patrzę w niebo

a tu Boga 

gdzie nie słyszy 

kędy droga 

pewno bluźnię wypierając 

na języku tylko mając 

wszystko tutaj 

sam to muszę 

codzienne więc katusze 

wiara we mnie 

w tym jest siła 

co się stanie 

koń kobyla 

klaczy więcej 

czy koniowi 

wszak że w bycie 

co stanowi 

złap za grzywę niechaj niesie 

by z tym wszystkim nie zostać w lesie