że trudno mi żyć nie przejmuj się z tobą będzie łatwiej i popłyniemy statkiem wspólnie do portu naszego nie będziemy szukać światła latarni ponieważ światłem są nasze serca .co oczy teraz nie widzą to czują one po cóż wyglądać wiosny wiosną naszą to my a motyle nie od dziś do zawsze i nigdy nie od fruną a Eos co oporanku Heliosowi bramę otwiera by mroki przepędzi również nam przepędza od nie od teraz aż do naszych kresów a kiedy jedno z nas z tej ziemi zejdzie to nie obraź się na śmierć moją zawsze do zawsze mnie kochaj