gdzież żyć w betonie

korzeni nie wyrywaj 

co w chmurach ma kolonie 

skrzydłami ptaka podrywaj 

chatka mała podwórko 

i glowa zadarta do góry 

wzorem tegoż życia  

zostawiwszy chmury 

a tu jak jeden tak i drugi 

bawiący deweloperke 

spycha stara cegłe 

kurzu przybywającego na ścierce