i tak nad polem 

po prostu lewituje 

chmury pędzą białe 

a w polach maki czerwone 

te barwy moje ojczyzny 

na te oczy zmęczony 

co tyle iż widziały 

zaś mnie dekada kolejna 

i puki trwa życie 

postawa zawsze bierna

Ja se króliczki miałem

które w klatce hodowałem 

mięsko to dietetyczne toby 

więc do gęby co by 

a i fruwające ptaki 

gołąbki pstre i płowe 

com z gołebnika wypuscił 

wzbić się były gotowe 

a i kundel u mnie bywał 

co stronił od łańcucha 

we dwie strony się kiwał 

on tak ze stariści 

stu psich lat mając w kości 

kaczki i gęsi były 

i śwnie co żarły kartofle 

szyneczki ach jakie z nich 

uszczypnijj mnie lub niech gęś kopnie

możesz rzucić we mnie

kamieniem 

wtedy popełnisz mniejszy grzech

koloru skóry tych nacji nie trzeba 

żeby Bogu takby wbrew 

psem może jestem lub inną istotą 

kółko ze złota a ludzkość chołotą 

z nieba co przyszła światłość na ziemię 

chlebem podzielił nakarmił wzajemnie 

żeby to chodził po tej pustyni 

kamienia nie podniósł za to co uczyni 

w język się ugryzł i zwilżył serce 

ból ukoił nie na noże i widelce

Niem mam wskaz

więc gumką nie wymazuje 

ktoś gada cham 

tym iż dokazuje 

taki cham 

co Ożeszkowa  napisała 

że on miał serce 💓 

a ona życie se odebrała 

zostawiwszy dzieciątko 

chamowi na wychowanie 

z którym wyławiał ryby 

w lata dorastanie 

takowy cham 

co wyciągną coś uprawnego  z wody 

pewno wiadom 

że z miłości do jej urody

skrzydła obetnij bym nigdzie nie odleciał 

wolność bez ciebie 

toć żadna 

nie daj mi przepaść 

w krainie latania 

w podniebnym szlaku

bez kochania  

uczyń bezpieczny w tej chwili 

a jak już to odleci wraz ze mną 

w kresy każdego dnia 

do kolejnego pocałunku

ja cię sercem nie wystraszę

miłością nie spatałaszę 

człek co sto motyli 

uczuciem unieść w tej chwili 

więc skrzydła furkotają 

furkocząc pożądają

lekko lekko płynnie 

a ty bądź przy mnie 

i nocą 

i dniem 

bym zawsze miał cię 

bo spokój taki wtedy 

że pięknie śnię

pasterzem w koleby

ja cię sercem nie wystraszę

miłością nie spatałaszę 

człek co sto motyli 

uczuciem unieść w tej chwili 

więc skrzydła furkotają 

furkocząc pożądają

lekko lekko płynie 

a ty bądź przy mnie 

i latarnia 

i dniem 

bym zawsze widział cię 

bo spokój taki wtedy 

że pięknie śnię 

kiedy

jaskółeczka furkocze

iż krakowskie gołębie 

w antykoncepcję 

 co łapie w locie komary 

takiego ziarenka nie chcę

nieszczęśliwa ona 

że jej domek strącają 

pod dachem ulepiony 

gdzie wylęg mają  

i mniej ich i mniej 

aż wiosny nie uczyni 

jaki ptak 🐦 ją zastąpi 

bądźmy dla niej dobrymi

czymże cieszyć mnie

jakim skarbem w serce 

ludzką troską i boską 

ogarnąć wielce 

 w jakież ze strony 

by nie być zmęczony 

w poczuciu zawsze cudownie 

bym zdrowie 

i jedno i raz drugi 

i w trzecim te samo 

żeby budzić się szczęśliwym 

w każde rano 

już kroki twoje słyszę 

po czym twe ciepło poczuje 

cudowna energia przemiła 

więc pytam bo może zwariuje

chmury przyjdą nowe

a co by nie na głowę 

rozłóż parasol 

gdyż z mokrą głową 

nie zdrowe 

krawata nie trzeba 

ni muszki pod szyją 

na wszelkie nieba 

w siódmym 

papierze żyją 

a czemu z żywych 

świętych 

i co uczynili 

a za swe usługi inni 

co dokonali i byli 

w drugim upadłe anioły 

w pierwszym same chmury 

papierze czy to cherubini 

z pan Buczkiem co patrzy z góry

głupcze

skoro zmądrzał cóż straciłeś 

czas głupców 

co byłeś 

to jeden i drugi 

uszy swe nastawiał 

jakby ich mówca 

wybawiał 

kulty różne 

czym w taki wpędzony 

talenty rad rzucił 

myślawszy wybawiony 

oj późno lepsze 

niżby w cale 

po rozum do głowy 

acz własny chwale

wyrwij w nowy dzień

w kolory tego świata 

w cudowne zapachy kwiatów 

i śpiewu ptaka 

miłość tańczy wszędy 

w każdym stworzeniu 

odwieczne to już trendy

w twoim i w jego imieniu 

kiedy wyrwane serce 

przywołane drugim 

gna ta w podróże gna 

jak dwie nierozłączki papugi 

co jedna od drugiej nie może 

odstąpić ni na chwilę 

wyrwij jeszcze w jeden 

i w kolejne dni siedem

com szczędzić 

jak życie 

w każdym daje popalić 

to też wytrzeszczu trzeba 

żeby nie zawalić 

toż patrzaj człowiecze 

pod lasy 

a i hen w horyzonty

bo takie to już są czasy 

żeby na wszystkie fronty 

niech belka w oczach nie stanie 

ni cegła na łeb nie spadnie 

a i nie można tak oto 

przed się acz wyszstko 

przesadnie

lecie

od jakiego to dnia 

rok każdy zaczęty 

to owoc dojrzały 

i złoty kłos wspaniały 

co w zębach aż strzela 

jakże to piękny czas 

kiedy z kwiatu co wiosny 

i nie stłumi miłości w nas 

że skowronek radosny 

w śpiewy 

a i po za zasiewy 

nad polem wysoko 

aż jest na czym zawiesić 

swe oko

śmielej dziś patrzę

jak z tego świata 

nie ma na raty 

choć tyle kwiata

pałam ach pałam 

co serce wyrywam 

a w pocałunkach 

do cię się zrywam 

co przyjmiesz jeden 

to drugi śmielej 

i w malowaniu jest mi weselnej 

oj duchu że 

nie strać że tego 

co rwie się i rwie 

z ciała mojego

Buta nie u liże

z butem won łotrze 

mnie w zwadę

nie z takim 

i niech to do ciebie dotrze 

ma głowa wysoko 

za nic karku nie schyle 

przeto rozum we mnie 

co wystarczy na tyle 

duchów nie boję w mroku

ani w śnie nie wystraszą 

żyw jak widzisz w krainie 

w takowej co patałaszą 

chwalebne tym co w poprawy 

i we wszystkim miarkują 

a czy to ślepy kulawy 

koszulę zerwć nie knują

patrzę na niebo

co nie szare 

chociaż chmur aż tyle 

z których deszcz spadnie 

w miarę 

w tym nozdrze 

i w płuca oddechem świeżo 

widzę w głowie światło Słońca

zaś w sercu 

piękno miesiąca 

które przytulam do sie 

jak moją kobietę 

nocy każdej

luba przy kości

chcę do miłości 

a jej luby sprężyna 

gibki młodzieniec

chwyta jej wieniec 

a ona się wygina

co za sprośności 

w tej że nagości 

Sodoma i Gomora 

nim kur zapieje

kuźka sztywnieje 

i od nowa zaczyna

balet dwóch ciał 

bo on nad chciał 

a ona słowiczo śpiewała 

kur nie dla Jadusza 

tylko dla kochasia 

którego w noc noc miała

w szturm nie modlitewnym

wznieśmy ręce w górę 

na te że obłąkania

egzorcyzmy chórem

sto pięćdziesięciu

przywiodło tu z Watykanu 

co by diabła gonić 

wlawszy kler do dzbanu 

i jeden dzban 

i drugi swą głowę nastawia 

żeby nie być pustym dzbanem 

tym się ujawnia

a oni się urwali

co choinki dawno temu 

świętować zatem nie trza 

aż do następnego Bożego Narodzenia 

.

takich wczorajszych nadmiary 

którzy nie są w temacie 

co rozpychają się 

jakoby w swojej chacie 

.

tylko talerzy trza 

i sześć gosposi do tego 

w kuchni tyle chałasu 

a zjeść nie ma niczego

jadę se na świni

jadę se w krainy 

co by mnie wysłuchały 

jakie to kabały 

świnia acz z koryta 

na jedenastej pyta 

kota by zahaczył

co on tam majaczył 

kwicza kwiczą świnie 

że Zorro w innej krainie 

za wywiórka biega 

bo to jego kolega

a ja jestem na fali

a biała fala się wścieka 

że mnie na grzbiecie niesie 

tak odpornego człowieka 

i im bardziej spieniona 

tym bardziej jestem narwany 

co niesie zrzucić mnie chce 

a przede mną bałwany 

nad którymi zwały 

co grożą mnie w złowieszcze 

nie trza było w ocean 

więc czekam na pięc minut słońca 

że wreszcie

za dobrze napisana

więc się rzucili 

i w sto dwadzieścia trzy lata rzucili 

o magnaci biskupi 

co powieszeni 

i portretem obwieszeni 

naród 

mój kochany naród 

nożem na pół 

że masło tyle i drożyzna 

a ja się uciekam 

gdyż nie oto chodzi 

bo mnie najdroższa ojczyzna

komu do śmiechu

ten żyje bez grzechu 

ha ha ha 

ręce złożone 

chociaż nic nie zawinił 

grzech uczynił 

ja mową i ciałem 

i co w myśli miałem 

tom zrobił 

toć nie Kamasutra 

żyje do jutra 

a nocą w uściskach należy 

z butami wchodzą 

iż nie po Bożemu 

jedna pozycja 

i zdrowaśka 

toż czemu

a ona

ma co ma 

a ja w przody 

jak ćma 

światłość widząc w jej oczach 

nie śpiąc tym po nocach  

okno toć mej lubej 

przy ulicy 

więc snuję się jak okularnicy 

wytrzeszcz oczów niczym talary 

że to ona nie do wiary 

co sylwetka mignie 

iż czasem tak bezwstydnie 

z halką czy też bez halki 

przez firanki

dzisiaj deszcz spadnie

jutro wietrznie powieje 

pojutrze znów będzie ładnie 

w czwartym dniu bardziej zazielenienie 

dziś patrząc na pogodę 

świat roślin cieszy oko 

a dla człowieka parasol 

bo jaskółka lata nie wysoko 

nie trza narzekać na życie 

puki trwa ono jeszcze 

każdy zachód więc do żyj 

i że wschód jest nareszcie

ja ciebie znałem od zawsze

że pojawiłaś się wczoraj 

jesteś dzisiaj 

ptak mnie śpiewał 

imieniem twoim 

wiosną latem o każdej porze 

a choćby wróbel 

który nigdzie nie odleciał 

pełen las ptaków w mojej głowie 

w którym byłem z tobą 

i zbieraliśmy grzyby we wrześniu 

i minie lato co znów 

to będziemy robić

jakże mi myśleć o tym

że w około tyle biedoty 

chaty się walące 

a matka synalka w pieszczoty 

co idzie gdyż w powołanie 

tym chłopca na zmarnowanie 

co jeszcze nie w pieszczenie dziewczyny 

w kompanii do drużyny 

i nikt nie zna imieniem 

a w świecie aż wyją milczenia 

tam gdzie wschodzi słońce 

jest kraj Rosyja

lotem sowy

co puch nawet nie drgnie 

tak przelotem myśli 

bez gniewnie 

po cóż pruć 

zdrowie nadszarpywać 

lepiej przepuść 

i zdrowym bywać 

mnie człowieku 

co jeszcze ślady widzę 

rad jestem 

żeś w pierwszej lidze 

tego że potencjału

i tak do przodu 

pomału

firany pajęczyn

na Rzeczypospolitej 

to jeden ucieka 

a drugi zaś złodziej 

i spija najlepsze 

z piany bitej 

a ty z swej głupoty 

jego dobrodziej 

patrz 

a no patrz 

on tak za twoje 

tobie figa 

a jemu balszoje 

plując na but ten 

który lewicy 

i nic do tego 

bo politycy

wiele jest nie dla nas

pewno dlatego wieża Babel runęła 

i Bóg pomieszał w Językach 

nie zgodność w jednym 

od zarania 

a jeszcze większa 

w pomieszaniu 

czemu to mamy rozumy 

a mając piętnujemy innych 

takowymi znakami 

jak na bydle 

a to ten taki 

a to ten siaki 

zadaj sobie

pewno dlatego wieża Babel runęła 

i Bóg pomieszał w Językach 

nie zgodność w jednym 

od zarania 

a jeszcze większa 

w pomieszczeniu 

czemu to mamy rozumy 

a mając piętnujemy innych 

takowymi znakami 

jak na bydle 

a to ten taki 

a to ten siaki 

zadaj sobie 

żeby jedno drugiego

nie ciągło w dół 

trza to zgody całego 

nie pół 

gdyż jedną w drugą 

takie to ciąganie 

psu na budę 

w zmarnowanie 

aby drogi się nie rozeszły 

zostawiwszy czas przeszły 

okiem bystrym 

patrzeć trza w przodu 

nie plując w brody

przed gankiem siedziały

i coś gęgały 

co ławka stała 

więc niż sześcioro zmieść miała 

to mój chłop poszedł w pole 

zaś jej zalać robaka 

to kuźka już nie taka 

z ławki inna rzecze 

i siedzą baby siedzą 

co tym deszcz zwlekują 

a siano w kopach przeto 

znowuż by nie zmokło

usiadł sobie w lesie

wszak Jagiełło po Jagielle

słowiczego głosu posłyszeć 

rzec nie powiem czy w niedzielę 

a był zimny maj wtedy 

co mu iść nie kazano 

tym zimnicy się nabawił 

wtedy chorób toć nie znano 

a leczo i leczo 

choroba postępowała

usiąwszy w lesie na kłodzie 

 krula niestety zabrała

co by na majątki 

tym przychodzili dla hajsu

ich na świat potomki 

a jak to nie przednówek

trawę im żreć nie należy 

a chłop na takiego tyrać 

w służbę zlizywać z talerzy  

wsie pod panowanie 

a komu zmiłuj się panie 

ręce złożone z cierpienia 

pańskie baty i więzienia

wilk w przemowie

owca słucha 

wyście wszystkie mnie do brzucha 

wszystkie zjem was po kolei

jakiego tu mnie widzieli 

dzisiaj jedną jutro drugą 

a i trzeciom boś marudom 

w dzień kolejny napaśiony 

w tej przemowie poproszony 

wilk se gada 

owca słucha 

więc popłynie farba jucha 

sama sobie na zatracenie 

takie to zatrztetrzewienie

kiedyś piłka to był luksus

co dziś w nogach lenistwo 

a nauki pokrojone 

więc jak w zapędach przyszłosci 

naród ma być elastyczny i bystry 

jak woda w strumyku 

biegał żem biegał 

kopając w twardą piłkę 

na złamanie swoich polców 

i kuł żem kułl jak nie Baladynę 

to Pana Twardowskiego 

jak to diabeł czmyhną 

przez dzurkę od klucza

przyszedł czarny do białego

nie murzyn no i co z tego .

czarny gdyż w nim diabła widzą 

co nie nawidzą 

wszedł w rozmowy z białym świętym 

swym językiem rozwiniętym 

prawił o morlności 

i o ludzkiej solidarności 

na to podły podejrzenia 

z czym to mają do czynia 

a i zaproszenia 

nie w roku wyborczym

moje szczęście

co uważasz lub kogo 

dobre pytanie 

rzecz takową 

by drugiemu biła w oczy 

i niczym gromy z nieba 

a tego co komfort zapewni tobie 

gdyż ja bym rozwazył 

i przystanął nad tym 

czym ono jest 

bo mnie ciepłem w sercu 

i miłoscią drugiego człowieka

czemu tak to się stało

że ty masz dużo 

a ja mało 

a co sobie u skrobie 

to jakbym umniejszył tobie 

patrzysz z góry 

co bym był karzeł jaki 

chociaż wzrost ten sam 

a może ciut niższy 

a jednak nim jestem 

masz to masz 

i mniej sobie 

a ja co u skrobie 

to u skrobie 

nie pomniejszając tobie 

a ty zaś myślisz inaczej 

jakbym coś tobie ukradł

być kobietą

a ja nie chcę dorosnąć 

a jak już może dorosnę 

na którąś wiosnę 

już zakwitły kasztanowce 

i lilaki 

a ja nie chcę być kobietą 

wolę mieć koki i lizaki 

małą tą dziewczynką 

no i że Ewa chce spać 

a wy zaspiewajcie mi tę kołysankę 

bym przestała się bać

leć mnie gołąbku

lotek nie gubiąc 

nie pusto w żołądku 

siądnij czasem na pole 

i z tych ziaren posianych 

których tak wiele 

chociaż kilka zbierz 

by pofrunąć w sile 

doleć gołąbku 

usiądnij na dachu 

zajmij gołębnik 

w pokoju bez strachu 

lećcie gołębie 

świata całego 

do gołębników 

domu swojego

co odpowie na to dzik

kwik kwik 

więc kwiczenie 

takie nam 

że on pan 

koryto 

co to jest 

puste w pełne 

trzeba wręcz 

karmij karmij 

świnię tę 

kwik kwik kwik 

w zapłatę 

jedno drugie itd 

wlawszy 

w około wrze 

kwiczenie w światy idzie 

a ty jesteś w piramidzie

za małe do połykania

jak sum co połkną nurogęś 

brać większe 

po cóż rozdrabniać się w kęsy 

bierz zawsze większy 

mniej ugryziesz prędzej połkniesz 

coś w tym jest 

tym dławi się jeden z drugim 

podaj dłoń a urwie ramię 

sąsiedzie drogi sądiedzie 

wpadnij do mnie na jednego 

a zacznie robić fikołki 

i pleść głupoty 

taki to z niego sąsiad

kto to zrobił

czemu zamiecione pod dywan 

kogo winić 

nie psa ciągniętego na sznurku 

tyle jest nie jasny 

więc nie stanie się światłość 

prawda nie rozpędzi mroku 

kiedy nie ma kawy na ławę 

czy to piosenka 

czy to samo życie 

żebym ja zabił ciebie 

żebyś ty zabiła mnie 

i żebyśmy wszyscy pozabijali się 

jakie jest prawdziwe 

i przepraszam za plagiat

wszyscy śpią

tylko nie ja 

świat przecież cały nie śpi 

za oknem ćma 

spać spać 

życz bezennemu

najlepszym życzeniem jakie być może 

małemu bobasowi co najmniej dwanaście godzin 

dorosłemu choćby sześć 

ranek piękny kiedy oczy nie są podkrążone 

ach jak ja kocham taki świt

widziałem diabła

właśnie przed chwilą 

z nim rozmawiałem 

ale nie powiedziałem jemu 

iż jest diabłem 

bo z takim zaszcząć 

użyć trzeba by było 

tychże samych metod 

nie wiedza zaiste 

jest uszczęśliwieniem diabła 

i drugim razem przyjdzie po swoje 

zatem szykuj się na wojnę 

bo będę przygotowany 

na każde zapędy twoje

ach ten diabeł

co mi karze 

kiedy ja tak pod ołtarze 

nie bądźcie w grzechu 

nawołuje 

a on mi taki los gotuje 

wskakuj w kocioł 

za przekręty 

i za to żeś się nazwał świety 

owieczką karzesz pościć w piątki 

a samemu do kiszonki 

to kiełbaskę 

to żeberko 

a ja tu mam dla cię 

piekiełko

zamknij gębę na kłódka

bo na maturę 

Ferdek Dudka 

fantastik Gąbrowicza 

dla naszego cyca 

już kasztany zakwitają 

w drugi dzień co tam mają 

matematyka im się kłania 

no i matoł 

co odczytania 

która na osi jest godzina

czyja 

ano twoja wina

patrz w oczy

i warz

łgarz 

na boki przewraca oczyma 

na wskroś ani raz

mimiki 

ależ zdradzają 

gestykulację resztę wyrażają 

w mowie ciała zaiste 

znajduje się również prawda 

obyś łgawiąc  

nie przepadł 

nie przepadła

wielkie jak dzwon

w ton 

masz ci los 

o włos 

a jednak ona i on 

wiodą wspólnie los 

jak jest 

tak jest pod dachem 

więdzą tylko oni 

ludzie ach ci ludzie 

rozbicia przeto świadomi 

co języki 

niczym w trąbki te 

to syczą tak i syczą 

nie widząc belki w oczach 

ryczą

acz Drzemała miał sposoby

toczył koła co dzień w przody 

urzędnicy mu mierzyli 

a to Prusacy byli 

dom na kołach 

obszedł wszyszysto 

no i za wzięcie stanowisko  

poszło w światy więc w gazety 

że Dżemała ma konkrety 

ale oni co innego 

dom za niski więc winnego 

ale poszło w ośmieszenie 

że Dżemała w utrapienie

leży kamień w polu

nóg nie ma a chodzi 

to pług go przesunie 

a inne godzi

i tak się toczy 

od lasu do drogi 

chociaż on ci martwy 

a jednak ma nogi 

lemiesz toć złamny 

na tymże kamieniu 

trza wyrzuci z pola 

nim w heder w koszeniu

na co mamy wpływ

nawet nato iż przyciśnie 

człowiek nim spuści pory 

pełne ma gaciory 

nie ma ano nie ma 

na panewce zatem 

żebym to ogarną 

nie poszedł bym w stratę 

tyle było w przedy 

koniu ogoń plecie 

trza by to z kopyta 

nim pod dywan zmiecie 

ploną stosy płoną 

dawno temu było 

młot czarownic na nie 

trza to się spaliło

Sonio Sonio

z Rusi 

czy Jagieło musi 

Klechy go obsiadły 

i Zbychu zajadły 

trzy żony już miał 

z którymi żadnego syna 

teraz z tą że czwartą 

zdała by się rodzina 

lat siedemdziesiąt toć 

na twym karku Władź 

pręcie acz nie te 

toż ono we spadź 

w lasy trza tu isć 

we zwierzyna strzelac 

niż że młodej dziewce 

nasieniem udzielać 

ja cię widzę u siebie

a domem jest moje serce 

zamieszkaj mnie 

umebluj 

tylko nie zagracaj 

bardzo proszę 

ład to staranność 

porządek w każdym kącie 

niech każde uczucie twoje 

będzie nowym meblem 

serce ach serce 

mieszkanie 

i płuca świeże powietrze 

dopóki doputy oddycham

idąc tropem

w twoje serce 

czyś mnie zwierzyną 

jak za juchą co psy węszą 

węchem nie ominą 

trop miłości 

idzie w kości 

mieśnie napinając 

gdzie ty jesteś 

sterczą uszy 

ale czym ja zając 

nasłuchuje 

w te godziny 

kroków twych nie słysze

noc zapadła 

żeś przepadła 

znów barany liczę

kręci baba korbą

wodę se do prania 

żeby uprać gacie 

z kibelkami gania 

tarę masz ci babo 

i wielgachną wannę 

jak że na krochmali 

będzie pachnieć ładnie 

chop się wypucuje 

i brodę ogoli 

lakierki w dzieje 

dziedzic z chłopskiej roli 

w takowym przybraniu 

jak z tejże operetki 

że mucha nie siada 

patrząc przez lornetki 

tańczą tańczą czarownice

tyle jest że ich niezliczę  

mioteł a no mioteł wcale

w tę kabałę  

po cóż te że zamieszanie 

i straszenie snu zrywanie 

czarownica wszak kobietą 

może grilla nie z kokietą 

tak po prostu rozpaliły 

no i w szyje również były

pomnij

wyciągając rękę do mnie 

wszak jesteś damą 

a jakby co rzuć chusteczkę białą 

a z pomocą przybędę 

nocą mysz szarą 

co z dziury wyszła przepędzę

taki to ze mnie rycerz 

śmiały na wszystko 

przystoi 

a no przystoi 

żeby ma dama 

w krzywdy żadne nie poszła 

toż ja od tego 

nie fajtłapa

obgadują wzajemnie siebie

a potem się uśmiechają 

co jest pod tym uśmiechem 

czyje kołysają 

swoje dla umiłowań 

czy ono umiłowane 

że w serce i w rozum idzie 

lub fata Morgana na stanie 

co by to przepiłować 

i żeby w pięty poszło 

w obgadaniu takowe jest

złośliwie i ponoć głośno

szukać wiatru w polu

po co skoro wieje 

durne te przysłowie 

rozumem acz kuleje 

wiatr raz jest raz nie ma 

przy dobrej pogodzie 

słoneczko z góry 

świeci mnie w nagrodzie 

po cóż to się chmurzyć 

kiedy chmury za mnie 

i piękne bałwany 

jak mimiki pannie 

oj jestem szczęśluwy 

i na co mi więc 

zatem na te szczęścia 

nie rozkładam ręce

Wracam

tylko skąd 

pytam siebie 

dłoni nie składam 

za siebie odpowiem 

też wiem za co jestem winien .

nie wybielan 

to co zrobiłem 

patarz jakie klarowne 

fałsz 

czy wyglądam na takiego

chyba że komuś tak jest wygodnie 

stery 

a za jakie 

samemu sobie kapitanem 

nie patrzę w niebo 

gdyż ono głuche 

i różami nie usłane

we łbie masz światło

niech cię nie rozprasza mrok 

który łatwo zastrasza 

wykorzystaj swoją wiedzę 

która jest twoim mostem 

o jakim wspomniał Jezus 

ten kto nie rozumi czym jest 

 ugnie kolana i po nim nie przejdzie 

głowo moja widzę to co przeżyje 

w taki sposób samemu od siebie

a ja się nigdzie nie wybieram

dziś jeszcze nie umieram 

co nie którzy by chcieli 

żebym zdechł 

a ja żyć będę za trzech 

włoże w piersi płaera 

zresetuje do zera 

och mlodziaszek 

niech rzecze 

tym co odwlecze 

nie uciecze 

nic nie jest spóźnione 

chociaż kości zgruchocone 

i oczy co tyle widziały 

a płuca jak cymbały 

gwiżdżąc tak zdrowe

szukałem lata

no wiecie 

starego od dekad na świecie 

jakie to ono na prawdę 

może na kawę wpadnę

dzień długi czasu wiele 

nie trzeba iść w niedzielę 

w czerwcu w las po paprocie 

czy w lesie usnę w namiocie 

gorąco oj duchota 

odeszła mi lata ochota 

żółte barwne liście 

wolę jesień oczywiście

wieżę Babel 

dziś czyni to samo 

tak zwaną himerę 

co odetnie głowę jednej 

to odrośnie druga

nie trzeba takowej wieży 

gdyż w rodzinie jest podobnie 

niby jeden język 

a z sobą w niezgodzie 

człowiek jest człowiekiem

od początku samego

acz czy na pewno

bo ja widzę

i owcę barana

a i krowę która się rozpycha sama

są i wieprze

istne Zoo

już cyrku nie trzeba

ze zwierzętami

gdyż sami sobie są zwierzęciem

coś w tym jest

z teorii Darwina

iż zeszła z gałezi

by się uczłowieczyć

padły strzały

łooko mu wybili 

ślepemu z jednym łookiem 

z odsieczą przybyli 

w kawiarenkach w konferesyji 

gdzie zlot łupieżców świat 

co zowią się Bogami 

w nogach guma wata 

Bohaterzy od drinków 

i steków na stole 

to nie zamach w Smoleńsku 

to impreza w stodole

wyjątek

gdyż chce zaimponować 

wyrwane słowo z aluzji 

do obróbki 

samorodek 

złoto które chce zabłyszczeć 

zamienione w cokolwiek 

czymkolwiek nie jest 

pierścionek łańcuszek 

podarunek od kogoś 

sentyment nie zaszufladkowany 

na zawsze

są a jakby nie było

i jesteś cieniem 

cień co ma swoje DNA 

również przeznaczenie 

tylu ich 

a ty biegasz wciąż 

tańczysz jak zagrają 

znów ktoś inny 

na skrzypkach gra 

zabierz im czas 

i weź dla siebie 

niech nauczą się swoich spraw 

które robisz za nich 

leżeć już nie będa 

a ty sobie odpoczniesz 

w swoje ręce dni wszystkie 

dla siebie

otwórz sam sobie oczy

nie proś o to by niebo za ciebie zrobiło 

rozjaśnij umysł swój 

by nic z dyrdynałów nie było 

zacznij myśleć za siebie 

nie pobielaj cudzego 

tak by na swoje podobieństwo 

myśl złota skrzydłami ptaka 

stwórz o to jestem 

zastąp tym co stworzył 

gdyż co wyszło od drugiego 

zaiste może być tworem Bożym

nim wpadniesz w czarną dziurę

myśli powstrzymać mogą 

więc jakże pohamować 

kiedy emocje biorą górę 

jakby drugi człowiek 

którego dotąd nie znałeś 

czy to ja na pewno 

wszak jaki tego rozrachunek 

tym bije się jedno z drugim 

co wylazło z twojego ciała 

mówię na to dwojaźń 

z człowieka jednego

czy twarze pamiętam

skoro starta codzienność 

owy czas minął 

po cóż bezsenność 

dobrze się wyspać 

żyć nowym dniem 

i szeregiem innych 

jesteś nie ma cię 

nie wkładać w album

wciąż nowych zdjęć 

teraźniejszość oto czas 

brać puki jest chęć

kiedyś to okularnicy

snuli się ulicami 

teraz to nie wiadomo co 

ZPT w szkołach już nie ma 

idą sobie na hamburgera 

obiad ciepły zostawiają 

kiedyś mleko dziecko piło 

dzisiaj Pepsi Colą zapijają 

czemu spuchną tak się nadył 

że nogami ciężko wlecze 

kieszonkowe mam dała 

do Donalda zajść kazała

proszę państwa

oto ja 

co gumowe uszy ma 

tu usłyszy 

tam usłyszy 

i tak trąbię w okolicy 

o czym mówię 

wszak zielony 

przeto jestem pomylony 

kto uwierzy 

trąba większy

gdyż w bełkocie 

sensację węszy

miłość

a czymże ona 

wargami skrzydeł ptaków 

które całując odlecieć chcą 

a ty jesteś nimi zmieszana 

jego i twoje na zawsze 

ramiona obejmujące 

mężczyzna to silny 

zatem bezpieczna 

i nie zawiedzie cię 

jeden miesiąc drugi 

a i rok w skowronkach 

jak będzie za lat dziesięć 

do miłość dojrzeć trzeba

może sen miałem

tak prawdziwy że 

pod drzwiami niczym pies 🐕 skomlałem 

żebyś wpusciła mnie 

a ty nic na to 

kiedy ziąb przeszywał 

że ciała swego nieczułem 

a sierć niczym miotła ta 

i w kulkę tak złożony 

jakbym ucichł już 

psiak przez cię nie chciany 

skomlając otwórz

złote klamki

gęba Midasa 

i jak Wojciech Młynarki 

jesteśmy na wczasach 

czasy to takie 

puki ręki nie odetną 

nie grosze żadne 

lecz sumę konkretną 

a jak przybkokują 

żekomo konta 

to w kryptowalutach 

a co nie ma 

niechaj się donsa

która niczym ptak

z głowy wyleciała 

zobaczywszy świat 

on ci taki jaki zawsze 

lecz narzędzia inne 

to co teraz sto lat temu 

wtedy nie powinne 

umysły mieli różni ludzie 

którzy świata nie cofnęli 

tak jak niegdyś Rzym w stagnacji 

tysiąc lat rzymskich wakacji 

czy to jeszcze

Słowo Boże 

czy jak dzik w te bezdroże 

i co z ryje 

to zryje 

przy tym kabzę swą nabije 

przetrzeć oczy oj mnie trzeba 

wcisnać serce ❤️ niech się nie gniewa 

ale jak to czy przystoi 

łukiem minać wiarę moich 

dziad pradziad 

i tak wstecz 

komu kabzę 

czyim precz

z siwą brodą chodził

winogrona zbierał 

w przybranych w odrzuconych 

czym są gorsze one 

a i z takich będzie 

w marnotrawstwo zatem nie pójdzie 

cóż widzicie w lepszym 

przecież sok ten sam a i winie 

smakiem nie ustępuje 

chyba że zgnite jakie czy w pleśń 

zapadło 

bo czy ja z siwą brodą 

do niczego już się nie nadaję

do życia trzeba ile

czy tyle co w pojedynkę 

na Boga podaj dłoń całą 

a ramię urwie za chwilkę  

jak życ więc 

ptakiem co chce swobody 

czy też rozrywany 

w zgody i nie w zgody 

pięć minut szczęscia 

w godzinę późniejszej trwogi 

a i samemu nie można 

bo to jak kula u nogi

w którym miejscu teraz

wczoraj czarna plama 

jutro rozjaśnienie 

droga pokazana 

wskazane mi palcem 

oczy nią powiodą 

a nogi poniosą 

tą wskazaną drogą 

jesteś ależ blisko 

kroku dotrzymujesz 

więc zmęczenie żadne 

z tobą nie przepadnę

widzisz jak jest

acz czy czujesz to 

oczami prawdy 

furtki otworzysz wszystkie 

ona przeto przed tobą 

wiąże lub odpycha 

pytanie czy warto dochodzić 

że iskrzy aż na stykach 

ja ci prawdą 

ty mnie 

i narzędzia które mam 

oby nie w czyny złe 

w powiedzenie jaki kran

pójdzie ze mną

trzemu to stoicie 

dajcie co należne 

a w drugą stronę życie 

i puchniecie każdym dniem 

od przybytku swojego 

chmury tam ci są 

a za chmurami nie ma tego 

co na ziemi to ziemi 

za obłokiem inny świat 

w który wstąpisz goły 

a złemu dany bat

duchu chodzą po pokoju

czy ty spać możesz w spokoju 

nadal żywe niewidoczne 

który nikt nigdy nie dotknie 

i nad łóżkiem twym przystają 

kto to śpi tak pytają 

z przed ćwierć i pół wieku 

kim ty jesteś że człowieku 

jam cię nie znam 

odszedł dawno 

duch do ducha 

co nie przepadną 

i gromadą tylu aż 

ich nie widzisz 

więc nie czmychasz

śpij dziecię śpij

puki w kołysance 

bo potem te życie 

jak muchy na firance 

brzęczą to i brzeczą 

wszędy dokuczają 

gdzie to znaleźć spokój 

diabły kołysają 

jakby to pogonić 

muchy na suficie 

takie jest i one 

toż do góry życie

co mnie piekłem straszysz

sam ci nim jestem 

twą aurolę z nad głowy 

rogami stracę 

żebyś świętością nie był 

kroczę do Ciebie 

ze wszystkim przybytkami 

żeby twą duszę spaprać 

trza to ją w błoto zamienić 

błotem jesteś mnie 

co kopyta w nim umoczę 

samorodek już nie zaświeci 

który ode mnie weźmiesz

co ty we mnie widzisz

patrz w kieszeniach nic nie mam 

otóż kiedy na lewo są wyrócone 

jeno paprochy same 

i dolary z nich nie lecą 

a kiedy lukniesz do chlewika 

stary rower stoi 

jeszcze z PRL

gniotsa nie łamiotsa 

czyż nie solidna firma 

gdy zapisz czy mi on 

wczepuje do jako bajora 

no i problemik jest z głowy

śpi dziewczyna na polanie

w polne kwiaty ma przybranie 

brzęczą pszczółki również trzmiele 

co tej łąki przyjaciele 

gdyż polana jak dziewczyna 

jest tak miła śpi dziecina 

kiedy to poświata księżyca 

w złotej sukni tak zachwyca 

śpi dziewczyna jak te dziecie 

ta polana na tym świecie 

tóż za oknem moim ona 

cudnym kwiatem ustrojona

Dzwon we dzwony

co raz mniej 

gdzie tej duszy zatem jej 

jarzma stosy 

echa przeszłosci 

w zapomnienie dla zdrowotności 

Darh porwała 

Biskup spalił

po tym czynie 

inny chwalił  

wszak kobiecie 

jak to służyć 

co w dzisiejsze 

zdrowasiek użyć 

co wpierwy było 

Ojcze Nasz

dziesiątkami tyle aż

ja wpatrzony w twoje serce

a że figura tak sobie 

dla mnie kobietą jest od serca 

i przyłóż do mych uczuć również 

idziemy przez park nie przysiadając 

na ławce 

prostując nogi podziwiamy widoki 

natura a jakże 

w tej przypadłości ma najwięcej do powiedzenia 

patrz bocian wrócił i jaskółki fruwają nad jeziorem

dziś pięknie a jutro będzie jeszcze piękniej 

tak trzymać