pytaj wiatru on za gwiżdże

wpadając do komina

w starej izbie na wsi

piec kaflowy jego duszą

kto nie zburzył

temu widokiem

który cieszy oczy

jakiś gar postawić na nim

dobrą zupę ugotować

stół i piec dusze domu

pościel łóżko, gdy zechce spać

gość na krótko miły jest

nie co dłużej

na tyłku wrzód

odjedź mość boś nie pan

świnie musiał ubić bym

której na wsi zarżnąć nie można

tani pasztet tylko mam

Wszystkie reakcje: